Twist-outs en co-washing hebben zichzelf stevig gecementeerd als onderdeel van Black hair lexicon. De voorwaarden kwamen oorspronkelijk naar voren als onderdeel van de tweede golf natuurlijke haarbeweging, die de website Curl Centric-noten begonnen in de vroege jaren 2000 . Haarbloggers houden van Whitney White (ook bekend als Naptural85) en websites zoals curlynikki.com werd al snel de go-to voor diegenen die begonnen aan (en worstelen met) hun natuurlijke haarreis.
In de afgelopen jaren hebben veel zwarte vrouwen de textuur van hun door God gegeven knikken en krullen volledig omarmd - en de meerstapsregimes die gepaard gaan met het verzorgen van natuurlijk haar. Maar voor velen van ons blijft het onderwerp een twistpunt.
Hoe is het mogelijk dat in een wereld die wordt overspoeld met hoogwaardige YouTube-tutorials over haarverzorging en talloze geweldige producten in de schappen, een alarmerend aantal zwarte vrouwen zich nog steeds niet comfortabel genoeg voelt om hun natuurlijke haar op de werkplek te dragen uit angst voor oordeel, of erger nog een professionele berisping?
Getroffen door een Instagram-bericht gedeeld op The Shade Room, over de inspirerende muzikale afspeellijst van president Obama, Jessica Clemons, een arts en oprichter van de educatieve blog askdrjess.com , kon het niet helpen om na te denken over de manieren waarop zwarte mensen nog steeds echt worstelen hun zwartheid bezitten. Ik ging dieper in op deze introspectieve ruimte en dacht aan andere manieren waarop zwarte mensen hun zwartheid ontkennen vanwege hun beroep. Mijn eigen ervaringen en gedachten dwarrelden door mijn hoofd, vertelt Clemons aan ESSENCE.
De dokter plaatste vervolgens een selfie op haar Insta-stories met het bijschrift: Mijn gezicht als je het hebt over dat je je haar niet natuurlijk kunt dragen omdat het onprofessioneel is. Vervolgens vroeg ze haar volgers om verhalen te delen over het dragen van natuurlijk haar op de werkplek - de goede, de slechte en hoe ze ermee omgingen. Mijn DM's ontploften snel, zegt ze. Zwarte vrouwen uit alle leeftijdsgroepen en beroepen stuurden haar ontroerende en diep persoonlijke verhalen over hun natuurlijke haarproblemen op de werkplek.
Ik was het meest verrast door de sectoren waarin vrouwen werkten en die kritiek kregen op natuurlijk haar, zoals de detailhandel en mode. Veel van deze reacties waren regelrechte discriminatie, deelt Clemons. Een vrouw deelde zelfs dat haar baan expliciet vermeldde, met afbeeldingen, de haarstijlen die als acceptabel werden beschouwd - eurocentrische - en degenen die dat niet waren - TWA's, afro's, vlechten enzovoort.
Hoewel het gemakkelijk is om deze verhalen af te doen als extreme eenmaligs, maakt een nadere inspectie van de recente geschiedenis van Amerika het bijna onmogelijk om dit te doen. Het was pas vorig jaar dat het Amerikaanse leger zijn verzorgings- en uiterlijkvoorschriften herzien , inclusief het verbod op dreadlocks. Tot de update van vorig jaar naar Legerverordening 670-1 de duizenden zwarte vrouwen die in het leger dienden, mochten hun natuurlijke haar niet dragen op het werk. Dus ondanks het feit dat ze hun leven wijden aan het dienen van anderen, worden zwarte vrouwen gedwongen zich te houden aan de normen van blanke schoonheid.
Zoals Clemons ons eraan herinnert, worden zwarte mensen nog steeds niet volledig geaccepteerd op de werkplek vanuit een zwart normatief perspectief - dat is waarom we code schakelaar . Dit niet- acceptatie is systemisch en historisch. Discriminatie blijft bestaan. Ondanks dat het meer dan vier miljoen keer is getagd op Instagram, wat heb je eraan om te zijn #teamnatural als je dat natuurlijke zelf niet kunt brengen naar de plek waar je het grootste deel van je tijd doorbrengt?
Een van de meest effectieve manieren om systemen van onderdrukking te ontmantelen, is door ze luid en meedogenloos uit te roepen. Voor zwarte vrouwen en ons haar betekent dat het delen van deze verhalen over discriminatie in plaats van te worden beschaamd in stilte. Een echte en eerlijke dialoog, met elkaar en daarbuiten, is absoluut noodzakelijk. Het is onze verantwoordelijkheid als zwarte vrouwen om niet alleen ons bewustzijn van dergelijke discriminatie te vergroten, maar ook om te luisteren naar onze medezusters die het misschien moeilijk hebben. Zoals Clemons zegt, is dit de enige manier waarop grenzen worden verlegd voor zowel ons als de volgende generatie.
Bij ESSENCE streven we ernaar om de moeilijke gesprekken te creëren en te inspireren die echte verandering teweegbrengen. Geïnspireerd door de empathische en tot nadenken stemmende vraag van Clemon, hebben we verschillende van onze lezers gevraagd om hun ervaringen met het dragen van natuurlijk haar op de werkplek te delen. Hun antwoorden zijn diep persoonlijk en ongelooflijk ontroerend. Blijf scrollen om hun zeer reële reacties te lezen.
