De meesten kunnen zich niet voorstellen dat ze 27 jaar lang verstoten en vervreemd zijn van hun ouders, maar Sandra Laing, een gekleurde Zuid-Afrikaanse vrouw, ervoer dat en meer tijdens de dagen van apartheid in het land. Geboren uit blanke (Afrikaanse) ouders, werd Laing geboren met Afrikaanse trekken en een gouden huidskleur die veel controverse veroorzaakte en haar uiteindelijk dwong om het ras te claimen waarvan de Zuid-Afrikaanse regering geloofde dat haar fysieke eigenschappen een weerspiegeling waren van Afrikanen. Vandaag wordt het levensverhaal van Laing met de wereld gedeeld als de biopic Skin in de bioscoop verschijnt. De in Londen gefokte actrice Sophie Okonedo vereeuwigt Laing op het filmscherm en levert een Oscarwaardige prestatie. ESSENCE.com sprak met Laing, de moeder van vijf en grootmoeder van acht, om haar gedachten over de film te bespreken, haar relatie met haar broers en zussen en waarom ze wil dat iedereen haar in gebed houdt. ESSENCE.COM: Mevrouw Laing, u hebt als kind en als volwassene dingen meegemaakt die de gemiddelde persoon niet kon bevatten. Is het moeilijk om naar de film te kijken en wat vinden je kinderen ervan? Hoe ben je door de jaren heen zo veerkrachtig gebleven?
LAING : In het begin was het moeilijk, maar nu niet. [Mijn kinderen] zeggen dat het een prachtige film is en ze zijn blij dat ze erover praten. Maar ze zijn boos op mijn broers en willen dat ze me komen opzoeken omdat ze mijn broers niet hebben ontmoet.
ESSENCE.COM: Hoewel je geboren bent uit blanke ouders, heb je ooit haat tegen hen of hun ras gevoeld?
LAING : In het begin was ik erg boos op blanke mensen en boos op de apartheidsregering omdat [die mij ervoor had laten kiezen een ander ras dan mijn ouders te zijn], maar ik besloot dat het niet helpt om boos te zijn. Ik moest leren verder te gaan met mijn leven en te vergeten wat er is gebeurd. Ik was geclassificeerd als gekleurd en ik hield van alle zwarte mensen. Ik heb gekleurde en zwarten in mijn familie en de meeste van mijn vrienden zijn zwart en [dat is het ras waarmee ik me het meest identificeer].
ESSENCE.COM: Je had een turbulente relatie met de Afrikaanse vader van je eerste twee kinderen, die je ook verachtte vanwege je huidskleur. Hoe lang heb je last gehad van zijn misbruik?
LAING : In het begin van onze relatie hadden we een geweldige tijd samen, maar toen hij begon te drinken en me in elkaar sloeg, moest ik hem verlaten omdat ik bang was dat ik vermoord zou worden. We hadden een winkeltje en hij nam het geld en ging dronken worden en kwam dan terug en vroeg me wat ik met het geld had gedaan. Na twee jaar kon ik het niet meer aan en nam ik de kinderen en vertrok. Ik heb geleden omdat ik geen plek had om te verblijven omdat ik niet werkte. We logeerden bij mensen thuis en deden alles om mijn kinderen te eten te geven, maar ik ben blij dat alles voorbij is. Mijn kinderen zijn opgegroeid en getrouwd.
ESSENCE.COM: Je bent een middelste kind en hebt een oudere en jongere broer die er allebei wit uitziet en met wie je niet hebt gesproken sinds je besloot het huis te verlaten en je ras te veranderen. Hoopt u dat u zich allemaal zult herenigen?
LAING : Ik heb de hoop niet opgegeven dat ze tot bezinning zullen komen, want ik heb niets verkeerd gedaan. Ik heb er niet om gevraagd om zo te zijn. Ik hoop dat ze me op een dag zullen komen bezoeken, mijn kinderen en de rest van mijn familie zullen ontmoeten. Ik ben verdrietig dat ik mijn vader niet om vergeving kon vragen voordat hij stierf. Ik heb het mijn moeder gevraagd en kreeg haar te zien voordat ze stierf. Mijn broers zijn nog steeds boos dat ik een zwarte man [als mijn partner] heb gekozen en met hem het huis uit ben gegaan. Ik heb gewoon het gevoel dat ik mijn ouders en broers pijn heb gedaan en hoop dat ik op een dag mijn broers kan zien en mijn excuses aan hen kan aanbieden.
ESSENCE.COM: Wat hoop je dat mensen zullen leren van je persoonlijke beproevingen en beproevingen bij het afscheid?
LAING : Ik wil dat mensen weten als er iets in je leven gebeurt en dat je niet verlegen moet zijn om erover te praten. Ik was altijd heel verdrietig, boos en wilde alleen zijn, maar sinds de film ben ik aan het genezen; het heeft me veel geholpen en ik ben nu gelukkiger. Ik zou steeds weer hetzelfde doen en niets aan mijn leven veranderen. Ik wil alleen maar zeggen dat mensen moeten bidden dat mijn broers me vergeven, want ik mis ze heel erg.
‘Skin’ draait vanaf vrijdag 30 oktober in de bioscoop.
De speler laden...
