Rae Lewis-Thornton is een serieus onbeschaamde en onverschrokken zwarte vrouw. Zesentwintig jaar geleden schreef ze geschiedenis op de cover van ESSENCE, toen ze aan de wereld aankondigde dat ze hiv had opgelopen. De omslagtekst luidde eenvoudig: ik ben jong, ik ben opgeleid, ik ben drugsvrij en ik sterf aan aids. Ze was toen net 34 jaar oud en een overlevende van seksueel misbruik. Haar familie had het nieuws slechts twee weken voordat het probleem bekend werd, gehoord. Dat was de dag dat Lewis-Thornton, een overlevende, opvoeder en activist, nationale bekendheid kreeg en het leven van jonge vrouwen begon te veranderen door haar eigen waarheid te vertellen, waarbij zovelen van hen destijds (en sindsdien) de hand reikten om haar te bedanken voor haar hun leven te redden en hen te dwingen hun kijk op veilige seks te heroverwegen.
Lewis-Thornton, leeft nu al 36 jaar met hiv en 26 jaar met aids - iets wat op het moment van haar diagnose een onmogelijke prestatie leek. Lewis-Thornton, een bloeiende en invloedrijke stem binnen onze gemeenschap, heeft een Emmy-prijs gewonnen, drie boeken geschreven en is predikant geworden sinds ze met haar diagnose naar buiten kwam. Bekend als de Diva leeft met aids , reist ze nog steeds de wereld rond om lezingen te geven over de realiteit van het leven met hiv en aids, en haar stem is in de loop der jaren alleen maar sterker geworden. Terwijl ze de laatste hand legde aan haar memoires, die naar verwachting later dit jaar zullen verschijnen, pauzeerde Lewis-Thornton om met ESSENCE te gaan zitten voor een intieme en oprechte discussie over wat ze wil dat jonge zwarte vrouwen weten over wat het werkelijk betekent om veilig en van zichzelf houden en hoe het hiv/aids-landschap is veranderd.
Vandaag is Nationale HIV/AIDS-bewustmakingsdag voor vrouwen en meisjes , en dit is wat Lewis-Thornton op het hart heeft om met u te delen.
ESSENCE: Wat heb je tijdens je reis over vrouwelijkheid geleerd dat je wilt delen met jonge zwarte vrouwen?
THORNTON: Dat alles begint met zowel eigenliefde als zelfbewustzijn. Zelfliefde is niet altijd gemakkelijk, vooral als je niet in een omgeving hebt geleefd waar er van je gehouden is - je probeert in feite alles uit te zoeken. Als je in een abnormale situatie leeft, zoals ik heb geleefd, bijvoorbeeld als volwassen overlevende van seksueel misbruik, lichamelijke mishandeling en emotionele mishandeling in de kindertijd en thuis uit mijn naam worden geroepen, had ik geen voorbeelden van liefde . Zonder echte voorbeelden van liefde, kun je het niet eens voor jezelf beginnen te omarmen. Je kunt het voor jezelf willen, maar je weet niet echt wat het is, dus het is moeilijk om iets te doen dat je niet echt begrijpt.
En hoe zit het met het zelfbewustzijn?
Het zelfbewustzijn was het ding dat me steeds dichter bij zelfliefde bracht. Er is iets in onze geest, dit intuïtieve weten van wat goed voelt en we moeten ons daarop concentreren en wat ons gevoel ons vertelt over mensen en situaties waarin we ons bevinden. Een van de dingen die ik vaak heb gezegd in mijn memoires is dat ik mezelf bleef afvragen, wat was er mis met mij? Ik had het besef dat er iets niet klopte. Ik had op dat moment gewoon niet de tools om erachter te komen hoe ik mijn paradigma kon hervormen. Maar vandaag zijn we in de 21e eeuw, en er zijn zoveel hulpmiddelen voor jonge meisjes, er zijn boeken over wat het betekent om een vrouw te zijn, feminisme en vrouwelijkheid en er zijn boeken over trauma en hoe het je leven beïnvloedt. Ik denk dat meisjes zelfbewust moeten zijn en vanuit dat zelfbewustzijn kunnen ze zich gaan ontwikkelen en naar die plek van gezond gaan. We zeggen: Oh, als je van jezelf houdt, loop je geen risico op hiv. Ik bedoel, het is een schattig cliché, maar wat betekent het echt?
