Na het plegen van een twee decennia durende moordpartij op zwarte vrouwen in de omgeving van Los Angeles, werd Lonnie Franklin, Jr. alias The Grim Sleeper dinsdag ter dood veroordeeld. Eerder werd hij schuldig bevonden aan 10 moorden, hoewel sommigen speculeren dat hij tussen 1985 en 2007 mogelijk nog veel meer, mogelijk 180 zwarte vrouwen heeft vermoord.
De veroordeling van Franklin geeft enige schijn van gerechtigheid aan de families van de vrouwen die hij vermoordde. Het sluit ook een ander meer dan ongelukkig hoofdstuk af in de geschiedenis van de politie van Los Angeles, die voortdurend wordt ontsierd door controverse. Deze keer was de fout dat na de moord op verschillende zwarte vrouwen onder vergelijkbare omstandigheden in het midden van de jaren '80, de LAPD de gemeenschap in South Central Los Angeles waar de moorden plaatsvonden niet had gewaarschuwd dat er een seriemoordenaar rondliep. De afdeling bleef stil, zelfs na het vormen van een geheime zeskoppige taskforce om de moorden te onderzoeken in 2007, 22 jaar nadat de moorden begonnen. De gemeenschap hoorde pas van een vermoedelijke seriemoordenaar toen LA Wekelijks publiceerde een onderzoeksartikel waarin de taskforce, en daarmee het bestaan van de seriemoordenaar, werd onthuld.
Jury beveelt L.A. seriemoordenaar 'The Grim Sleeper' ter dood aan
De grote vraag is altijd geweest waarom de LAPD niets heeft gezegd?, waarop de afdeling nooit een voldoende verklaring heeft gegeven. Maar als jij een van de mensen bent die gelooft dat daden meer zeggen dan woorden, dan ligt het antwoord voor de hand: het kon ze niets schelen.
In 2010, 25 jaar nadat Franklin zijn moordpartij begon, werd hij gearresteerd en beschuldigd van de moord op tien vrouwen. Tijdens het onderzoek vond de politie honderden afbeeldingen van zwarte meisjes en vrouwen in zijn huis, de meeste naakt of in staat van uitkleden. De rode draad tussen bijna alle vrouwen op de foto's en ook zijn slachtoffers waren dat het arme zwarte vrouwen waren, van wie velen een drugsverslaving hadden en/of prostituees waren.
In een HBO-documentaire uit 2014, Verhalen van de grimmige slaper , vrienden van Franklin zeggen dat hij bekend stond om zijn minachting voor vrouwen met verslavingen. Ondanks dat hij seksuele bevrediging van deze vrouwen kreeg, zag Franklin ze als waardeloos en wegwerpbaar omdat zijn eerste vrouw naar verluidt een verslaafde was. Ik vermoed ook dat Franklin, net als Daniel Holtzclaw, die onlangs werd veroordeeld voor het verkrachten van 13 vrouwen in een arme, overwegend Afro-Amerikaanse wijk in Oklahoma City, zijn slachtoffers koos omdat hij dacht dat behalve andere zwarte vrouwen en de vrouwelijke familieleden die veel mensen dachten op dezelfde manier over arme zwarte vrouwen als hij.
En hij had gelijk. Toen tientallen vrouwen links en rechts begonnen te missen in South Central Los Angeles, was er geen Missing White Woman Syndrome, een term die academici en culturele critici bedachten om de culturele hysterie te beschrijven toen slechts één blanke vrouw zoals Natalee Hathaway, Laci Peterson of Elizabeth Smart kon niet worden gevonden. Er was geen berichtgeving over de stapel dode zwarte vrouwenlichamen die allemaal waren gedood met een .25-pistool en in steegjes waren weggegooid. Er was niet eens een persbericht.
Maar waarom niet? Dezelfde documentaire bevat ook een interview met de zoon van Franklin, Christopher, die een verhaal deelt over zijn ontmoetingen met de LAPD nadat zijn vader was gearresteerd en beschuldigd van de moord op meerdere zwarte vrouwen. Hij zegt dat de officieren niet vijandig waren; ze waren onder de indruk. Ze spraken over zijn vader alsof hij een held was voor het opruimen van de straten door prostituees en/of drugsverslaafden te vermoorden.
En erger nog, de vrouwen die Franklin tegenkwamen en aan zijn klauwen konden ontsnappen, wisten dat de politie ook zo over hen dacht. De documentaire bevat verschillende vrouwen die met Franklin zijn uitgegaan, waaronder een vrouw die naakt uit zijn huis vluchtte uit angst voor haar leven. Elke keer dat de interviewer vroeg: waarom ben je niet naar de politie gegaan?, was het antwoord ongeveer hetzelfde: de vrouwen wisten wat de samenleving van hen vond als vrouwen die verslaafd waren aan drugs en hun lichaam verkochten. Ze dachten niet dat de politie hun verhalen zou geloven, of als ze dat deden, zou het de agenten niets schelen als er iets met hen zou gebeuren. Helaas hadden ze ook gelijk.
