Gemma Bonds opkomst als choreograaf is niet snel maar gestaag geweest, gekenmerkt door constante creativiteit en toewijding aan haar vak. Haar stijl is gebaseerd op haar danscarrière - ze trad op in het corps de ballet van twee van 's werelds meest gerenommeerde gezelschappen, het Royal Ballet en het American Ballet Theatre. Daarom zegt ze: 'Ik heb de neiging om meer een bedrijfsstuk te maken. Je kunt nooit echt zeggen dat er één hoofdkoppel is. ' Bond begon op 13-jarige leeftijd te choreograferen in de Sir Kenneth MacMillan Choreographic Competition van de Royal. Meer recentelijk heeft ze werken gemaakt voor ABT, The Washington Ballet, Atlanta Ballet, New York Theatre Ballet en anderen. Haar balletten zijn uitgevoerd in het Joyce Theatre, Jacob's Pillow, het Youth America Grand Prix-gala en de Erik Bruhn Competition. Je kunt in het najaar van 2020 een wereldpremière zien van Bond's nieuwe werk voor het Nationale Ballet van Cuba op het International Ballet Festival. - Cadans Neenan
Devon Teuscher en Calvin Royal III spelen Bond's 'From the Day' (Rod Brayman, met dank Bond)
'Ik heb onlangs een aantal van Akram [Khan]' s gezien Giselle , en daar werd ik echt door geïnspireerd. Het was heel anders dan wat ik ooit eerder heb gezien, en ik dacht gewoon: 'Misschien hoef ik mezelf niet zoveel grenzen te stellen.' Soms doe ik een beweging van nature, en dan denk ik: 'Dat is helemaal niet klassiek', of dat ik er niet genoeg ballet in heb gestopt, maar aan het eind van de dag denk ik dat het er niet toe doet, zolang er beweging en een verhaal is. '
'Als mensen me vragen:' Wat doe je? ' Ik zeg altijd dat het heel traditioneel ballet is met traditionele techniek. En dan zullen de dansers die mijn werken hebben gedanst hun hoofd schudden en zeggen: 'Nee, je hebt gekke port de bras.'
'Ik haal inspiratie uit zoveel mensen op verschillende manieren: de samenwerking van Christopher Wheeldon is geweldig, het corps de ballet van Alexei Ratmansky is zo sterk, de structuur van het werk van Pam Tanowitz is verbluffend - de lijst gaat maar door.'
'Ik ben altijd dol op New York City Ballet. De manier waarop de dansers bewegen, is echt inspirerend. Het maakt niet uit wat ze doen, ze lijken op zo'n interessante manier met de muziek te spelen. En omdat ik die training niet heb gehad, inspireert het me echt om met de ritmes van de techniek te spelen als ik ze bekijk. '
'Ik denk dat als je een corps de balletdanser bent, je veel verantwoordelijkheid hebt, maar in het grote geheel van de dingen heb je de minste verantwoordelijkheid bij de productie - het meeste gewicht valt op de opdrachtgevers. Dus toen ik begon, moest ik mezelf bewijzen dat ik al die verantwoordelijkheid kon nemen. Ik was nog niet eerder in die hoedanigheid gezien. '
'Ik ben niet geïnteresseerd in het vertellen van verhalen zoals Schone Slaapster of Assepoester Ik wil verhalen vertellen die vandaag gebeuren, waar we ons allemaal mee kunnen identificeren, verhalen die ik ken. '