Tegenwoordig doen Francesca 'Frankie' Axam-Hocker en Ahren Victory het geweldig: Axam-Hocker, afgestudeerd aanhet Boston Conservatory in Berkleein 2014 met een BFA in dans, is nu senior manager van bezoekersdiensten bij The Paley Center for Media Victory, afgestudeerd aande Universiteit van Arizonain 2017 met een BA in kunst, media en entertainment, speelt nu Sillabub inde nationale tourvan KATTEN Maar vraag deze dansers naar de afgelopen jaren, en het is duidelijk dat hun huidige successen niet het hele verhaal vertellen. Ja, zelfs de meest getalenteerde en gemotiveerde dansers worstelen met een postdoctoraal leven - maar er zijn manieren om je angsten, stress en onzekerheid te verzachten.
Doe gewoon iets
Toen ze naar NYC verhuisde, sloeg Victory toehet niet-equity-auditiecircuithard - en het sloeg terug. Ze werd bij zonsopgang wakker en wachtte de hele dag in een 'zee van mensen', alleen voor de kleine kans dat ze auditie zou doen. 'Het was gemakkelijk om weg te zinken in de negativiteit en bitterheid van andere toehoorders', zegt Victory. 'Het belangrijkste was dat ik besefte dat ik de kracht had om een bubbel van positiviteit om mezelf heen te creëren. Of ik nu gezien werd of niet, het was een goede dag want ik kwam opdagen om te doen wat ik moest doen. '
Ahren Victory (Ocie Clelland / Soul Phocus Photos, met dank aan Victory)
Axam-Hocker zag vrienden worstelen met het idee dat dansoptredens alle kosten zouden moeten dekken. 'Om niet te zeggen dat dansers niet moeten worden betaald, maar voel je niet schuldig over het aannemen van een servicebaan of het werken aan een kassa', zegt ze. 'Je bent hier om te dansen, maar je moet ook eten. Je komt er wel - in de tussentijd moet je misschien oppassen. '
Werk aan uw netwerk
Victory kende niemand toen ze naar NYC verhuisde.Ik heb mijn netwerk opgebouwdover mensen bij wie ik les volgde ', zegt ze. 'Als je het werk of de arbeidsethos van een danser waardeert, laat ze dat dan weten en leer ervan.' Je weet nooit hoe het leggen van contacten, zelfs op kleine manieren, je kan helpen.
Axam-Hocker aan het werk (met dank aan Axam-Hocker)
Zelfs toen ze naar kunstadministratie ging, leunde Axam-Hocker op haar alumnigemeenschap voor pragmatische ondersteuning. 'Toen ik voor het eerst in NYC kwam, zette een groep dansers een babysitnetwerk op', zegt ze. 'De mensen die je op de universiteit ontmoet, zijn misschien niet voor altijd vrienden, maar ze kunnen wel het informele netwerk worden dat je helpt bij het vinden van een baan of het vinden van een appartement.' En wees niet bang om contact op te nemen met favoriete professoren - ze kennen jou en de danswereld goed, en kunnen je helpen het door jou gekozen pad te vinden of ermee aan de slag te gaan.
Iedereen voelt zich ook verloren
Volgens Axam-Hocker was de postdoctorale blues echt, zelfs onder dansvrienden die snel lucratieve banen kregen: 'Ze voelden zich zo uitgeput door de druk.' Zoek naar kleine, dagelijkse manieren om je zelfvoorzienend en competent te voelen, en je zult meer controle hebben over je loopbaantraject.
Overwinning in kostuum als Sillabub (met dank aan Victory)
Misschien wel het moeilijkste aan het navigeren door de postdoctorale jaren is dat de strijd van elke danser uniek zal zijn. 'Het is gemakkelijk om de hoogtepunten van de sociale media van iemand anders te vergelijken met je sleur en de kern van je leven', zegt Victory.Niemand plaatst de inspanning achter de schermenen strijd die uiteindelijk Insta-waardig succes oplevert. '
Een versie van dit verhaal is verschenen in het mei / juni 2019 nummer van Dansgeest met de titel 'Beat the Postgrad Blues'.