Whitney Jensen van Boston Ballet heeft een soort ouderwetse elegantie. Met haar willowy frame en porseleinen poppengezicht lijkt ze geboren om een tiara te dragen. En ze voelt zich helemaal thuis in klassieke rollen, zoals de koninklijke Gamzatti in De Bayadere of de Notenkraker ’S Sugar Plum Fairy, die haar exquise épaulement en nauwgezette aandacht voor detail laat zien.
Maar er is een andere kant aan Jensen. Zet haar in een hard werk van William Forsythe of BB resident choreograaf Jorma Elo, en ze transformeert in een koel zelfverzekerde hedendaagse koningin, het type artiest dat durfal riskante casual en luchtig laat lijken. Ze is onverschrokken op een manier die elk balletstereotype van mooie prinses tart.
(Foto door Jayme Thornton)
Die verbazingwekkende veelzijdigheid is een van de redenen waarom Jensen zojuist een van BB's nieuwste - en, op slechts 22 jaar oud, jongste - hoofddanseressen werd. Ze heeft een snelle beklimming gehad bij het bedrijf, waar ze als tiener lid van werd nadat ze vrijwel elke grote medaille in de balletwedstrijdscène had behaald. (Bekijk de YouTube-video van haar overweldigende Harlequinade solo van de Varna International Ballet Competition 2008, waar ze de eerste Amerikaanse werd die de hoogst mogelijke onderscheiding won, The Special Distinction Medal and Diploma.) Wat is het geheim van haar fenomenale succes? Serieus hard werken. Praat met de coaches en docenten van Jensen, en je zult merken dat ze allemaal het woord 'toegewijd' keer op keer gebruiken.
Haar toewijding aan dans begon al heel vroeg. Jensen, geboren in Utah, werd geboren in een dansfamilie: haar moeder, Lausanne, danste professioneel en haar twee oudere zussen, Sarah Jayne en Bryn, hebben opgetreden op Broadway. Dus toen Jensen op 6-jarige leeftijd begon te studeren in de wedstrijdstudio van haar moeder, dook ze regelrecht in het diepe van het danszwembad en volgde lessen in ballet, jazz, tap en hiphop. Lausanne sloot een paar jaar later haar school, maar Jensen ging door met trainen bij The Dance Club in Orem, UT, en begon zich meer te concentreren op ballet bij het Jacqueline College van Utah Regional Ballet. Op 11-jarige leeftijd stapte Jensen over naar Ballet West Academy en verdiende hij de rol van Clara in de Radio City Christmas Spectacular in NYC. Datzelfde jaar nam ze ook deel aan de Youth America Grand Prix, waar ze voor het eerst haar toekomstige mentor, Valentina Kozlova, ontmoette, die een andere student coachte in de wedstrijd.
Jensen en haar moeder hadden gehoord dat Kozlova, een voormalig danseres bij het Bolshoi Ballet in Moskou, de beste coach was. Maar pas een jaar later, toen Jensen werd uitgenodigd voor het prestigieuze zomerprogramma van de School of American Ballet in de Big Apple, konden ze eindelijk een ontmoeting regelen met Kozlova in haar studio's in NYC. 'Het was de laatste dag van de lessen bij SAB,' herinnert Jensen zich, 'en ik kreeg een telefoontje van mijn moeder die zei:' Binnen een uur heb je een privé met Valentina! 'Ik was ongelooflijk nerveus.'
Kozlova was onder de indruk van de langbenige tween. 'Whitney had zo'n sterke persoonlijkheid', zegt ze. 'Ze was op veel manieren onverschrokken.' En Jensen ontdekte dat ze van Kozlova's intense perfectionisme genoot. 'Ik raakte verslaafd aan de manier waarop ze me als student benaderde', zegt ze. 'Ze is echt begaafd in termen van het vinden van wat bij elke danser afzonderlijk past. Ze hielp me ontdekken welke specifieke hoeken het beste waren voor mijn hoofd, mijn armen, mijn benen, mijn rug. ' Jensen begon te pendelen tussen Utah en NYC en bracht weekends door met Kozlova. Op haar twaalfde verhuisde ze naar het appartement van haar oudere zus in NYC en begon ze fulltime bij Kozlova te studeren.
