Het Trey McIntyre-project is in één woord cool. Het hedendaagse balletgezelschap is 22 weken per jaar onderweg, toert nationaal en internationaal en verkoopt spraakmakende locaties, waaronder The Joyce Theatre in NYC en Wolf Trap in Virginia. Wanneer De New York Times publiceerde vorig jaar een reeks lovende kritieken over het bedrijf, er was bijna een stormloop om kaartjes te krijgen voor hun uitvoeringen op het Jacob's Pillow Dance Festival. De dansers zijn uitzonderlijk.
Maar deze bloeiende groep is niet gevestigd in een bloeiende metropool als NYC of San Francisco. In plaats daarvan ontwikkelde oprichter Trey McIntyre zijn bedrijf in het schilderachtige Boise, ID, waarvan ze vonden dat het een perfect basiskamp was. McIntyre koos voor Boise vanwege zijn toegang tot het buitenleven en zijn mensen. Nog een pluspunt: er was nog geen groot dansgezelschap in de buurt. Het was een riskante zet, maar de gemeenschap omarmde ze. Nu maken ze het dansen in kleine steden cool, en genieten ze van de status van beroemdheid in hun eigen achtertuin. 'Onze tweejaarlijkse shows in Boise zijn altijd uitverkocht', zegt McIntyre. 'We voelen ons als rocksterren.'
De ruggengraat van het succes van het bedrijf is beslist de oprichter. Toen McIntyre in 2008 het fulltime gezelschap oprichtte, had hij al meer dan 80 balletten gemaakt voor gezelschappen als American Ballet Theatre, New York City Ballet, The Stuttgart Ballet en Hubbard Street Dance Chicago, en hij had gediend als vaste choreograaf in Houston. Ballet, Ballet Memphis, Oregon Ballet Theatre en The Washington Ballet.
McIntyre is ook technologisch onderlegd. De zelfontworpen, interactieve website van het bedrijf, treymcintyre.com, bevat blogs, foto's en video's van de dansers van het bedrijf. De site geeft een bericht dat dit een leuk dansgezelschap is.
Maar afgezien van het plezier verwacht McIntyre dat zijn dansers hard werken. 'Ik hou van het tempo dat Trey zet', zegt Jason Hartley, TMP-danseres en assistent van de artistiek leider. 'Hij is de snelste choreograaf waarmee ik ooit heb gewerkt. Hij doorbreekt het patroon en duwt ballet vooruit, maar hij geeft ons vrijheid en eigenaarschap in het creatieve proces. ' McIntyre creëert een duidelijk vocabulaire voor elk stuk, maar daaronder is er een klassieke balletsteiger. De stemming kan variëren, van grillig tot episch, en zijn muzikale keuzes zijn even gevarieerd, van traditionele stukken tot popsongs.
Het publiek over de hele wereld snakt ernaar om een glimp op te vangen van het Trey McIntyre Project in actie. Maar voor de dansers is thuiskomen altijd spannend. 'Boise heeft de bergman in mij naar boven gehaald', zegt Hartley. 'Het is nogal een intellectuele stad - vredig en mooi, perfect voor onze zigeunergroep.'
Vorig jaar werd Trey McIntyre benoemd tot USA Fellow, die wordt geleverd met een subsidie van $ 50.000 voor artistieke uitmuntendheid.
Nancy Wozny levert regelmatig bijdragen aan Dansgeest en Dansblad Ze schrijft over dans vanuit Houston, TX.