In je favoriete wekelijkse hoefklas klopte je kloppen en klonk je klank duidelijker dan normaal - hoera! Maar als je het gevreesde woord 'improvisatie' uit de mond van je leraar hoort komen en al je klasgenoten een cirkel vormen, begint je tikgelukkig terug te trekken. De ster van je klas springt naar het midden. Hij begint te bewegen met een derde, een back-essence, glijdt naar het geluid van een trompet en pompt dan de intensiteit op met allerlei tenen en hielen. Je zou willen dat je hetzelfde kon doen, maar als het jouw beurt is, bevroor je plotseling. Zijn zenuwen maken je nerveus.
Je bent niet alleen. Zelfs tapmeester Lynn Schwab, docent aan STEPS op Broadway en danseres bij Barbara Duffy and Company en Max Pollak's RumbaTap, heeft een haat-liefdeverhouding met tap-improvisatie. En Barbara Duffy, oprichter van American Tap Dance Orchestra, artistiek directeur van Barbara Duffy and Company en master docent in NYC, was er altijd bang voor om ter plekke te worden gezet. Maar improvisatie is de sleutel tot het hebben van alle nodige vaardigheden die je nodig hebt als je een tapcarrière wilt starten. Het is misschien ontmoedigend om voor bewegingen te vertrouwen op wat je voelt of hoort in de muziek, maar door op een diep niveau met geluid bezig te zijn, kun je je unieke stem aanboren. Bovendien kan improviseren je helpen uit je gebruikelijke patronen te komen, zodat je kunt luisteren en loslaten - en vrijheid kunt vinden in je dansen. Wat is daar niet zo leuk aan? DS neemt je mee naar tapimprovisatie om je niet-gechoreografeerde angst onder ogen te zien.
Staptijd
Ooit gehoord van de swing-gedraaide bebop-hoefer Bunny Briggs die jamt met grootheden uit de jazzmuzikant als Dizzy Gillespie en Charlie Parker? Hun verbazingwekkende improvisatievaardigheden zorgden ervoor dat Briggs op 8-jarige leeftijd optrad voor enkele van de rijkste mensen in de geschiedenis en op 20-jarige leeftijd toerde met de grootste bands. Of wat dacht je van die beroemde momenten die werden gedeeld door taplegende Jimmy Slyde en Count Basie? Of het nu in de speakeasy Cotton Club in de jaren dertig was, in La Cave in de vroege jaren '90 of in Chelsea Studios in NYC vandaag, dansers en muzikanten zijn altijd in dialoog geweest. Bij het werken met muzikanten bieden tappers extra percussie en kunnen ze de ritmes van jazz aanvullen, waardoor een natuurlijke synergie ontstaat.
Zoals de groten wisten, betekent leren improviseren vaak simpelweg leren omgaan met muzikanten. 'Als je leert improviseren, zing je een ritme dat je met je voeten wilt spelen', legt Duffy uit. 'Luisteren naar de muziek kan deze ritmes inspireren.'
Dus laat je voeten denken: zing een ritme en probeer dat ritme vervolgens met je voeten te repliceren. Zing dan hetzelfde ritme opnieuw, maar gebruik deze keer ander voetenwerk om hetzelfde ritme te creëren. Terwijl je de oefening blijft herhalen, zul je de veelheid aan geluiden en patronen ontdekken die binnen een enkel ritme kunnen bestaan.