Welke soorten paradigma's moeten we opnieuw vormgeven?
Ik denk dat we als jonge meisjes worstelen met de paradigma's die voor vrouwen zijn gecreëerd - dat ons leven niet wordt vervuld als we geen partner hebben, als we geen man hebben. En ik denk dat dat paradigma een beetje zweeft. Het maakt niet uit hoeveel opleiding een meisje of jonge vrouw heeft, het onderwerp op Thanksgiving is: Meisje, wanneer ga je trouwen? En dus, met deze drang, deze drang naar trouwen, komt ook deze drang naar daten, en met de drang naar daten en in deze cyclus van het zoeken naar meneer rechts of die persoon om te trouwen, komt seks. Ik denk dat we een deel van deze discussie over het huwelijk moeten gaan verschuiven naar gewoon oké zijn met wie je bent met jezelf. We hebben al die tijd besteed aan het proberen meisjes zover te krijgen om te trouwen, terwijl we ze eigenlijk alleen maar nodig hebben om tijd met zichzelf door te brengen, om ze te leren kennen, wat ze leuk vinden, wie ze zijn. Omdat de realiteit dit is: als je eenmaal seks hebt, hoe meer seksuele partners je verzamelt, hoe meer risico je loopt op seksueel overdraagbare aandoeningen. Dat is het gewoon. En het heeft allemaal niets te maken met one-night stands of promiscuïteit of al die vreselijke dingen die we onze jonge vrouwen aandoen. Het heeft echt te maken met wat de samenleving ons heeft geleerd te doen: trouwen.
Hoezo?
Oke. We ontmoeten een man en we vinden hem geweldig. Als je op 18-jarige leeftijd begint te daten, je ontmoet een man en je vindt hem geweldig, dan besluit je seks met hem te hebben. Zoals ik het zeg, de broodvormen. Je denkt dat hij het beste is sinds gesneden brood en de broodvormen en wat doen we dan met al het brood? We gooien het weg, we huilen erover, of we praten erover met onze beste vriendinnen en we proberen erachter te komen hoe we ooit een relatie met hem hebben gehad. En dan komen we er op een gegeven moment wel overheen. En sommige meisjes komen er nooit overheen. Maar of je er nu overheen komt of niet, je gaat naar de volgende man waarvan je hoopt dat hij Mr. Right wordt.
Ja, de zoektocht gaat verder.
En nogmaals, je hebt een relatie, je hebt seks en de relatie eindigt en je kunt de seks niet terugnemen. Dus de cyclus blijft maar doorgaan totdat je gaat trouwen. En dus, laten we een hypothetische leeftijd nemen. Je bent 18 en je hebt seks gehad en je trouwt pas als je 28 bent. Dat is 10 jaar daten. Dat is 10 jaar seks hebben binnen en buiten een relatie. Daten is nooit daten om het daten. Daten is daten om een partner te vinden, iemand met wie je je hele leven kunt leven en waarmee je ook kinderen kunt krijgen. En dat wordt het eindresultaat dat we blijven gaan en gaan en gaan totdat we gaan trouwen. Nu vrouwen later trouwen, ben je 38. Dat is veel daten. Veel seks. Veiligheid is belangrijk.
Je hebt het altijd echt gehouden over het feit dat vrouwen seks hebben en zullen hebben tijdens het daten. Wat volkomen normaal is.
