Toen Buju Banton in maart 2019 optrad, schreef hij geschiedenis met zijn thuiskomstconcert, Long Walk to Freedom, in het Nationale Stadion van Jamaica. Niet sinds Bob Marley's One Love Peace-concert in 1978 had de zaal zijn 35.000 zitplaatsen volledig gevuld.
Als een van de meest gerespecteerde dancehall-artiesten van vandaag, wiens nieuwste werk Ondersteboven 202 0 is momenteel een van iTunes top vijf reggae albums , is Banton nederig wanneer hem wordt gevraagd of hij ooit had gedacht dat zijn impact hetzelfde bereik zou hebben als die van Marley. Nee. Helemaal niet, zei Banton tegen ESSENCE.
In een interview in zijn Gargamel Studios in Jamaica, voorafgaand aan de release van zijn nieuwste album met de enkele Herinneringen met John Legend , had de Grammy-winnaar wel een connectie met Marley. Banton, die onlangs het 25-jarig jubileum van naar Shiloh , heeft een herinnering aan meeting gedeeld het reggae-icoon toen hij een jonge jongen was die opgroeide in Kingston. Dit is wat Banton zich herinnerde:
De speler laden...
BUJU BANTON: Ik herinner me dat toen ik een jaar of zes of zeven was, mijn moeder verkocht op een rotonde op Barbican Square, waar ze haar kraampje had waar ze yam, banaan, sinaasappel en van alles verkocht. En ik stond vroeger ook op de rotonde. Ik verkocht sinaasappels in de zakken op de rotonde, en mensen namen mijn s-- en betaalden me niet.
ESSENTIE: Oh, nee...
BANTON: Ja. Dus nam ze me van de rotonde en zette me naast haar kraam. En op een bepaalde dag stopte deze blauwe auto en er zat alleen maar wat angst in de auto. En een van hen die aan de bestuurderskant zat, keek naar buiten en zei: Madda, geef me een pakje Craven-A [een populair Jamaicaans sigarettenmerk]. En ze zegt: Schiet op en draag het, geef het hem [en draag het naar hem], een [het is] Bob Marley. En ik rende de weg over en zette de Craven-A in hem han'. En tegen de tijd dat ik hem de Craven-A zou geven en omdraaien, konden we de auto niet meer zien. Mensen uit heel Jamaica waren gewoon op de auto en stonden op en keken naar de angst. De volgende keer dat ik me herinner dat ik van school kwam, liep ik over een open plek, alsof het een open land was. Koeien stonden erop en ik liep eroverheen. Maar die dag was gewoon zo... de energie van de dag was gewoon... mijn energie die dag was gewoon zo f——— op. Ik wist niet wat er aan de hand was. Maar ik ga naar huis en stuur me naar de winkel. Toen ik naar de winkel ging, moest ik de baan af, naar de hoofdweg en dan naar boven om de winkel in te gaan. Maar de winkel had een raam aan de laan. En mensen stoppen normaal gesproken bij het raam en bestellen, in plaats van naar het hoofdgebouw te gaan. En toen ik langsliep, zag ik de angst op de televisie met drie vrouwen naast hem zingen. Een ik sta op deh een horloge door dis grill en vergeet alles waar mijn meekrap me voor stuurde. Totdat ik hoor dat ze me roept vanaf de top van een heuvel en zegt: Buju! Mij geen stuur yuh uit! Dus ik zeg, mama, ik zie Bob Marley op de TV... Ze zegt: Ja, hij is dood. Een me jus word verdrietig inna me systeem, yuh weet. Een me ju' verlaat het huis. In die tijd zet mijn meekrap om 7 uur 's avonds haar tv aan, alleen voor nieuws. Het maakt haar niet uit. En ik liep terug naar de baan, en ik stond daar en ik keek naar de angst en... ik zag de helikopter overvliegen in Jamaica. En ik zeg, bway, echt waar, de angst ... Dat was mijn ontmoeting met de Gong (een verwijzing naar Bob Marley), weet je.
ESSENCE: Bedankt voor het delen van dat...
BANTON: Ja kerel.