Atchafalaya-bekken (Louisiana)pDe Atchafalaya is het grootste riviermoeras in de Verenigde Staten, met bijna een miljoen hectare bodembos en moerassen. Het strekt zich uit over 140 mijl van Simmesport tot aan de Golf van Mexico. Het gebied staat bekend om zijn kenmerkende kale cipressen die oprijzen uit moerassige wateren - en zijn langoesten. Elk jaar wordt er naar schatting 22 miljoen pond uit het Atchafalaya gehaald./p pemAtchafalaya Welcome Center; een href=Er is een oude, oude grap over Kissimmee, Florida, die ongeveer als volgt gaat:
Een gefrustreerde toerist loopt naar de balie van een lokaal eetcafé in Kissimmee. 'Kijk nu eens hier!' hij eist. 'Ik blijf mensen vragen hoe je deze dang-plek uitspreekt, en iedereen vertelt me iets anders. Dus zeg het voor eens en voor altijd voor mij - zeg het duidelijk en langzaam dus ik kan het begrijpen!' En de man achter de balie zegt: 'Oké... Piz-zaaaaa Huuuuuuut.'
[BTW, het is ka-SIM-me. Zeg het andersom, en je klinkt alsof je smeekt om genegenheid van volslagen vreemden: KISS-a-me!]
Zuiderlingen houden ervan om grote schade aan te richten met stadsnamen. Het is wie we zijn. Het is wat we doen. Stel je voor hoeveel toeristen selfies hebben genomen naast verkeersborden in Crapo, Maryland. (Dat is CRAY-poe, mensen, niet - nou ja, andersom.) In Arkansas wordt een perfect mooie Spaanse naam als Diaz 'DYE-as', terwijl Kentuckians Cadiz uitspreken als 'Katy's'. En de lokale bevolking in één Georgische burg zal niet weten waar je het over hebt als je ze vertelt hoe onder de indruk je bent van ALL-buh-nee omdat ze in ALL-binny wonen.
We hebben ook problemen met de verbintenis en we weigeren enige vorm van consensus te bereiken over de namen van steden. Daarom hebben we Lafayette uitgesproken als la-FAY-et in Alabama en Arkansas, maar LAF-ee-ET in Louisiana. Daarom wordt Nacogdoches, Texas, uitgesproken als nack-a-DOH-chis, terwijl de gevaarlijk vergelijkbare Natchitoches, Louisiana, totaal anders klinkt: NACK-a-tish.
Af en toe moet je vals spel vermoeden bij de naamgevers van onze steden. Gruene, Texas, bijvoorbeeld, heeft een mysterieuze verdwaalde 'u' - ongetwijfeld opzettelijk daar geplaatst door Texanen, zodat de rest van ons niet zou weten dat het net als de kleur wordt uitgesproken - 'groen'. Lone Star-locals zullen elkaar ook een samenzweerderige knipoog geven als ze je Mexia horen zeggen zonder de vereiste Spaanse flair: ma-HAY-ah. Soms hebben we het echter allemaal over het verwijderen van flair. Alabama haalt de exotische ringklap uit Arabieren en Caïro en spreekt ze uit als AY-rab en KAY-row. En de mensen in Maryland vinden het niet nodig om helemaal Parisienne te worden met Havre de Grace - het klinkt als 'haverty-grace'.
Over de Fransen gesproken, we hebben ze te danken aan menige tongverdraaiende stad - en menige verwarde toerist in staten als Louisiana, Arkansas en Mississippi. Zie hun handwerk:
Chataignier, Louisiana (sjah-TAHN-yay)
Champagnolle, Arkansas (SHAM-pa-noll)
Hebert, Louisiana (AY-kaal)
Gautier, Mississippi (GO-shay)
Thibodaux, Louisiana (TIB-ah-doh)
Sommige punten op de zuidelijke kaart weerspiegelen een Indiaanse postzegel, zoals Loachapoka (low-chah-PO-kah) en Wedowee (wee-DOW-ee) in Alabama; Florida's Matlacha (MAT-la-SHAY); de Ouachita (WASH-uh-tah) Mountains in Arkansas - niet te verwarren met de Wichita (WITCH-ah-tah) Mountains in Oklahoma - en de Atchafalaya (uh-CHAF-ah-LIE-ah) River Basin in Louisiana.
Maar van alle plaatsen waar we hebben geknoeid, verminkt en ons bijna hebben gestikt toen we probeerden het uit te spreken, is er een bepaalde rivier aan de Mississippi Gulf Coast die we nog steeds niet kunnen zeggen, ook al hebben we de handleiding gelezen. Probeer het nu allemaal samen:
Tchoutacabouffa
(CHOO-tah-kah-BUH-fuh)
Au.