Ik was ooit een van die gekke mensen die danste in 500 uitvoeringen van de Notenkraker elk jaar. Nu ben ik een nog gekker persoon die gaat kijken 500 uitvoeringen van de Notenkraker elk jaar. En als iemand die allerlei versies vanuit allerlei invalshoeken heeft gezien, kan ik je dat paar vertellen Notenkrakers vergelijk met de geweldige lekkernij die George Balanchine in 1954 voor New York City Ballet choreografeerde.
NYCB in de sneeuwscène van Balanchine's Notenkraker (foto door Paul Kolnik)
De kans is groot dat je de Balanchine kent Noot redelijk goed, dankzij de 1993 filmversie met in de hoofdrol een Macaulay Culkin. Maar kent u de geschiedenis van de productie?
Blijkt dat het absoluut fascinerend is. Dansauteur Laura Jacobs schreef er onlangs een prachtig verhaal voor Vanity Fair over hoe dit Notenkraker is ontstaan, en het zit vol met edelstenen. Wist je dat er onder het Koch Theatre-podium een val zit die speciaal voor de gigantische boom is gebouwd? Die Balanchine tilde het Candy Cane-divertissement rechtstreeks uit het Mariinsky Ballet Notenkraker trad hij op als jonge danseres? Dat de cape die de grootmoeder vandaag draagt, afkomstig is uit de originele productie uit 1954? Dat voordat de Arabische dans een geweldig stiekeme solo voor een vrouw , het speelde een man met een waterpijp en vier kleine meisjes verkleed als papegaaien (!!!)?
Er is nog veel meer waar dat vandaan kwam: Lees hier het hele verhaal. En zodra visioenen van suikerpruimen in je hoofd dansen, kijk dan naar de Sugar Plum pas de deux uit de filmversie, met Darci Kistler en Damian Woetzel hieronder.
Gelukkig Notenkraker , iedereen!