Deze vrouwengeschiedenismaand, Vrouwen in film (WIF) geeft 12 baanbrekende zwarte vrouwen hun bloemen voor hun bijdragen in Hollywood als regisseurs, producenten, leiders en algemene makers van inhoud. geacht WIF Pathmakers , zet de organisatie, in samenwerking met Stella Artois, niet alleen deze vrouwen in de kijker die hun eigen weg in de industrie hebben gesmeed, maar betaalt het ook vooruit door ze te koppelen aan mentees die ook een naam voor zichzelf opbouwen.
De met de hand geselecteerde winnaar van elke doorgewinterde padmaker ontvangt een subsidie van $ 5.000 die kan worden gebruikt om uitgaven voor projecten of levensbehoeften te dekken te midden van de COVID-19-pandemie. Als onderdeel van deze samenwerking sprak ESSENCE met vier van de fenomenale padmakers over hun passies, carrièrehoogtepunten en het belang van mentorschap voor zwarte vrouwen in Hollywood. Dit is ons gesprek met Sony TriStar Pictures-voorzitter Nicole Bruin.
Wat wekte voor het eerst uw interesse in de filmindustrie?
BRUIN: Mijn reis begon eigenlijk toen ik jong was. Ik was eigenlijk een kindacteur, dus ik groeide op in Los Angeles, ik hield van verhalen vertellen, verbeeldingskracht en optreden. Toen ik ouder werd, begon ik echt te analyseren waar mijn kansen waren als artiest en ik betwijfelde dat. Ik vroeg me af of het scala aan karakter en representatie genoeg was om mijn tanden in te zetten en ermee te spelen. Ik begon naar de mensen achter de camera te kijken en vroeg me af: wat zijn ze aan het doen, en als ik aan de andere kant zou staan, zou ik dan meer kansen kunnen creëren voor mensen die op mij lijken? Nieuwsgierigheid doodde de kat en uiteindelijk evolueerde ik van het willen voor de camera staan naar het willen vinden welke plek voor mij werkte achter de camera.
Toen ik naar school ging, studeerde ik geschiedenis en film. Terwijl ik film studeerde, probeerde ik te schrijven, maar blanco pagina's maakten me bang en ik probeerde te regisseren, maar ik kan niet tegen de details. Het grappige is dat ik deze theatergroep aan de Columbia University begon en mezelf tot hoofd van de scriptcommissie noemde, niet eens alles wetend en verwerkend. Ik koos het script en ik wilde iets interessants, provocerends en plakkerig op de campus, zodat mensen erover zouden praten. Ik herinner me dat het was Het nemen van Miss Janie Jan door Amiri Baraka. Ik was opgewonden, dus ik koos een regisseur en we hadden het altijd over casting en wie goed is. Ik herinner me het optreden en ik herinner me dat ik in de coulissen stond terwijl ik toekeek hoe iedereen boog.
Ik voelde zoveel vreugde. Ik stond niet op het podium, ik stond niet vooraan, maar ik wist dat ik iedereen hielp hun dromen te verwezenlijken en we hadden een vol theater. Ik had zoiets van, wat deze baan ook is om kunstenaars te ondersteunen en een infrastructuur te creëren om succesvol te zijn door middel van kunst, dit is wat ik wil. Ik heb mijn hele leven geprobeerd dat gevoel van vreugde na te bootsen en het bleek dat van een producer of een executive te zijn die briljante ideeën echt ondersteunt. Ik hield van het huwelijk tussen zaken en kunst en ik denk dat film en media die mogelijkheid is om in die ruimte te spelen. Ik vind het spannend, interessant en vol uitdagingen en zo vond ik mijn plek en ontdekte ik waar ik wilde zijn als ik opgroeide. 
Vertel ons over uw loopbaantraject en hoe dit u naar uw huidige functie heeft geleid.
BRUIN: Ik liep stage bij Miramax Pictures in New York en verhuisde daarna naar LA. Ik ging naar het Peter Stark Producing Program aan het USC en was van plan daarheen te gaan, maar de zomer voordat ik naar de graduate school ging, liep ik stage voor een geweldige producer - een van de beste, denk ik - in Hollywood, Marc Platt. Terwijl ik stage liep, overtuigde hij me ervan dat ik een leerling bij zijn bedrijf kon worden, dus misschien hoefde ik niet naar een graduate school te gaan. Het was moeilijk, want in mijn hoofd was het alsof ik zoveel mogelijk naar school ging, maar in plaats van mijn perfecte plan, besloot ik de sprong te wagen. Ik vertrouwde hem, ik geloofde in hem en ik zag dat hij erg inclusief was en het niet kon schelen waar een goed idee vandaan kwam. Ik realiseerde me dat dat het belangrijkste is van een baan: mensen vinden die je echt zullen koesteren en je in elke kamer zullen uitnodigen. Ik ging van het script af en begon voor hem te werken en werkte me daar op in de gelederen.
