Voor mij ging de Zwarte kroon altijd over afwijzing, assimilatie, zelfexpressie en acceptatie. God zegene mijn moeder, maar ze zorgde ervoor dat mijn lokken gekleed waren in vlechten of in verschillende paardenstaarten terwijl ik opgroeide. Zelfs nu rock ik cornrows onder mijn blonde, krullende crochet twists. Mijn spoelen hebben nooit echt vrijheid gekend. Nu heeft mijn moeder me nooit rechtstreeks verteld dat mijn lokken getemd moesten worden, maar ze zorgde ervoor dat ze te allen tijde toonbaar waren.
Elk weekend, na het wassen en föhnen van mijn haar, warmde ze de hete kam op om mijn kinky textuur tot onderwerping te laten sissen. De zwarte manen blijven een gevoelig onderwerp. Of ze nu zijn aangeraakt door ongewenste handen of afgewezen zijn door werkgevers, scholen of vreemden, onze haarzakjes zijn moe. De uitputting gaat verder dan het afwijzen van de samenleving - het gaat over de dubbele standaard van onze haarstijlen die worden geaccepteerd wanneer ze op niet-zwarte hoofden worden gedragen, maar toch worden afgekeurd als ze de onze sieren.
De speler laden...Zwart haar is niet en zal nooit gewoon haar zijn. Het is verpakt in onze identiteit. Dat is de reden waarom velen van ons beledigd raken als niet-zwarte mensen hun lokken dragen op manieren die algemeen worden beschouwd als afgeleid van onze cultuur. Sommige mensen zien de handeling misschien als een vorm van vleierij, maar er is niets vleiends aan deze extreme imitatie. De culturele betekenis van onze lokken verdwijnt wanneer anderen onze looks dragen als stijlstatement of trend.
Het is niet schadelijk om gevoelens te hebben over niet-zwarte mensen die onze kapsels voor de mode dragen. Voor degenen die bereid zijn te beweren dat het geen probleem is of dat we blij zouden moeten zijn om te zien dat onze etnische do's door de massa worden omarmd, moet u zich ervan bewust zijn dat de manier waarop we onze lokken wiegen over meer gaat dan alleen mooie zelfexpressie. Nu de beweging van natuurlijk haar de samenleving blijft beïnvloeden, is het alsof zwarte vrouwen eindelijk de kans krijgen om volledig van onze natuurlijke lokken te houden voor wat ze zijn, zonder enige terugslag.
In Amerika worden haardiscriminatieverboden uitgevaardigd om degenen onder ons met afro's, vlechten en lokken te beschermen. De kapsels werden door critici voortdurend als onprofessioneel of lelijk beschouwd. Degenen die racistische overtuigingen koesteren, beweren vaak dat de stijlen afleidend, rommelig of onrein zijn. Maar misschien is het grootste argument tegen toe-eigening van zwart haar en voor de vrijheid om ons haar te dragen zoals we willen, terug te voeren op het feit dat we eeuwen van onderdrukking hebben moeten overleven - slavernij, Jim Crow, redlining enzovoort.
En dat deden we in de blikken van onze voorouders, van degenen die als slaven op plantages zwoegden en van degenen die daarna volgden. Ons vermogen om te volharden spreekt tot de veerkracht van Zwartheid. En zolang deze kapsels zullen leven, is het alleen maar goed dat ze op de hoofden van zwarte mensen blijven.