Als twee journalisten in het huwelijksbootje stappen, weet je één ding zeker: communicatie is geen probleem.
Toen entertainment- en speelfilmschrijver Leslie M. Gordon haar man, de populaire televisiejournalist Ed Gordon, ontmoette, was ze er niet van overtuigd dat ze het huwelijk ooit nog een keer zou proberen. Ed, die toen ook gescheiden was, was veel optimistischer. Hij deed samen met Steve Harvey verslag van de Disney Dreamer's Academy en zij werkte ook aan het evenement. Hij zag me en volgde me in Walt Disney World, grapt Leslie. Ed zegt dat het zeker Kismet was. Ik voelde zeker een aantrekkingskracht, voegt hij eraan toe. Ze klikten beroemd en hun kinderen ook.
In de nieuwe bloemlezing van bestsellerauteur Gil Robertson Waar is onze liefde gebleven: liefde en relaties in de Afro-Amerikaanse gemeenschap , deelt Leslie haar gedachten over hertrouwen, afscheid nemen van het vrijgezelle leven (opnieuw!) en het succesvol samenvoegen van gezinnen. We gingen zitten met het gelukkige stel, de ouders van Leslie's zonen, Steven, 21, en Landon, 14, en Ed's dochter, Taylor, 19 - die allemaal voor 100 procent aan boord waren met de beslissing van hun ouders om samen te zijn.
De Gordons zijn een schitterend voorbeeld van hoe een samengesteld gezin voor alle betrokkenen kan werken en hun succes in de liefde voor de tweede keer is echt een inspirerend verhaal.
ESSENCE.COM: Wat maakte elkaar de perfecte vangst?
LESLIE GORDON: Ik denk dat er gewoon een gemak was waarmee we met elkaar werkten en communiceerden. We voelden ons erg op ons gemak bij elkaar en ik voelde persoonlijk meteen een hechte band met Ed. Toen onze relatie eenmaal was ontwikkeld, groeide deze uit tot liefde. Hij is zo'n goede partner om te hebben en ik was erg gezegend.
ED GORDON: Ik ben niet zo diep als Leslie. (Lacht.) Ik was niet zuur over het huwelijk na mijn scheiding. Ik denk dat ze daar misschien iets anders naar keek dan ik. Ik heb nooit aangenomen dat ik niet opnieuw zou trouwen. Ik was niet op zoek, maar ik dacht niet dat ik dat niet zou zijn.
ESSENCE.COM: Leslie, in je essay ga je in op de traditionele huwelijkswaarden van Ed en je plichten als echtgenote. Hoe is het voor jullie twee om die balans te vinden?
LESLIE: Ik respecteerde en hield echt van dat soort gevoel van traditie waar Ed voor staat, zijn gravitas en de manier waarop hij een zeer mannelijke man is. Dat was voor mij heel aantrekkelijk. Ik had het gevoel dat ik er alles aan wilde doen om dat te respecteren en te eren, maar ook om mezelf te respecteren en te eren als een sterke zwarte vrouw.
ED: Dat is wat mannen soms in de war brengt en dat is de balans die we moeten vinden. Ik weet dat het misschien een beetje chauvinistisch klinkt, maar aan de ene kant denk ik dat mannen het hoofd van het huishouden willen zijn, en niet dominant in die zin, maar ze willen wel het traditionele gevoel van wat mannen geacht worden te doen. Ik denk dat vrouwen dat tot op zekere hoogte leuk vinden, en we weten nooit waar de lijn begint en stopt. Maar je moet die gulden middenweg vinden. Vrouwen zijn zeker assertief en dynamisch en al die dingen, dus je moet [een manier vinden waarop] iedereen zich op zijn gemak voelt.
ESSENCE.COM: Wat is jouw geheim voor geluk binnen je huwelijk?
ED: Ik denk eerlijk gezegd dat er geen geheime routekaart is naar geluk in een huwelijk. Ik denk dat het een constant soort tweaken vereist. Het heeft echt te maken met geloven dat je het wilt laten werken en dan de dingen uitzoeken die voor [je] zullen werken. Je moet een aantal overeenkomsten vinden die je allebei leuk vindt, zodat wanneer de verliefdheid en het geklets voorbij zijn , je hebt [nog steeds] iets om naar toe te trekken. Of het nu gaat om muziek, boeken, reizen, films of wat dan ook, je moet die dingen gewoon vinden.