Er is niet veel vraag of de LAPD de vermoorde vrouwen, hun families en de gemeenschap in de steek heeft gelaten. LA Wekelijks deed daar een lange uiteenzetting over. Maar na het kijken Verhalen van de grimmige slaper nogmaals, het is duidelijk dat er een andere groep is die deze vrouwen heeft gefaald en op de een of andere manier onder de figuurlijke radar is verdwenen: zwarte mannen.
Franklin heeft twee beste vrienden die in de hele documentaire verschijnen. Beiden beweerden aanvankelijk dat Franklin een goede vent was, maar toen cirkelden ze elk afzonderlijk terug om te praten over vreemd gedrag van Franklin waarvoor ze een oogje dichtknijpen. Er is de beste vriend die een band met Franklin had, meestal door foto's van naakte vrouwen op hun vrouwen op hun mobiele telefoons te verhandelen. Deze twee zeer volwassen mannen van in ieder geval in de veertig, inclusief Franklin die getrouwd was en een vader had, zouden wedijveren om te zien wie een vrouw de meest gemene dingen kon laten doen en gefotografeerd zou kunnen worden. De vriend zei dat meisjes hun hobby waren, alsof mensen een sportgenre zijn zoals basketbal of voetbal.
Een andere vriend en buurman was tapijtreiniger van beroep. Hij maakte routinematig de geluiddichte camper schoon waarvan werd aangenomen dat Franklin enkele van zijn slachtoffers had vermoord. Hij is dezelfde vriend die beschrijft hoe hij Franklin een vrouw op straat ziet benaderen en haar begint te slaan. Hij zegt dat hij Franklin vroeg waarom hij haar sloeg, maar nooit zei: 'Hé stop of iets dergelijks. Hij wilde niet echt betrokken raken bij de relatie van een andere man.
Een andere vriend zegt dat hij verzekeringsklussen voor Franklin zou doen, waarmee hij bedoelde auto's in brand te steken voor verzekeringsgeld. Bij een van de gelegenheden vond de man grote plassen bloed in een auto. Hij zei niets en stak de auto toch in brand, want, nou ja, het waren zijn zaken niet en hij had het geld nodig om drugs te kopen. Ten slotte is er nog een man die Franklin vergezelde als ze vrouwen gingen halen. Hij zou kijken hoe Franklin de vrouwen martelde met flessen (gebruik je fantasie) en de vrouwen zouden huilen, maar hij had er niet echt last van, zei hij, omdat hij crack rookte. (Franklin had geen probleem met mannen die drugs gebruikten, alleen vrouwen.) En ja, de man erkende dat het erg was dat de vrouwen werden gemarteld, maar het is niet alsof Franklin ze vermoordde, althans niet in zijn bijzijn.
Franklins vrienden zijn als karikaturen van de ongedwongen en bekende vorm van een verdraaide Man Code waaraan zoveel mannen zo vaak deelnemen. Er zijn veel mannen die er niets aan doen om vrouwen voor seks te gebruiken en ze daarna weg te gooien. Dat is gewoon een speler zijn, toch? En een speler is een goede zaak. Ze hanteren dubbele normen voor vrouwen, alsof het prima is als mannen het verknoeien en vergeven worden een verwachting is, maar van een vrouw wordt verwacht dat ze beter is dan zij, en als ze tekortschiet, is ze minder waard. Je jongen controleren op het slaan van een vrouw? Waarvoor? Dat is zijn persoonlijke zaak. Voor de hand liggende vragen stellen over verdacht gedrag? nee. Geen reden. Gewoon nee. Dat is niet wat mannen doen. Een andere man verantwoordelijk houden? Verantwoordelijkheid is voorbehouden aan vrouwen.
Franklins vrienden werden nooit aangeklaagd in verband met zijn misdaden - zelfs niet de drie die zijn moordenaars actief leken te verbergen. Hun populaire en afschuwelijke kijk op vrouwen en de gedevalueerde perceptie van zwarte vrouwen in onze collectieve cultuur zijn echter evenzeer verantwoordelijk voor de dood van Franklins slachtoffers als de nalatigheid van de LAPD en Franklin zelf.
Demetria Lucas D'Oyley is de auteur van: Verspil je mooie niet: de gids voor het nemen van slimmere beslissingen in het leven en de liefde. Volg haar op Twitter en Instagram.
De speler laden...