Schop je kraan-ego
Soms is de grootste hindernis die moet worden overwonnen, hoe gevestigd je je op andere manieren als een tapper voelt. De vijfentwintigjarige Shelby Kaufman, een danseres in het op improvisatie geïnspireerde gezelschap van Germaine Salsberg, Les Femmes, zegt: `` Ik tap al 19 jaar en improviseer al bijna een jaar, dus ik heb een verwachting van mezelf. Het is een strijd voor mij geweest om het kaliber te bereiken dat ik wil zijn in improvisatie. Ik doe mijn best om indrukwekkend te zijn. '
Maar in plaats van zichzelf in elkaar te slaan, realiseerde Kaufman zich dat improvisatie een techniek heeft net als elke andere dansvorm, en dat het leren van deze nieuwe stijl tijd kost voor iedereen. Bovendien bevat de meeste danstraining veel structuur: jezelf gewoon loslaten kan vervreemdend en beangstigend overkomen. Schwab legt uit: `` Als je een bepaald dansniveau hebt en als improvisator niet kunt doen waarvan je weet dat je in staat bent als choreograaf en als danser, is dat echt vernederend. Je moet teruggaan naar het begin en erop vertrouwen dat je daar komt - en dat is moeilijk voor een danser. '
Neem babystapjes
Dus hoe ontsnappen we aan deze zelfsaboterende gevoelens? Ga de studio in en volg een les - net zoals je zou doen voor elke nieuwe stijl! Hier leer je de basis improvisatiestappen, die je vocabulaire zullen worden. 'Je bent misschien een gevorderde danseres, maar een baby-improvisator', zegt Schwab. 'Het is alsof je voor het eerst naar jazzmuziek luistert. Er zijn altijd kleinere structuren. Als je eenmaal de structuur van een compositie begrijpt, kun je begrijpen hoe de muzikanten improviseren. Zoek dus eerst een groef. Zoek dan een stap die in die groef past. Begin dan met thema en variatie daarvan. Haal alles weer weg en je hebt baby, babystapjes. '
Om deze concepten aan te pakken, begon Duffy een tap-improvisatieklas op STEPS op Broadway in NYC om de basisprincipes van improvisatie te doorbreken in een niet-bedreigende omgeving. 'Ik geef mensen opdrachten', zegt ze. “Ze helpen studenten te vergeten dat ze bang zijn en geven ze handvatten om te gebruiken en mee te experimenteren om hun improvisaties te verbeteren. Ik zeg constant tegen mijn studenten dat ze zich moeten ontspannen - spelen! Het is geen hersenoperatie! '
Ze voegt eraan toe dat hoe meer plezier je hebt, hoe minder angstaanjagende improvisatie wordt, dus maak er een spel van. (Kaufman merkt op dat sommige Les Femmes-materiaal zelfs op deze manier is ontstaan.) Om te beginnen, maak een thema: kies een stap, zoals kramprollen, om je op te concentreren als de basis van je improvisatie. Experimenteer met het gebruik van alle verschillende soorten kramprollen die u kent. Isoleer dan: Beperk jezelf tot het gebruik van alleen bepaald voetenwerk, bijvoorbeeld alleen tenen en hielen (geen shuffles, flappen, borstels, enz.). Duffy stelt ook voor om te testen hoe het voelt om alleen met een andere dynamiek te werken: wat gebeurt er als elke stap grote beenslagen bevat? En als elke stap een extreem kleine beweging is? Kijk hoe creatief u kunt worden als u bepaalde parameters opgeeft.
Een proces
Alle oefeningen van Duffy zijn bedoeld om u uit uw comfortzone te halen. Zulke uitdagingen zullen je niet alleen een meer uitgesproken tapper maken, maar zullen ook je repertoire uitbreiden, waardoor het gemakkelijker wordt om te improviseren wanneer je het ter plekke opzet.
Duffy voegt eraan toe dat improvisatie een continu leerproces is. Zelfs zij heeft het gevoel dat ze het nog niet helemaal onder de knie heeft! 'Voor mij is improvisatie een continu proces voor de rest van mijn leven', zegt ze. 'Wees waar je bent en vergelijk jezelf niet met anderen. Realiseer je dat je improvisatie moet oefenen om beter te worden in improviseren. '
Dus zelfs als je nerveus bent, neem dan een les en probeer jezelf niet te beoordelen terwijl je aan het dansen bent. Als je die stemmen kunt loslaten, geniet je misschien wel van de vrijheid die improvisatie biedt - en vind je het zelfs een handig hulpmiddel in je eigen choreografie.
Brynn Wein Shiovitz schrijft voor verschillende danspublicaties in NYC.
Foto van Barbara Duffy in 'Stages' door A. Ivaskevich