LESLIE: Voor mij denk ik dat ik me een beetje moest overgeven aan de liefde. Ik voelde al dat ik van hem hield, maar ik voelde dat ik met het gevoel van macht en onafhankelijkheid en alle dingen die ik in de loop van de jaren als professionele vrouw heb ontwikkeld, een soort van een stap terug moest doen en beoordelen hoe ik iets van dat kon trekken in mijn huwelijk, maar ook overgave en onze relatie echt op een andere manier omarmen. Ik ben nog steeds erg onafhankelijk, maar ik heb ook een zachtheid ontwikkeld die voortkwam uit het proberen om een van de problemen in ons huwelijk op te lossen en echt van hem te houden.
ESSENCE.COM: Je noemt ook communicatie als een van je sterke punten. Wat zijn volgens jou je beste communicatietactieken?
LESLIE: Ik zou zeggen dat Ed veel meer is, laten we dit probleem uitpraten of laten we dit echt doornemen en het opnieuw bekijken en ervoor zorgen dat iedereen zich op zijn gemak voelt. Maar ik heb meer zoiets van, oké, schat, laten we erover praten, en dan gaan we verder. Nogmaals, het gaat erom dat evenwicht te vinden. Vaak lossen we problemen op, maar proberen we de zaken ook niet al te serieus te nemen. Wanneer we opleven en ons ergens over opwinden, kan een van ons een grapje maken of glimlachen of iets doen dat verdoezelt wat zou kunnen zijn opgeblazen tot iets dat meer is dan het had moeten zijn.
ED: Dat hebben we moeten leren. Als je een tweede huwelijk hebt, hoop je dat je van het eerste hebt geleerd. Sommige dingen zijn universeel en sommige zijn uniek voor de individuen. Als je ruzie maakt over bepaalde dingen, moet je ermee omgaan, want de volgende keer dat het gebeurt, als je er niet mee omgaat, kun je echt niet verder. Probeer er altijd achter te komen hoe je kunt komen tot wat het werkelijk is. Als je schreeuwt over sokken op de grond, of de wc-bril niet neerzet, is het echt iets anders, en daar moet je naar toe. Voor ons, en de meeste stellen, is het werk in uitvoering. Omdat ik al zo lang interviews heb gedaan en met mensen heb gesproken, denk ik dat de sleutel is om te vinden wat voor die persoon werkt. Sommige mensen kun je direct vragen, en sommige mensen moet je overhalen en de hoek om gaan en vijf vragen stellen voordat je ze voldoende op hun gemak stelt om de moeilijke te stellen. Je moet je partner kennen. De speler laden...
LESLIE: U wilt terugkomen wanneer u zich allebei op uw gemak voelt. Niet als je gestrest of boos op elkaar bent.
ESSENCE.COM: Je zegt dat je samengestelde familie zo goed samengaat. Wat heeft voor jou het beste gewerkt?
ED: Als we naar onze situatie als voorbeeld moesten kijken, zou ik niet kunnen zeggen dat het niet gemakkelijk was. Ik denk dat dat een schouderklopje is voor onze kinderen. We hebben ons er echt mee bezig gehouden, we hebben erover nagedacht en we hebben er met ze over gesproken. Toen keken ze ons aan alsof jullie zo veel meer zweten dan wij. Ik zal zeggen dat vanaf de eerste dag, toen ze wisten dat we gingen trouwen, ze zich begonnen te gedragen alsof ze voor altijd bloedbroer en -zussen waren. Ik wil niet minimaliseren wat het voor andere mensen kan zijn, omdat het lastig kan zijn, maar ik kan alleen maar wensen dat mensen die gezinnen samenvoegen er mee omgaan zoals ons gezin dat heeft gedaan. Iedereen sprong gewoon aan boord.
LESLIE: We hebben zoveel geluk gehad, want onze kinderen zijn heel hecht en ze zijn gewoon makkelijk samen. Vanaf de eerste dag zeiden we: we verwijzen niet naar elkaar als 'stap'. We zijn broers en zussen en papa en mama. We hebben het concept van een hele familie echt omarmd. We nemen familietijd zeer serieus. Ed heeft erop aangedrongen om samen te eten en veel tijd met het gezin door te brengen, en dat heeft ons heel goed gedaan.
Om Leslie's essay en meer verbazingwekkende stukken te lezen van degenen die alleenstaand, getrouwd en gescheiden zijn, pak een exemplaar van Gil Robertson's nieuwe bloemlezing Waar is onze liefde gebleven: liefde en relaties in de Afro-Amerikaanse gemeenschap .
