Voor zover de kandidaten voor de Democratische senatoren gaan, mogen ze allemaal de overwinning claimen in november, en als ze nutteloos blijken te zijn, een primaire uitdaging in zes jaar aangaan. Maar wat de berichtgeving over de verkiezingen betreft, is er een merkbare en ondraaglijke onbalans tussen wat voor soort kandidaten nationale aandacht krijgen en steun van grotere partijen en welke niet. Het spreekt tot een doorlopend patroon van zowel de media als de Democratische Partij om zich te concentreren op blanke kiezers in traditionele rassen, zelfs als de voortdurende tragedie die het Trump-regime is, een nieuwe kans biedt om eindelijk de multinationale coalitie op te bouwen waarvan velen doen alsof ze om hen geven en willen Hoes.
Ik heb nogal wat gehoord over die Kennedy en hem die de aardige oudere man dwongen ( met de schoenen die de jeugd leuk vindt ) die diep in de klimaatverandering zit tot een primaire uitdaging. Ik begrijp dat Amerikanen de neiging hebben om een politieke dynastie te koesteren, maar als Joe Kennedy moeite heeft gehad om uit te leggen waarom hij nu op de vlucht is, waarom heb ik dan zoveel over hem gehoord? Nancy Pelosi komt er wel overheen Ed Markey's campagneadvertentie grapt ... uiteindelijk. Niemand van ons zou er hoe dan ook om moeten geven.
Ik heb veel gehoord over Mark Kelly, de astronaut, en zijn bod tegen Martha McSally, die onlangs de krantenkoppen haalde door supporters te vragen een maaltijd te vasten en doneer aan haar campagne . En aangezien ik weet dat het eraan komt, ja, ik heb veel gehoord over Jaime Harrison, die prettige zwarte man, die de onuitstaanbare Lindsey Graham uitdaagde voor zijn stoel. Maar Lindsey Graham is zo'n gekke kus voor die stripboekschurk, het is veel gemakkelijker om een campagne op te bouwen als je tegenstander altijd gedekt is.
Nu, voor zover de campagne van Mike Espy , Democratische senatorenkandidaat in Mississippi, het zijn krekels. Wat jammer voor de partij en het politieke gesprek. Alsof we in deze plaag en deze economie nog een herinnering nodig hebben dat onze zorgen slechts zo veel worden overwogen.
Het is niet verwonderlijk dat de enige nationale aandacht die ik me kan herinneren, Mike Espy-netten deze zomer kwam met dank aan: AM Joy .
In juni, terwijl hij zijn tweede run tegen de Republikeinse senator Cindy Hyde-Smith besprak, herinnerde Joy Reid zich dat een Republikeinse agent haar had verteld dat als Espy echt had geïnvesteerd in zijn eerste run tegen haar, hij haar had kunnen verslaan. Hyde-Smith is tenslotte dezelfde vrouw die zei dat ze naar een ophanging zou gaan. Als reactie stemde Espy ermee in en merkte op: 'Mississippi verandert ... [delen] worden buitengewoon paars, zelfs blauw.'
Dit is geen nieuws. Dominee William Barber, een persoon met een ideologie om echt in te geloven, beweerde ooit dat Mississippi niet zozeer een rode staat was, maar een ongeorganiseerde staat.
Op die race van 2018 tussen Hyde-Smith en Espy, Dr. Susan M. Glisson. mede-oprichter van Sustainable Equity, LLC, schreef voor Links van het midden : Ongeveer 416.000 van de in aanmerking komende kiezers van de staat zijn niet geregistreerd. Ter referentie: Trumps overwinning van 18 punten op Clinton had een marge van 215.000 stemmen. Demografische en culturele trends werken in het voordeel van de Democraten. De resultaten op de middellange termijn weerspiegelden dit groeiende potentieel en brachten het tweede resultaat in het spel, geholpen door ongedwongen fouten van de Republikeinse kandidaat, wiens openbare opmerkingen op video werden opgenomen in de gewelddadige racistische geschiedenis van de staat. Tegen een gerespecteerde Afro-Amerikaanse kandidaat op, toen de tweede ronde van 27 november naderde, werden de peilingen strakker, waardoor de Republikeinse strategen, gelden en vrijwilligers moesten reageren op het groeiende voordeel van Mike Espy. De speler laden...
Twee jaar later moet Espy nog steeds dezelfde zaak bepleiten.
Tiffany Cross, wie? maakte een soortgelijke zaak voor Espy en Mississippi in 2018 , interviewde Espy in een volgend optreden op AM Joy samen met Jamie Harrison. Zowel Espy als Harrison verwierpen hun uitdagers, maar Cross merkte op in welke specifieke situatie Espy zich bevindt, en merkte op dat zwarte mensen bijna 40 procent van de bevolking uitmaken, maar vanwege de ongebreidelde onderdrukking van kiezers, overwinnen ze niet noodzakelijk het kiezersaandeel.
Espy benadrukte dat Mississippi het grootste aandeel zwarte kiezers per hoofd van de bevolking in het land heeft, en legt uit: Als de Democraten die winst willen verstevigen, kunnen ze het zuiden niet negeren. En hij herhaalde dat genoeg delen van de staat voldoende zouden zijn om voldoende steun van blanke kiezers toe te voegen om een winnende coalitie te smeden. Terwijl hij zijn argumenten naar voren bracht, vroeg hij de kijkers om hun geld bij te dragen aan de campagne. Al het geld is goed geld bij een verkiezing, maar de nederigheid, hoe bewonderenswaardig die ook is, geeft me het gevoel dat als niet het hele Zuiden wordt genegeerd, de zwartste delen dat nog steeds zijn.
Rond dezelfde tijd van het interview, Ik las een lokaal verhaal over Espy een virtueel evenement organiseren tussen hem en jongere zwarte activisten die vroegen hoe zijn campagne meer jonge mensen betrokken en betrokken zou kunnen krijgen.
Ik ben de oude man met het grijze haar, zei Espy naar verluidt tijdens het telefoontje eind juli. Ik ben me er heel goed van bewust dat we vaak te veel praten. Ik ben hier vandaag om te luisteren. Die deelnemers, variërend in leeftijd van 18 tot 23, stelden voor zich te concentreren op zaken als studieschuld, verbetering van het openbaar onderwijs en het scheppen van banen.
Als het blanke vrouwen waren die schuldgevoelens veinzen over het stemmen op een man die je vertelde dat hij een onverdraagzame was die blijkbaar in een focusgroep aanranding had gedaan, zou ik het einde ervan nooit horen op het kabelnieuws. Espy is nu 66, maar schreef in 1986 geschiedenis toen hij werd verkozen tot het eerste zwarte congreslid van Mississippi sinds de wederopbouw.
Hij zou het opnieuw kunnen doen met echte investering van de partij, maar tot verbazing van niemand worden arme zwarte kiezers in het zuiden vernield.