'The Hate U Give'-auteur hoopt dat film 'mensen aanmoedigt om de goede strijd te blijven voeren'

In juli 2013 creëerden organisatoren Alicia Garza, Patrisse Khan-Cullors en Opal Tometi, ontroerd door de vrijspraak van de wijkagent die de 17-jarige Trayvon Martin vermoordde, een hashtag die aanleiding gaf tot een beweging. #BlackLivesMatter dwong de wereld om de heiligheid van zwarte adem, bloed en botten te erkennen. Plots schonk iedereen aandacht aan de dagelijkse strijd van zwarte mensen tegenover politieterreur en ander geweld. In de nieuwe film De haat die je geeft (in theaters 19 oktober) zien we de impact van dat geweld en verzet van dichtbij. Starr Carter (Amandla Stenberg) is een zwarte 16-jarige wiens twee werelden botsen nadat ze getuige is van een blanke politieagent die haar vriend, Khalil (Algee Smith) vermoordt. Aangepast van Angie Thomas's best verkochte boek met dezelfde naam , volgt de film Carter terwijl ze evolueert van een meisje dat navigeert door de zwarte wereld van haar buurt en de blanke wereld van haar privéschool tot een activiste die gedwongen wordt haar stem te vinden - en te gebruiken - om gerechtigheid voor haar volk na te streven. De YA-lezing is even inzichtelijk als boeiend, en er is nog meer te ontdekken in het theater, zoals regisseur George Tillman, Jr. (bekend van Soulfood en berucht ), onderzoekt Carter's universum in meer detail. Zelfs de auteur geeft toe dat ze veel over haar werk heeft geleerd tijdens het maken van de film, die ze als uitvoerend producent heeft geproduceerd. Ik begreep pas echt hoeveel lagen en perspectieven er in het boek zaten toen ik ze met George besprak, zegt ze. Hij wilde ervoor zorgen dat alle personages hun eigen motivaties hadden en zich heel voelden. Hoewel het boek en de film beide vanuit het perspectief van Starr zijn, heeft het praten met George me geholpen om al mijn andere personages nog beter te begrijpen. Van zijn kant zegt Tillman dat de grootste uitdaging het verkleinen van de focus van de film was. Er stond zoveel goeds in het boek, zegt hij. Soms moet je proberen te verfraaien of meer verhaal te vinden om het scenario te helpen; dit was precies het tegenovergestelde. Wat betreft filmbezoekers, zowel Thomas als Tillman willen dat ze het theater verlaten met een hernieuwde urgentie om deel te nemen aan gesprekken, belangenbehartiging en activisme. Zegt Thomas, ik hoop dat het de vlammen in hen aanwakkert en mensen aanmoedigt om de goede strijd te blijven voeren.