Op 24-jarige leeftijd en net een jaar afgestudeerd, schreef de Nigeriaans-Amerikaanse auteur Tomi Adeyemi geschiedenis door naar verluidt een verbazingwekkende score te scoren. zevencijferige boekdeal voor haar Kinderen van bloed en botten trilogie. De afgestudeerde en creatief schrijfcoach van Harvard University verkocht ook de filmrechten aan Fox 2000, samen met een andere Nigeriaans-Amerikaanse creatieveling, Dit zijn wij schrijver Kay Oyegun , aanmelden om het script te schrijven.
Nu in de tweede aflevering van de serie, Kinderen van deugd en wraak , dit spannende verhaal heeft miljoenen lezers over de hele wereld geboeid en staat op het punt een nog grotere internationale hit te worden.
Jonge volwassen fantasie — zoals de Harry Potter, Hongerspelen , en Schemering series— is een aanlokkelijk, boeiend genre. Maar het is er een die erg ontbreekt aan zwarte karakters, of welke karakters van kleur dan ook.
Gevestigd in een wereld die sterk doordrongen is van de West-Afrikaanse cultuur en spiritualiteit, Kinderen van bloed en botten is een van de vele reacties op deze decennia van wissen.
De hoofdrolspeler van de serie - de felle, donkere, witharige Zélie Adebola - wordt gekatapulteerd op een epische zoektocht om de magie in haar thuisland Orïsha te herstellen, de dood van haar moeder te wreken en haar volk te bevrijden van een bloeddorstige en onverdraagzame monarchie. Samen met haar broer Tzain en de afvallige prinses Amari racet Zélie om haar volk te beschermen, terwijl ze te maken krijgt met complicaties die romantiek, vriendschap, familiebanden en clanverantwoordelijkheden haar brengen.
Het is een prachtige serie, gevuld met evenveel liefde als met wanhoop. Maar terwijl de lezers huilen om het geweld tegen Zélie en de andere onderdrukte mensen van Orïsha, wil Adeyemi dat ze meevoelen met slachtoffers van politiegeweld zoals Tamir Rice, Sandra Bland, Freddie Gray... te veel namen om te tellen. Adeyemi zegt dat er ook scènes in het boek zijn die de Rellen in Birmingham , of de manier waarop zwarte entertainers en atleten worden uitgebuit.
Dit zijn vergelijkingen die volgens Adeyemi meestal direct duidelijk zijn voor zwarte lezers. Zwarte mensen weten waar het over gaat. Ze weten het, zegt ze tegen ESSENCE. Als ik met mijn zwarte lezers praat, zullen ze vaak zeggen: 'Ik moest het hier neerleggen, omdat ik aan Trayvon Martin dacht' of zoiets.
Adeyemi zegt dat ze denkt dat zwarte lezers hun pijn weerspiegeld zien... misschien voelen ze zich daardoor minder alleen.
Maar voor blanke lezers is het meestal anders. Ik noem het taart met asperges, zegt ze. De taart is het leuke gedeelte. Het is allemaal magie. Het zijn alle gevechten. Het is allemaal de actie. Het is allemaal het avontuur. De asperge is het feit dat al die actie verband houdt met obstakels waarmee zwarte mensen te maken hebben gehad of waarmee ze vandaag worden geconfronteerd.
Als genre heeft fantasie het vermogen om ons naar drastisch verschillende werelden te vervoeren, wat intense opwinding kan brengen, maar ook intense empathie. De empathie die [lezers] voelen voor Tzain, Zulaikha, Zélie of Salim... Ik wil niet dat dat bij deze fictieve personages blijft. Ik wil dat het de echte wereld ingaat, want daar hebben we het echt nodig, zegt Adeyemi. De speler laden...
Adeyemi kent de kracht van wat zij en andere zwarte kunstenaars creëren wanneer ze met dit doel in gedachten schrijven, vooral in traditioneel door blanken gedomineerde gebieden zoals publiceren en film. Mensen werken actief om deze ruimtes te verstoren, om deze kunst te creëren en om het in de mainstream te duwen, vertelt ze aan ESSENCE.
Adeyemi is een maker die in een krachtige tijd in de zwarte geschiedenis leeft. Ik heb het gevoel dat we ons in een revolutie van Blackness bevinden, en specifiek artistieke Blackness, mijmert ze. We hebben een geboorte van verhalen vanuit het zwarte perspectief op alle media, en dingen zoals Beychella en Rihanna's [mode en make-up] creaties... activisten en bewegingen.
Maar, benadrukt Adeyemi, het zwarte artistieke genie is er altijd geweest en is nooit afgenomen. Ze zegt dat het cruciale verschil is hoe dat artistieke genie wordt ontvangen en het monumentale succes dat het geniet, zeggende 'Black Panther', 'Girls Trip', Kinderen van bloed en botten , De haat die je geeft …. zijn [allemaal] zeer succesvol geweest.
Ze zegt echter: het werk is nog niet gedaan, want voor elk monumentaal succes zijn er nog steeds veel vreselijke dingen die we niet zien in dat succes. En er zijn nog steeds veel mensen die worden uitgesloten van dat succes, of worden weggestuurd.
Adeyemi heeft op zeer jonge leeftijd en in zeer korte tijd een ongekend succes bereikt. The sky is the limit voor Adeyemi en deze magische wereld die ze heeft gecreëerd, een wereld die we allemaal snel tot leven zullen zien komen in theaters.
Adeyemi heeft hoge verwachtingen van de films en stelt zich voor dat de magische krijger Zélie Adebola zich bij klassieke filmpersonages als Luke Skywalker of Indiana Jones voegt. Ik ben klaar en niet klaar. In mijn hart ben ik er klaar voor, lacht ze. Ik denk niet dat ik er klaar voor ben, want logistiek gezien is het zoiets als: 'Het leven is al zo krankzinnig.'
Maar daar maak ik me minder zorgen over, omdat ik meer opgewonden ben dat dit bestaat, vertelt Adeyemi aan ESSENCE. Ik kan gewoon niet wachten om op de set te zijn, weet je? Ik kan niet wachten om honderden mensen iets te zien creëren dat in mijn hoofd zat.
Dit interview vond plaats kort na de tragische dood van Kobe Bryant en zijn dochter Gianna. Op de vraag hoe ze wil dat de geschiedenis haar werk herinnert, reflecteert Adeyemi kort op de erfenis van de basketbalster en zegt dat ik altijd aan sterfelijkheid denk. Het zit een beetje ingebakken in mij ... [het is] de reden dat ik dingen doe.
Mocht ik het geluk hebben om als een oude dame op mijn sterfbed te liggen en herinneringen op te halen aan mijn leven, dan wil ik de waarde van mijn leven afmeten aan het aantal mensen dat auteur werd omdat ze me zagen of hoorden praten of mijn boeken lazen, zegt ze tegen ESSENTIE. Ik wil de naald verplaatsen. Ik wil herinnerd worden als iemand die de naald verplaatste.