De eerste film die ik produceerde was een film genaamd Lieve schat met Jessica Alba en ik aan de slag gegaan met de ontwikkeling van het Broadway-musicalfenomeen slecht . Toen werd ik nieuwsgierig naar wat er was. Ik verkocht altijd omdat ik een producer was en ik verkocht aan studio's, maar ik keek naar de mensen aan wie ik verkocht en dacht: je hebt het geld. Je hebt deze toegang die ik niet helemaal heb en ik ben een beetje nieuwsgierig naar hoe die verantwoordelijkheid is. Een filmfinancierings- en productiebedrijf benaderde me genaamd Mandate Pictures en ze vroegen me of ik bij de creatieve afdeling wilde komen werken. Ik was nog steeds een zeer creatieve producer op de set voor alles en in de montageruimte, terwijl ik een 'boots-on-the-ground' persoon was, maar ik leerde ook hoe ik de investering moest beheren. Ik heb daar veel dingen gemaakt van Harold en Kumar naar het regiedebuut van Drew Barrymore zweep het . Ik ontwikkelde een heel goede relatie met Seth Rogen en Evan Goldberg en deed veel comedy met hen - 50/50 , Dit is het einde en Buren .
Ik heb met veel nieuwe vrouwelijke filmmakers gewerkt, zoals het regiedebuut van Diablo Cody en het regiedebuut van Lorene Scafaria voor Hustlers . Mensen een kans geven en ze nieuwe spieren laten aanspannen was heel belangrijk voor mij. Nogmaals, nieuwsgierigheid doodde me, want terwijl ik de film bouwde, verkocht ik de film internationaal en in eigen land. Toen we de film in eigen land verkochten, zou de studio de marketing overnemen en ik was benieuwd welke beslissingen daarin werden genomen en wat die strategie was. Ze raadpleegden ons en bespraken ons dingen, maar ik wilde in de kamer zijn omdat ik weer nieuwsgierig was naar wat ik niet wist.
Hoe ben je bij TriStar terechtgekomen?
BRUIN: Tom Rothman stak zijn hand uit en er was een mogelijkheid om TriStar opnieuw op te starten bij Sony. Hij is een legende en de visie van TriStar om de films te zijn tussen de grote tentpalen en het originele, door de filmmaker gedreven verhaal te beschermen in dat theatrale landschap was spannend. Het was een kans die ik niet kon afslaan. Dat was zeven jaar geleden en de studio heeft veel veranderingen doorgemaakt, maar ik hield van het TriStar-label en vond het geweldig om kansen te creëren en te vinden uit een film die ik deed met George Clooney en Julia Roberts, die Jodie Foster regisseerde, genaamd Money Monster. samengesteld Babychauffeur met Edgar Wright en Een mooie dag in de buurt met Tom Hanks en filmmaker Marielle Heller. Ik hou van dit label, ik hou van wat we proberen te doen en het wordt zeker uitdagender. Het streaminglandschap is een zeer levendige keuze geworden voor de consument en ik hou van de uitdaging om dit soort verhalen levend en in de theaters te houden. De speler laden...
In oktober vorig jaar kreeg ik de eer om hoofd van de divisie te worden. Het was een heel spannend voorstel en het voelde als een eer. Zoveel ongelooflijke mensen hebben TriStar in het verleden geleid en om deel uit te maken van die erfenis en te definiëren wat dit label is terwijl we deze nieuwe wereld betreden, was opwindend voor mij. Mijn werk werd onlangs verder erkend toen ze me de titel van president gaven. Het is een ongelooflijke tijd om te werken en films te maken. Het is een geweldige tijd om aan tafel te zitten, een merk op te bouwen en films te vinden die de cultuur kunnen veranderen, ontwrichten en luidruchtig kunnen zijn.
Kun je, als een van de weinige vrouwen die een live-action label runt in een grote studio, praten over het belang van het opvoeden van jonge zwarte vrouwen tijdens je carrière?