Ja, en ik wil hier heel duidelijk zijn: ik vind dat jonge vrouwen moeten uitgaan en zoveel seks moeten hebben als ze denken dat ze kunnen. Ze zouden het aan de plafonds moeten hebben. Ze zouden het op het dak moeten hebben. Ik wil gewoon dat ze veilig zijn, en veilig betekent een condoom gebruiken. Er zijn nog andere manieren om jezelf te beschermen, zoals Prep, de ene pil per dag die je kunt nemen om hiv te voorkomen. Maar persoonlijk hou ik van het idee om condooms te gebruiken, getest te worden, te weten en te begrijpen wie je partner is, en getest te worden met je partner. Hier komt veel dynamiek bij kijken. Wat ik wil zeggen is, we daten, we ontmoeten jongens, we hebben een relatie. We doen wat normaal is en wat normaal is, kan soms leiden tot hiv. En een deel van [die veiligheid] moet zijn dat ik meer van mezelf hou dan van het idee om een man in mijn leven te hebben. Want dat wordt het paradigma. En ik herinner me dat mijn therapeut ooit tegen me zei: Dus wat zeg je tegen jonge mensen als je praat? Ik zei, ik vertel ze dat ik nooit one-night stands heb gehad, nooit seks heb gehad op de eerste date en alleen seks heb gehad met mannen van wie ik hield. En toen zei hij: Nou, dat is niet waar. En ik had zoiets van, wat bedoel je dat niet waar is? En hij zei: Ja, je had seks met mannen van wie je hield, maar je had ook seks met mannen van wie je wilde houden. Dat is een heel ander element dat stroomt. Als we een maand aan het daten zijn en we zijn al twee maanden aan het daten, als we dat doen, zal hij nog meer van me houden. Hij zal weten hoe geweldig ik ben in bed. Dat was een deel van mijn shit, en het heeft echt niets met liefde te maken. Een man hoeft je niet eens leuk te vinden om seks met je te hebben, min of meer van je te houden. En dat is een realiteit. En dus moeten we beginnen deze liefde te scheiden, wat één ding is. Daten en relaties en huwelijk zijn een andere. We gooien het allemaal op één hoop. Nou, daar moet je je op hergroeperen. Als een daad van eigenliefde moet je bewust omgaan met seks en relaties en moet je veilig zijn. Je moet niet gedreven worden door de man in de relatie nodig te hebben, je kunt in wezen zelfliefde hebben in een gezonde relatie door veilig te zijn en opzettelijk te zijn. Je kunt beide hebben.
De medische zorgmogelijkheden voor mensen met uw diagnose zijn erg ver gekomen en mensen, zoals u, leven langer dan ooit tevoren. Wat wil je dat vrouwen weten over wat het betekent om tegenwoordig met hiv/aids te leven?
We zijn nu bijna 40 jaar bezig met deze pandemie. We wisten niet hoe hiv/aids eruit zou zien bij een persoon die er 30 jaar mee leefde, omdat we die kenmerken niet hadden in 1981 toen hiv voor het eerst opdook. Nu hebben we die markers en weten we dat leven met hiv iets met het lichaam doet. We creëren altijd ontstekingen, want zelfs met een niet-detecteerbare virale lading is HIV er nog steeds, en ons immuunsysteem bestrijdt dat virus in ons lichaam en die strijd tegen HIV veroorzaakt ontstekingen. We weten dat ontstekingen ook bijdragen aan hartaandoeningen en een hele reeks andere problemen die mensen die ouder worden, zelfs zonder hiv, hebben. Vrouwen die ouder worden met hiv, we hebben meer hartaandoeningen. We hebben een groter cohort van morbiditeiten dan onze tegenhangers van onze leeftijd die geen hiv hadden. Vrouwen met hiv hebben moeilijker opvliegers. We hebben een moeilijkere menopauze. Hoewel je lang kunt leven met hiv, en we je hier kunnen houden, is het een levenslange verbintenis van gezondheidszorg. U leeft de rest van uw leven met een chronische ziekte. En het optimale doel is dat je deze reis nooit hoeft te beleven, en dat snappen we niet. We zijn zo druk bezig om hiv in orde te maken dat we niet echt alle problemen aanpakken die er nog steeds aan verbonden zijn. Het is duur, en het zijn niet alleen de kosten van het medicijn, maar het is ook de hoeveelheid pillen. Hoe langer u met hiv leeft, uw pilgebruik kan blijven toenemen. Op dit moment kost mijn hiv-medicijn alleen al ongeveer $ 50.000 per jaar.