Toen ik in de financiële dienstverlening werkte, herinner ik me dat ik het gevoel had dat het alleen geschikt was voor het werk om mijn van nature krullende haar in een knot naar achteren te dragen. Het was niet iets dat [uitdrukkelijk] werd gezegd, maar er waren geen andere mensen in machtsposities die op mij leken en hun haar droegen, krullend, kinky en vrij. Ik herinner me ook dat ik me gewaardeerd voelde door alle complimenten die ik zou krijgen als ik op mijn werk zou komen met mijn haar steil geföhnd. — Sara, wellness/food ondernemer.
Ik voel me zeer comfortabel in het dragen van mijn natuurlijke haar in elke omgeving. Ik heb het geluk gehad om te werken met mensen wiens taak het is om diversiteit te vieren en te pleiten. Ik heb mijn haar niet altijd in zijn natuurlijke staat gedragen, en ik geef veel waardering aan mijn HBCU en een eindeloze hoeveelheid YouTube-tutorials over natuurlijk haar om de schoonheid van mijn haar te omarmen en me te leren hoe ik het moet stylen. — Valerie, non-profit burgerrechten activist.
Voor het eerst in tijden voel ik me eindelijk op mijn gemak met het dragen van mijn natuurlijke haar op de werkplek. Er zijn echter nog steeds enkele ingebedde omstandigheden waardoor ik mijn natuurlijke haar niet echt op kantoor kan dragen waar ik problemen mee heb, zoals het sporten met mijn krul. Na mijn afstuderen kwam ik in de wereld van corporate public relations, marketing en sociale media en zag ik geen vrouwen die op mij leken. Omdat ik niet representatief was op de werkplek, wilde ik mijn natuurlijke uiterlijk veranderen om me aan te passen en erbij te passen. Ik droeg mijn haar ooit gekruld naar kantoor en het was een onderwerp van discussie voor de hele dag. Ik had het gevoel dat ik constant mijn haar en de textuur ervan moest uitleggen. — Dominique, manager sociale media.
Omdat ik in de televisie- en filmindustrie werk, ben ik vrij om mezelf uit te drukken. Met zo'n creatieve werkruimte heb ik me nooit ongemakkelijk gevoeld bij het dragen van mijn natuurlijke haar. Het heeft me in ieder geval geïnspireerd om mezelf uit te drukken en het te bezitten - dutjes en zo. Er zijn superkrachten in deze krullen. — Crystal, kostuumontwerper/televisie en film .
Toen ik natural ging op de graduate school, besloot ik vanaf dat moment dat ik zou solliciteren voor banen [met] mijn natuurlijke haar, niet geperst, niet naar achteren getrokken. Ik wilde dat mijn werkgever wist wat ze kregen. 14 jaar later snel vooruit en ik ben bij een geweldige instelling die de wereldwijde Black-ervaring promoot en in stand houdt. Minstens één keer per week sta ik voor een publiek dat onze openbare programma's introduceert en ze krijgen via haar een uitdrukking van mijn cultuur te zien. — Novella, manager openbare programma's.
Ik heb echt geluk dat ik me altijd op mijn gemak heb gevoeld bij het dragen van mijn natuurlijke haar op het werk. Ik heb in ieder geval alleen complimenten gekregen over complimenten en vragen over mijn productroutine, die ik altijd graag deel. — Cheyenne, merkmarketeer.
Ik voel me op mijn gemak bij het dragen van mijn natuurlijke haar op de werkplek met beperkingen. Maar ik hou niet van de ongewenste gesprekken die mijn gekrulde haar uitnodigt - hetzij van goedbedoelende niet-zwarte mensen die gapen en te veel vragen stellen over onderhoud, of zelfs van gehersenspoelde zwarte mannen die onwetende opmerkingen maken over mijn haar of aannames over wat het betekent over mijn persoonlijkheid. Ik ben soms zelfbewust over het stigma dat mensen hebben over knikken en krullen die onprofessioneel zijn. Om die redenen interview ik meestal met steil haar en als ik mijn haar gekruld draag, heb ik de neiging om een conservatieve stijl te rocken, zoals een topknoop. — Deze, receptioniste.
Ik voel me absoluut op mijn gemak met het dragen van mijn natuurlijke haar op de werkplek, maar ik ging op de arbeidsmarkt met natuurlijk haar toen ik 22 was. Ik ging naar de University of Southern California voor undergrad, wat op dat moment waarschijnlijk zo'n 6% zwart was. Ik deed in 2004 in mijn laatste jaar een uitwisselingsprogramma voor een semester aan Howard University en besloot natuurlijk te gaan. Ik herinner me dat mijn moeder me specifiek vroeg of ik mijn haar natuurlijk wilde houden toen ik interviewde en ik herinner me dat we bijna samen besloten ... Ja . Ik weet niet of ik de beslissing die ik nam echt begreep, maar ik ben blij dat ik dat gedaan heb, want vanaf dat moment is het nooit echt een vraag geweest. — Kristal, marketingdirecteur.
We zouden graag van je horen! Deel uw ervaring met het dragen van natuurlijk haar op de werkvloer met ons.
De speler laden...