John Simon en John Mobley voor Cove Lounge
Hoe zag de transitie van vastgoedondernemer naar restauranthouder er voor jou uit? Omdat ik eigenaar was van het gebouw, had ik de gelegenheid om de tijd te nemen om het uit te bouwen en mijn geld te gebruiken. Het was heel belangrijk voor mij om mijn eigen ruimte te bezitten en dit alleen te doen. Niet per se het verstandigste om te doen - maar het is wat ik toen wilde doen. Ongeveer drie weken voordat ik zou openen, had ik problemen met de stad, en het verkrijgen van vergunningen, wat normaal is, kreeg ik een telefoontje van de show van Bobby Flay en ze wilden me interviewen, omdat ze op zoek waren naar iemand in Harlem die was een restaurant aan het openen en had er geen ervaring mee. Alles begon te bewegen als de bliksem. Ik kreeg al mijn vergunningen door omdat ze wisten dat het voor een tv-serie was en de zaken begonnen te vliegen. Voordat je het weet, ging ik open. En toen hadden we een optreden. Je hebt de evolutie van Harlem de afgelopen decennia gezien. Hoe belangrijk is het voor u om de cultuur waar Harlem bekend om staat te behouden? Ik ben in mijn gemeenschap, ik dien mensen uit mijn gemeenschap die op mij lijken en dat zijn grote dingen voor mij. Vooral omdat Harlem steeds verandert, wil ik zeker weten dat er iets is waarmee we ons kunnen identificeren. Mijn grootouders zijn Caribisch, en mijn grootvader was een Marcus Garvey-ite. Ik ben opgegroeid met alles over black power. Hij verhuisde zijn gezin zelfs naar Afrika, zo intens was het. Dus als ik hier ben, wil ik ervoor zorgen dat mijn zwarte cultuur wordt vertegenwoordigd, zelfs als we veranderen. Ik vind verandering geweldig, zolang het niet de hele structuur van onze gemeenschap verandert. Het was iets dat als kind in mijn hoofd werd geboord, en ik ben er echt gepassioneerd over.
John Simon en John Mobley voor Cove Lounge
Je grootvader leerde je al vroeg over het belang van eigendom en het opbouwen van een erfenis. Hoe heeft dit je uitgerust voor succes? Als je het gebouw niet bezit of iets achterlaat waar de volgende generatie op kan bouwen, dan beginnen ze bij nul, dus ze zijn nooit een gelijk speelveld. Toen mijn broer en ik met ons onroerend goed begonnen, begonnen we met 3 gebouwen die we zelf in eigendom hadden. Dat stelde ons in staat om mensen te vertellen dat we eigendommen beheerden. In plaats van mensen te vragen of we het wel zouden redden. Dat hielp ons vooruit. Dat was altijd de bedoeling van mijn grootvader. Hij was er zo serieus mee bezig. Hij geloofde op geen enkel moment in schulden. Wel weten we nu dat je op schaal schulden moet aangaan, maar hij wilde heel minimaal. Hij komt mentaal van een heel oude school - alles wat hij had, wilde hij bezitten en het zijn vruchten afwerpen. Toen hij stierf, liet hij deze gebouwen zonder hypotheek achter, wat ongelooflijk is. Je begint op een ander niveau om omhoog te blijven stuwen in plaats van vanaf nul te beginnen. Als ik aan Cove denk, zou ik het nooit hebben kunnen doen als ik de ruimte had gehuurd. Als je deze andere bronnen hebt, kun je schalen en eerlijk gezegd kun je in het spel blijven.
John Simon en John Mobley voor Cove Lounge
Fotografie: John Simon en John Mobley voor Cove Lounge