Deze vrijdag, de veelgeprezen documentaire van Kevin MacDonald uit 2012 Marley zal opnieuw worden uitgebracht via virtuele bioscopen en drive-ins door het hele land als onderdeel van de jaarlijkse viering van het 75-jarig jubileum van Bob Marley. Volgens filmdistributeur Blue Fox Entertainment, informatie over digitale vertoningen van Marley is te vinden op MarleyMovie.com vanaf 31 juli. (Juist genoeg viert Jamaica Emancipation Day op 1 augustus, een dag na de heruitgave van de film.)
Het emotionele en inspirerende verhaal volgt Robert Nesta Marley vanaf zijn opvoeding in het landelijke Jamaicaanse dorpje Nine Mile tot aan zijn reis naar Kingstons ruige Trenchtown-buurt, waar zijn muzikale carrière begon. Met zeldzame concertbeelden en exclusieve interviews met Marley's familie en goede vrienden, was het doel van MacDonald om achter de legende te komen en ons Marley de man te laten zien. 
Bob Marley, I Threes, Vorst Nationaal, Brussel, België, 22/06/1980. (Foto door Gie Knaeps/Getty Images)
Bij Marley Jamaicaanse première in Kingston's Emancipation Park in april 2012 was ik een van de weinigen die de speciale vertoning bijwoonde die voor het publiek toegankelijk was. Er waren veel VIP-gasten, waaronder zijn vrouw Rita Marley van Island Records-oprichter Chris Blackwell, die Marley tekende voor een internationaal platencontract, en natuurlijk Kevin MacDonald zelf.
Op dit moment is het goed voor ons als Afrikanen en Jamaicanen om hier te zijn en vanavond naar dit gedenkwaardige programma te kijken, vertelde Rita de menigte in haar openingstoespraak. Ik wil niet te lang praten, want Bob heeft zoveel te zeggen. Wees voorbereid omdat ik huilde, voegde ze eraan toe. Maar huil niet toen hij zei: 'No Woman No Cry.'
Ik denk dat mensen een heel verkeerd beeld hebben van Bob, zei MacDonald, die de vertoning een van de avonden van zijn leven noemde. Iedereen denkt dat hij gewoon rookte en de inspiratie kwam naar hem toe en hij tokkelde op zijn gitaar. Nee - hij werkte hard hard hard. De film benadrukte ook het feit dat Bob's biraciale achtergrond ertoe leidde dat hij werd verbannen door enkele van zijn mede-Jamaicanen. 
Rita Marley en regisseur Kevin Macdonald bij de première van 2012 Marley – Een definitief verhaal in Emancipation Park, New Kingston. | Fotocredit: met dank aan de Jamaica Gleaner
Na de vertoning legde Marley's oude vriend en art director Neville Garrick uit waarom Marley zoveel mensen raakte. Bob Marley is een man die uit een bescheiden begin kwam, zei hij. Door de kleur van zijn huid wordt hij vervolgd - rood, half verwrongen dat alles - maar dat maakt hem alleen maar sterker. Hij zei: 'Ik sta niet aan de kant van de blanke man en ik ben niet aan de kant van de zwarte man. Ik sta aan de kant van God. De speler laden...
Door grote ontberingen in zijn leven te overwinnen, werd Marley een universeel symbool van triomf over tegenspoed. Ik denk dat hij de geest van mensen universeel verheft dat je het kunt halen als je het probeert, zei Garrick, die Marley's Redemption Song als het belangrijkste in zijn hele catalogus koos. Bevrijd jezelf van mentale slavernij, zong Marley op de baan. Alleen wijzelf kunnen onze gedachte leegmaken. 
Neville Garrick, een vaste medewerker van Bob Marley, poseert bij aankomst voor de première in Los Angeles van 'Marley', een film van Kevin MacDonald, op 17 april 2012 in Hollywood, Californië. Het definitieve levensverhaal van Bob Marley wordt op 20 april landelijk in de VS geopend. AFP PHOTO/Frederic J. BROWN (Fotocredit moet FREDERIC J. BROWN/AFP via Getty Images lezen)
Wij zijn speciaal. Het is onze film. Het is hier gemaakt. Het gaat over ons, zei dr. Carolyn Cooper, emeritus hoogleraar aan de University of the West Indies en auteur van vele boeken over reggaecultuur, die in een oogverblindende Afrikaans geïnspireerde jurk tevoorschijn kwam. Ik denk dat deze film echt een prachtige manier is om de culturele kracht van Jamaica te bevestigen door te denken dat een klein eiland zulke geweldige mensen kan produceren en vooral de muziek van Bob Marley overstijgt tijd en ruimte. Waar ter wereld je ook gaat en je zegt Jamaica, ze zeggen 'Bob Marley'. Ik zie onszelf als eilandbewoners met een continentaal bewustzijn, voegde ze eraan toe. We worden niet beperkt door dit kleine eiland, we weten dat we van een enorm continent komen.
Cindy Breakspeare, moeder van Bobs jongste kind Damian Marley en voormalig Miss World, beschreef het kijken naar de film als een emotionele achtbaan. Alles wat met Bob te maken heeft, is altijd groter dan het leven, zei ze. Het is altijd verbindend en de muziek is zo krachtig. Ik denk dat Kevin de reis van het begin tot het einde van zijn leven echt heeft vastgelegd. 
MISS WORLD 1976: de 21-jarige Cindy Breakspeare, Miss Jamaica, troont in de Royal Albert Hall in Londen, na het winnen van de Miss World-schoonheidswedstrijd van 1976. (Foto door PA Images via Getty Images)
De laatste scènes van de film waren bijzonder pijnlijk voor Cindy, die er tijdens zijn laatste dagen aan de zijde van Bob was. Hij leed echt en zijn lokken waren verdwenen, herinnerde ze zich. Ik ga gewoon terug naar de nacht toen we ze sneden en hoe dat voelde, en naar Duitsland gaan om hem daar te bezoeken, en uiteindelijk naar Miami komen de dag voordat hij met Damian doorging om hem voor de laatste keer te zien.
Het was echt heel moeilijk om zo'n geweldig mens het leven te zien verliezen, herinnerde ze zich. Zo iemand zal ik in mijn leven niet meer kennen. Het dichtst bij is mijn zoon en zijn muziek inspireert mij ook, maar ik zal niet het geluk hebben, geloof ik, om weer zo dicht bij dat soort grootsheid in mijn leven te zijn. Dat komt niet zo vaak voor.
Reshma B ( @ReshmaB_RGAT ) is een muziekjournalist gespecialiseerd in reggae en dancehall. Zij produceerde de film Atelier 17; The Lost Reggae-tapes .