Kozlova was een buitengewoon veeleisende leraar en Jensen ging de uitdaging aan. 'Ze was de ideale student, omdat ze als een spons was, zo hard werkte en elk detail absorbeerde', zegt Kozlova. 'Je zou haar kunnen vertellen om op haar hoofd te gaan staan en ze zou het zonder aarzeling doen. Ik kan me niet herinneren dat ze een enkele les miste. ' Samen werkten ze om Jensens port de bras en épaulement te verfijnen en haar gevoel voor artisticiteit en muzikaliteit te ontwikkelen. Ze perfectioneerden ook moeilijke technische vaardigheden - krachtige sprongen en bochten. 'Ze deed als jonge tiener dingen waar sommige professionele dansers niet toe in staat waren', zegt Kozlova.
Dat kwam allemaal goed van pas bij balletwedstrijden, waar Jensen vaker naar toe ging tijdens zijn training bij Kozlova. 'Toen ik me eenmaal meer met wedstrijden bezighield, werd ik echt verliefd op ballet', zegt Jensen. “Ze leren je om te gaan met druk en met fouten om te gaan. En ze pushen je om op een bepaald niveau te presteren. Je leert je sterke punten en je zwakke punten op het wedstrijdpodium. ' Tegen de tijd dat ze 16 was, had Jensen zeven gouden medailles verdiend bij topcompetities, waaronder YAGP en de World Ballet Competition. Het behalen van de Special Distinction Medal en het diploma bij de Varna IBC was de kers op de taart.
Na Varna werd Jensen uitgenodigd als gast als de Sugar Plum Fairy in het Hongaarse Nationale Ballet Notenkraker , een ervaring die haar ogen opende voor het professionele leven. Ze begon al aanbiedingen te ontvangen van balletgezelschappen. 'Op dat moment dacht ik: oké: ik zou graag professional willen worden als ik kan, in plaats van meer medailles na te jagen', zegt ze. 'Ik wist dat ik bij een bedrijf moest komen om ervaring op te doen en te blijven groeien.' Jensen had al een paar connecties met Boston Ballet, ze had les gehad bij het gezelschap en had gedanst met de toenmalige BB-directeur Reyneris Reyes tijdens een wedstrijd. Toen artistiek directeur Mikko Nissinen van BB haar een corps de ballet-contract aanbood, was Jensen, toen nog maar 17, opgetogen.
(Foto door Jayme Thornton)
Nissinen wist dat de tiener er klaar voor was. 'Ze zag er opvallend uit, ze was erg sterk en dynamisch en ze had een ongelooflijke arbeidsethos', zegt hij. 'Ze deed het niet alleen goed, ze blonk uit. Vanaf de eerste dag was ze een schitterend licht op het podium. ' Binnen enkele maanden had Nissinen Jensen gepromoveerd tot tweede solist, en in 2011 werd ze een volwaardige soliste.
Tijdens haar eerste jaren bij het gezelschap schitterde Jensen vooral in hedendaagse balletten. 'Al vroeg kreeg ik meer kansen in dat soort werken', zegt ze. 'Ik denk dat, omdat ik opgroeide met jazz, het mijn tweede natuur voor mij was om op een snelle, agressieve en extreme manier te bewegen.' Ze werd een muze voor BB-huischoreograaf Jorma Elo en speelde hoofdrollen in zijn stekelige, eclectische balletten. Tegenwoordig kijkt ze er echter naar uit om meer klassieke delen aan te pakken - de titelrol in Giselle , Odette / Odile in Zwanenmeer 'Klassieke werken zijn een uitdaging voor mij, omdat ik me constant bewust moet zijn van mijn lijnen en harder moet werken om de exacte look te creëren die ik wil', zegt ze. 'Maar ik ben opgewonden om er een idee van te krijgen.' En nu ze hoofddanseres is - Nissinen kondigde deze zomer haar promotie aan - zouden er veel van die klassieke rollen op haar af moeten komen.
