Rick Bragg Southern Journal: No Place Like HomeHet is vaak waar, dat het leven kunst imiteert. Zelfs dan, vooral dan, moet de show - en het leven - doorgaan. | Krediet: Foto door Kelly TaylorSoms, om een betovering van dood en verderf te verbreken, moet je gewoon een huis op een heks laten vallen. Onze jongen bromde afgelopen voorjaar de studeerkamer in om na lang zuchten aan te kondigen dat zijn leraren zich hadden gevestigd De tovenaar van Oz als de laatste productie van zijn ondergeschikt jaar. In de loop der jaren had Jake zich als een gemartelde zwerver over het podium gesjouwd Picknick en beroofd als de gekke tandarts in Kleine winkel vol verschrikkingen . Hij had gehoopt op serieus theater, Tennessee Williams misschien, maar kreeg in plaats daarvan een 'klein kinderspel'.
'Ik denk dat ik Scarecrow maar eens ga proberen,' zei hij. 'Is dat degene die hersens zoekt?' Ik zei.
Heilige Geest is een kleine school. Het podium is een multiplex platform in de sportschool. Er is geen gordijn, maar dat betekent niet dat er geen gordijnoproepen zijn. Drie jaar lang zat ik als een olifant op een strandbal in die kleine plastic stoelen, kijkend naar tieners die zongen, dansen en hun hart uitstaken. Ik gaf staande ovaties, mede omdat het bloed weer in mijn benen kon stromen.
Maar deze Oz beloofde, ondanks de chagrijnigheid van mijn jongen, een grootse productie te worden. Het zou een schoolbreed pronkstuk zijn, oudere leerlingen samenbrengen in hoofdrollen en tegelijkertijd een onbeperkt aantal onderdelen voor kleine kinderen bieden. Je kunt een Oz hebben zonder vliegende apen - ze geven me de kriebels - maar hoe krijg je het voor elkaar zonder Munchkins?
Ze waren bezig met repetities in april toen, op de 27e, tornado's door het zuiden scheurden en Tuscaloosa binnendrongen. Vijftien van de 65 studenten van de cast werden direct geraakt door de storm, hun huizen beschadigd en verwoest.
Annie McClendon, de dirigent, dacht dat het stuk was afgelopen. Hoe voer je in een stad die zo gewond is een toneelstuk op over het van de aarde geplukte huis dat op iemand terechtkomt, zelfs een heks? Het zou ongevoelig lijken. Maar Kelly Taylor, de dramaregisseur, overtuigde haar ervan dat het toneelstuk, als het zou worden geannuleerd, nog maar een normaal iets zou zijn dat de storm van deze kinderen zou wegnemen.
Je kon een verandering in de acteurs zien toen ze terugkwamen, sommigen arriveerden uit geleende huizen in auto's die waren opgelapt met ducttape. De boze heks was verdrietig. De Munchkins hadden geleerd dat zelfs de muren van hun huizen slechte dingen niet konden weren.
'Mijn kinderen zagen bomen omvallen waar ze vroeger op klommen en zagen de straat waar ze vroeger op hun driewielers reden vernietigd worden', zegt Philip Pitts, wiens drieling, Henry, Kate en Anna, Munchkins speelde. 'En ze hebben geleerd dat hun vader hen niet tegen alles kan beschermen.'
Maar als ik het stuk zou opgeven, zou dat zijn toegeven dat dingen misschien nooit meer hetzelfde zullen zijn, zei Maxwell Elebash, wiens dochter, Augusta, de slechte heks speelde. Zo niet nu, bij deze, wanneer dan wel? Met wat?
Ze zetten stoelen neer voor 150 op de openingsavond, maar de mensen bleven komen, 200, 300, meer. De sportschool vulde zich. Er kwamen mensen die niets met de Heilige Geest te maken hadden, ook om deel uit te maken van iets normaals, en hoorden een drie meter hoge thespian piepen: 'Je hebt haar zo volledig vermoord dat we je heel lief bedanken.' Mensen zeiden dat het een van de beste optredens was van De tovenaar van Oz ze ooit hadden gezien. Zelfs het deel waar de Boze Heks - krijsend op de gymvloer op haar fiets cirkelend - per ongeluk tegen een kinderwagen botste.
Het zal niet alles oplossen. Het zal geen muren opwerpen. Maar Jake had als een man gewerkt, stronken gegraven, ledematen gesleept en nooit geklaagd dat zijn nieuwe auto nu vol met gebroken glas was. Die avond danste hij over het podium met een meisje in robijnrode pantoffels in zijn armen.
Sophie Petrovic, wiens huis iets verderop in de straat van het mijne was verwoest, stortte zich in een waas van Munchkins, alsof alle kwade winden slechts rekwisieten waren op het podium.
De show gaat wel door. Ding Dong. De heks is dood.