Er zijn maar weinig zangers die vandaag de dag de down-home soul bezitten waar onze ouders van hielden, maar de krachtige zang van Kelly Price is net zo echt als ze komen. Als je Price toestaat het geheim van haar talent te delen, zal ze toegeven dat ze de gospelwortels heeft die haar zijn bijgebracht door een familie van predikers en zangers. Dat weerhield Price er natuurlijk niet van om eind jaren negentig het R&B-lied van verraad Friend of Mine uit te brengen, dat te maken had met een sluipende echtgenoot en de beste vriend van een geminachte vrouw. Terwijl haar eerste gospelalbum, This Is Who I Am, veel lof oogst, gaat Price om tafel zitten met ESSENCE.com om te praten over seculiere versus gospelmuziek, te dik zijn om platen te verkopen, en waarom ze nog steeds brood breekt met R. Kelly.
ESSENCE.COM: Mevrouw Kelly, het is te lang geleden! We missen jou en die hemelse stem. Je gospelalbum, This Is Who I Am, is behoorlijk succesvol geweest. Betekent dit dat je seculiere muziek achter je hebt gelaten?
KELLY PRIJS: Nee. Ik heb een gospelalbum gemaakt omdat ik vond dat het tijd was. Sterker nog, ik geloof dat iedereen die me kende altijd verwachtte dat ik een gospelalbum zou maken. Elk van mijn albums had altijd een gospelnummer aan het eind, dus ik heb nooit verborgen gehouden dat ik in de kerk ben opgegroeid en uit een familie van predikers kom. Een gospelalbum maken was volkomen natuurlijk.
ESSENCE.COM: Heb je het gevoel dat het zingen van R&B-muziek je geloof in gevaar brengt?
PRIJS: Ik ben waarschijnlijk een van de weinige R&B-artiesten die geloven dat het zingen van seculiere muziek niets te maken heeft met mijn geloof. Ik weet dat sommige traditionalisten het daar misschien niet mee eens zijn, maar ik heb het gevoel dat mijn werk mijn werk is en wat ik geloof is wat ik geloof.
ESSENCE.COM: Predik! Ik begrijp en waardeer de overtuiging dat wat je je geest voedt, het vies kan maken - en veel van de muziek van vandaag heeft een ondraaglijke stank. Uiteindelijk is het echter niet alleen muziek of iets anders dat de mens immoreel maakt, maar als we het beoefenen en het als levensstijl kiezen, is dat gevaarlijk.
PRIJS: Je hebt gelijk. Je hebt mensen uit alle lagen van de bevolking, en als een hiphop- of R&B-artiest, leraar of dokter besluit dat ze een krom leven gaan leiden, heeft die persoon gewoon geen morele status of geweten. Dus ik respecteer ieders mening - negatief en positief. Ik vertel mijn critici en tegenstanders die mijn zingende seculiere en gospelmuziek misschien in twijfel trekken, graag dat ik ervoor kies om liefdesliedjes te zingen omdat iedereen weet dat God liefde is.
ESSENCE.COM: In deze branche moet je een dikke huid ontwikkelen. Hoe lang duurde het voordat je leerde de nee-zeggers te negeren?
PRIJS: Helemaal in het begin van mijn carrière maakte het me niet zoveel uit wat andere mensen dachten, maar ik maakte me zorgen om mijn grootouders, omdat ze traditioneel zijn en ik altijd wilde dat ze vertrouwen hadden in mijn persoonlijke beslissingen. Toen ik achtergrondzang zong voor veel artiesten, waren mijn grootouders niet blij, want toen ze opgroeiden, stelden ze rock 'n' roll gelijk aan seks en drugs en het enige wat ze wisten was dat ik betrokken was bij de muziekbusiness en vervolgde dezelfde weg vol wilde feesten. Maar op een zondagochtend, ongeveer tien jaar geleden, stond mijn grootvader voor de kerk en zei dat hij niet langer twijfelde aan mijn vermogen om trouw te zijn aan mezelf omdat hij uit de eerste hand getuige was dat ik nooit toestond dat mijn baan de persoon die ik ben, beïnvloedde. Ik handhaaf nog steeds dezelfde normen en overtuigingen die ik als kind heb geleerd.
ESSENCE.COM: Is er ooit een moment in uw carrière geweest dat u het gevoel had dat uw geloof in het gedrang kwam?
PRIJS: Nooit. Gedurende mijn hele carrière heb ik altijd gezegd dat ik mijn werk mee naar huis wil kunnen nemen, dus als ik een lied zing dat ik niet met een schoon geweten voor mijn kinderen of grootmoeder kan spelen, dan doe ik het niet . En vergeet niet dat ik de Hip-Hop Hook Queen was. Ik zong met iedereen, inclusief Puffy, Mase, Lil' Kim, Rakim, YoYo en MC Lyte. Er was nooit een tijd dat ze me vroegen om iets te doen waardoor ik afstand zou nemen van wie IK BEN als persoon.
ESSENCE.COM: Het is het respect dat je afdwong door jezelf positief te gedragen. Er wordt gezegd dat gospelzangers tot de beste zangers ter wereld behoren. Hoe heeft het genre je vocale bekwaamheid en carrière in het algemeen gevoed?