Buiten het podium houdt Jensen ervan om films te zien, te winkelen en uit eten te gaan - 'gewoon normale dingen', zegt ze. Ze heeft ook deelgenomen aan het partnerschapsprogramma van BB met Northeastern University en werkt aan een universitaire graad. 'Ik vind het leuk om iets anders dan ballet aan mijn hoofd te hebben - het helpt mijn hersenen uit te breiden', zegt ze. Ze heeft al cursussen psychologie en Engels gevolgd en is van plan om daarna een filosofieklas te volgen.
In de toekomst hoopt Jensen op te treden in theaters over de hele wereld en uiteindelijk een gezin te stichten. Maar voorlopig voelt ze zich prima thuis in Boston. 'Tijdens haar tijd hier is ze een echte kunstenaar geworden', zegt Nissinen. 'Ze heeft zoveel diepte ontwikkeld - en de rand, die X-factor, is er nog steeds.'
Coach voor het leven
Kozlova geeft Jensen misschien niet elke dag meer les, maar Jensen leert nog steeds van haar. Af en toe zal Kozlova Jensen coachen voor een gastoptreden.Ze reist regelmatig om Jensens optredens in Boston te zien. En Jensen vergeet nooit iets terug te geven aan haar 'tweede moeder'. 'We hebben nog steeds zo'n sterke band', zegt Kozlova. “De meeste studenten raken het contact kwijt. Maar Whitney, elke vakantie, elke verjaardag, ik krijg prachtige kaarten en bloemen van haar. Ze is zowel een mooi mens als een mooie danseres. '
Snelle feiten:
Verjaardag: 4 mei 1992
Bijnamen: 'Mijn vader noemt me Bugs. En sommige van mijn vrienden in het bedrijf noemen me Jenny of Jones. Ik weet het niet eens - ze zijn gek. '
Meest gespeelde nummer van dit moment: Coldplay's 'A Sky Full of Stars'
Wie zou je in een film spelen? Kristen Bell
Favoriete dansers aller tijden: Gene Kelly en Vera-Ellen
Favoriete dansfilm: 'Ik blijf bij het Gene Kelly-thema en zeg Een Amerikaan in Parijs
Must-see tv-programma's: 'Million Dollar Listing New York' en 'Modern Family'
Wat zijn jouw verborgen talenten? 'Oh, ik ben niet zo begaafd. Ik hou van zingen. Op een dag zou ik graag les willen nemen. '
Drie (nou ja, vier) woorden die jou beschrijven: blij, kalm, 'altijd lachen'
Het beste advies dat u ooit heeft gekregen: 'Je bent zo goed als je laatste optreden.'
Uw advies voor DS lezers: 'Elke dag is een nieuwe dag, dus als het vandaag niet geweldig is, kun je morgen opnieuw beginnen.'
Boston Ballet gaat naar de universiteit
Denk je dat lid worden van een balletgezelschap betekent dat je de universiteit in de wacht moet zetten? Denk nog eens na. Een toenemend aantal balletgroepen werkt samen met hogescholen om op maat gemaakte academische programma's te creëren voor drukke dansers - waaronder Boston Ballet, dat onlangs een samenwerking aanging met de nabijgelegen Northeastern University. Vorig jaar schreven Jensen en 19 andere BB-dansers zich in voor het nieuwe Northeastern-programma. De lessen worden versneld - sommige persen een volledig semester aan materiaal in slechts zes weken - en elke danser heeft zes jaar om een diploma te behalen in plaats van de traditionele vier, waardoor ze voldoende flexibiliteit hebben bij het plannen. Het beste gedeelte? Een studiebeurzenfonds voor het programma dekt ongeveer 80 procent van het lesgeld van de dansers.