BRUIN: Ik heb een mooie tegenhanger bij MGM en zij runt het Orion [Pictures]-label. Haar naam is Alana Mayo. Nu ben ik niet de enige, wat me veel vreugde brengt en ik wil meer zien. Ik hoef niet de enige te zijn. Het is essentieel. Het heeft geen zin om hier alleen te zijn. Ik denk dat er misschien eerder een filosofie was in verschillende generaties die slechts ruimte toestond voor één, maar men kan de echte klus niet klaren. We hebben een leger nodig, we hebben troepen nodig, we moeten overal zijn. Ik geniet meer van kameraadschap en er is geen antwoord op hoe diversiteit te overwinnen of representatie te definiëren.
We hebben zoveel mensen aan die tafel nodig en we moeten de ruimte vullen op een manier die aansluit bij de echte wereld waarin we leven. We moeten ook plaatsen in de pijplijn vullen om op alle niveaus door te kunnen groeien. We zouden op elk niveau moeten zijn en het is een verantwoordelijkheid voor gekleurde mensen en voor vrouwen, maar het is ook een verantwoordelijkheid voor iedereen omdat we het allemaal beter doen en we allemaal veel meer succes hebben als we worden uitgedaagd, geïnspireerd en in dialoog gaan met meerdere punten van visie.
Je zit ook in het bestuur voor Women in Film. Hoe heb je de organisatie zwarte vrouwenstemmen zien versterken in entertainment en film?
BRUIN: Women in Film bestaat al zo lang en ze hebben altijd actief gewerkt aan het opbouwen van een gemeenschap van vrouwen, het aantrekken van nieuwe vrouwen en het creëren van een ondersteuningssysteem en infrastructuur om vrouwen te helpen gedijen in ons bedrijf. Ik heb deze organisatie altijd gerespecteerd. Ze zijn ongelooflijk actief geweest in het erkennen dat zwarte vrouwen een belangrijke demografie zijn om nog meer aandacht aan te schenken en meer opzettelijk te zijn. Alleen omdat sommige vrouwen zijn opgestaan, wil nog niet zeggen dat iedereen dat heeft gedaan, dus we moeten elke groep helpen erachter te komen en door het systeem te navigeren. Misschien hebben sommige vrouwen andere uitdagingen en dat moeten we erkennen. Ik heb echt bewondering voor de groep en ik denk dat ze geweldig werk hebben verricht door programma's en initiatieven te creëren om zwarte vrouwen te helpen gedijen in de industrie.
Hoe is de samenwerking voor het programma Women in Film Pathmakers tot stand gekomen?
BRUIN: Een van de dingen die heel belangrijk zijn geweest voor Women in Film, is mentorschap en huidige leiders vragen om contact te maken met die volgende generatie door echt te investeren en tijd door te brengen met de volgende generatie. Ik denk dat wat we nu doen een goede weerspiegeling is van de intentie van Women in Film en wat we dagelijks doen met mentorschap en steungroepen. 
Wat inspireerde je om contact te maken met je winnaar Fassa Sar en haar reis door deze industrie te verdedigen?
BRUIN: Fassa en ik werkten samen bij Sony en werkten in verschillende divisies. Ze is een executive voor Sony Pictures Worldwide Acquisitions, maar we hebben elkaar gekruist. Ik zag haar aan de andere kant van de tafel en ze is stoutmoedig, spreekt haar mening, evenwichtig en weet wanneer ze moet luisteren, maar is ook dapper om zich uit te spreken als ze iets waardevols te zeggen heeft. Ze heeft ongelooflijke creatieve instincten, dus ik merkte haar meteen op. Gelukkig heeft mijn studio een mentorschapsinitiatief en toen haar werd gevraagd te kiezen wie ze wilde, koos ze mij. Ik was gevleid. Zij en ik hebben veel gemeen. Het zorgde voor het begin van een mooie vriendschap die al heel lang aan de gang is.
Ze heeft een politieke achtergrond en heeft een fantastische ervaring gehad van werken bij Variety tot haar weg omhoog in de studio. Ze heeft de ongelooflijke ervaring die haar zeer goed voorbereid maakt om geweldige dingen te doen in het bedrijf. Ze heeft ook het vuur en de creativiteit waar ik dol op ben. Alles wat ik kan doen om haar te helpen erachter te komen hoe ze kan navigeren, gedijen en haar ideeën kan verwezenlijken, wil ik doen. Telkens wanneer we contact maken en samenwerken, komt ze met duizend vragen en is ze zo voorbereid. Ze houdt van wat ze doet en ze heeft dezelfde doelen als ik, namelijk om de vertegenwoordiging verder uit te breiden en nieuwe stemmen in ons bedrijf te brengen, terwijl ze ongelooflijk succesvol is en een grote traditionele studio ondersteunt.