PRIJS: Ik hou van en waardeer gospelmuziek. Ik heb de zanger die ik ben echt te danken aan gospelmuziek. Iedereen in mijn familie is zanger. Gospelmuziek was wat ik leerde en ik heb nooit professionele zanglessen gehad. Het is nog steeds een van de puurste vormen van muziek, behalve country en hiphop, omdat ze altijd teksten leveren die de kern van een situatie raken, en dat soort rauwe emotie kan ik altijd waarderen.
ESSENCE.COM: Er gaat inderdaad niets boven rauwe ziel. Dus als vrouw en moeder van twee, beschouw je jezelf als een huismus?
PRIJS: Nee, ik ben opgegroeid in Edgemere (huisvestings)projecten in Far Rockaway, Queens. Ik was altijd tussen daar en Zuid-Jamaica, twee van de ruigste buurten, maar ik was een kerkkind. Ik had straatwijsheid die opgroeide in de projecten, maar aan het eind van de nacht, toen iedereen op tournee naar een club of afterparty ging, ging ik terug naar het hotel. Ik ging gewoon mijn werk doen en ik wilde nooit dat iemand ooit zou zeggen dat ik iets anders deed dan waarvoor ik was aangenomen.
ESSENCE.COM: Het regelmatig bezoeken van branche-evenementen is een manier om op de roddelblogs te komen. Daarover gesproken, wat is het gekste gerucht dat je over jezelf hebt gehoord?
PRIJS: Toen ik begon af te vallen, zeiden mensen dat ik geopereerd was, maar als ze er echt op letten, viel ik in een paar jaar geleidelijk af. Het was niet alsof ik van groot naar klein ging. Heck, ik ben nog steeds niet klein en ik zal nooit klein zijn. Iedereen in mijn familie is groot. Ik schommel tussen 14 en 18, afhankelijk van de tijd van het jaar en hoeveel soulfood ik eet (lacht).
ESSENCE.COM: Is er, achteraf gezien, iets in je leven dat je zou willen bewerken?
PRIJS: Niet één ding. Wat mijn carrière betreft, zelfs tijdens mijn vroege jaren in de industrie, toen ik door heel New York liep voor producenten terwijl ze me niet betaalden, zou ik dat niet eens veranderen omdat ik weet dat ik door de universiteit van de industrie ging . Ik heb zoveel geleerd over hard werken en elke klus die gedaan zou kunnen worden om een album samen te stellen.
ESSENCE.COM: Ron Isley was slechts een derde van het dynamische trio dat de remix van Friend of Mine maakte. Houd je nog steeds contact met R.Kelly die het nummer heeft geproduceerd?
PRIJS: Absoluut, ik heb nog steeds contact met hem. Ik was nog maar een paar maanden geleden bij hem. We breken nog steeds samen brood. Wat ik mensen altijd zeg, is dat je R. Kelly misschien kent, maar ik ken Robert. Ik behandel hem niet anders dan elke andere vriend die een moeilijke tijd doormaakt die ik zou bellen om mee te praten en aan te moedigen. Iedereen heeft die mensen nodig in zijn leven. Ik hoef nooit reclame te maken voor mijn vriendschap met hem, want we weten allemaal wie we voor elkaar zijn en het zal altijd zo blijven tussen ons, tenzij hij zegt: Kelly, ik heb genoeg van je. Ik ken hem sinds het begin van mijn carrière toen hij Puffy belde en hem vroeg: Wie is dat meisje dat op al deze nummers schrijft? Kunt u mij met haar in contact brengen? en sindsdien zijn we cool.
ESSENCE.COM: Er was een tijd dat jij en Ron Isley in een openbare juridische strijd verwikkeld waren. Hebben jullie het verzoend?
PRIJS: We hebben al jaren een goede verstandhouding. Ik sprak hem net voordat hij zijn straf uitzat (voor belastingontduiking). Zelfs toen hij en ik net door die hele situatie heen waren gekomen, heb ik altijd laten weten dat ik niets dan liefde en respect voor hem had. Helaas kon ons probleem niet worden opgelost zonder derden. Gelukkig hebben we het uiteindelijk buiten de rechtbank opgelost. Hij is als mijn vader in de industrie. Hij geloofde in me toen iedereen me bleef vertellen dat ik te dik was om succesvol te zijn in de muziekbusiness.
ESSENCE.COM: Het is duidelijk dat ze het bij het verkeerde eind hadden. Maar begon je af te vallen onder druk van je label?
PRIJS: Nee helemaal niet. Tegen die tijd, zoals je zei, had ik mijn punt bewezen dat mensen houden van goede muziek die hen in het hart raakt. Ik had enig succes geboekt met Friend of Mine. Ik viel af omdat ik gezonder wilde zijn en was meteen bang toen mijn moeder en schoonmoeder borstkanker hadden, en ik dacht: ik wil niet dood! Ironisch genoeg gebeurde dit allemaal rond de tijd dat Big Pun en ik elkaar in de studio ontmoetten en hij me vertelde hoe hij probeerde af te vallen, zodat hij gezonder kon leven en toen stierf hij. Aan het eind van de dag moest ik vragen wat het nut is om zo voorspoedig te leven en het te laten afbreken omdat ik mezelf niet kon disciplineren. Dat is hetzelfde als God in het gezicht slaan en zeggen: Dank je, maar ik blijf doen wat ik doe, ook al heb ik de kennis om te weten hoe ik het beter kan doen.
De speler laden...
