Ben je opgegroeid met Moederdag corsages voor? zondagsdiensten ? In het kleine stadje Alabama kun je maar beter geloven dat ik dat deed. Komende Moederdag zal mijn eerste zondag zijn dat ik weer in de kerk ben na een lange periode van 'thuis bidden', zoals een lid van mijn familie altijd zei. En aangezien mama vorig jaar de moederdagdienst heeft gemist, twijfel ik er niet aan dat ze in mei uitkijkt naar een bijzonder mooie corsage.
Technisch gezien zou mijn moeder op Moederdag witte bloemen moeten dragen, omdat haar moeder is voorbij. Maar ze geeft niet om witte rozen en kan niet tegen anjers. Orchideeën zijn goed en wel, maar haar favoriete bloem is de gele roos. En dus hebben we de witte-bloemregel al jaren een beetje vertroebeld om She Who Must Be Obeyed haar gele rozen op Moederdag toe te staan.
Voor niet-ingewijden is de oude Moederdagtraditie in het Zuiden dat we bloemen dragen om onze moeders te eren en om hun positie in het leven te weerspiegelen: is je moeder hier bij ons? Draag dan rode of roze bloemen. Als ze echter is overgestoken, moet je wit dragen. Met andere woorden, je corsage gaat niet over jou - het gaat over haar, ook al ben jij degene die hem draagt. Dus ik zal roze of rode bloemen dragen om de aanwezigheid van mijn moeder naast me op onze bank te vieren, terwijl zij haar geel-in-plaats-van-wit draagt om haar moeder in de hemel te eren.
gele roos corsageKrediet: David Anderson/GettyDe kleurgecodeerde Moederdagcorsage is nog een andere manier waarop zuiderlingen communiceren zonder iets te zeggen. Als we stoppen voor een begrafenisstoet, vertellen we de nabestaanden dat we hun verdriet begrijpen en dat we heel veel spijt hebben van hun verlies. Wanneer we een deur openhouden voor de persoon achter ons, drukken we ons respect uit en willen we behulpzaam zijn. Wanneer we 'voedsel brengen' naar een buurman of een gemeenschapsruimte, delen we liefde en gemeenschap. En als we een moederdagcorsage dragen, zeggen we 'ik hou van je en ik ben zo blij om deze dag met je te delen' - of 'ik zal je nooit vergeten en ik zal altijd van je houden'.
Wie wist dat zoiets eenvoudigs als een tros bloemknoppen op een kerkjurk dat allemaal zou kunnen zeggen?