Het krijgen van vlechten - enkele vlechten, cornrows of een stijl die drie lokken aan elkaar weeft - is een overgangsrite voor veel zwarte vrouwen in Amerika. Wie kan zich herinneren dat je als kind uren op de grond zat tussen de benen van een geliefde terwijl je lokken zorgvuldig met elkaar verweven waren? En tegenwoordig, als volwassenen, bezoeken velen van ons salons voor meer vakkundig vervaardigde meesterwerken. In tegenstelling tot veel van onze populaire stijlen, zoals vingergolven en hengelsets, zijn vlechten echter meer dan alleen maar esthetiek. Ze binden ons samen. Ze zijn een integraal onderdeel van de zwarte cultuur - verleden, heden en toekomst.
VOORouderlijke WORTELS De ontdekking van oude stenen schilderijen met afbeeldingen van vrouwen met cornrows in Noord-Afrika laat zien dat vlechten duizenden jaren oud zijn. In hun vroegst bekende vormen op het continent hadden de stijlen een tweeledig doel: ze hielden niet alleen maatschappelijke gewoonten in stand, maar ze waren ook in de mode. Afrikaanse vrouwen hebben een rijke geschiedenis wat betreft de manier waarop ze hun haar versieren, zegt
Zinga A. Fraser, Ph.D. , een assistent-professor aan het Brooklyn College. Een specifiek uiterlijk kan duiden op de clan waartoe u behoorde, uw burgerlijke staat of uw leeftijd. Een traditionele stijl die het erfgoed symboliseert voor de Fula-vrouwen van de Sahel-regio, bestond bijvoorbeeld uit vijf lange vlechten op de rug met een klein plukje haar verzameld aan de bovenkant van de kruin. Kapsels werden doorgegeven door de matriarchen van elke generatie - van grootmoeder op moeder op dochter. Ook de Fula-vrouwen deden veel moeite om hun haar mooi te presenteren. Zilveren en amberkleurige schijven vormden een accessoire voor hun schouderlange vlechten. Deze stijlen waren als nette hoofddeksels, gedragen in het midden van het voorhoofd - vorstelijk, zegt
Tamara Albertini, eigenaar van de vlechtstudio Ancestral Strands in Brooklyn in . De tweedeling tussen traditie en kunstenaarschap bestond in perfecte harmonie tot het begin van de trans-Atlantische slavenhandel in de vijftiende eeuw.
EEN NIEUWE WERELD, EEN NIEUWE BETEKENIS Volgens Fraser is het onmogelijk om de geschiedenis van vlechten en de zwart-Amerikaanse haarcultuur in het algemeen te begrijpen, zonder te kijken naar de impact van slavernij op Afrikaanse vrouwen. Naast het fysieke en psychologische trauma dat het veroorzaakte, vond er een uitwissing plaats, zegt ze. Voordat de gevangenen aan boord van de slavenschepen gingen, schoren mensenhandelaars de hoofden van de vrouwen in een brute poging om hen hun menselijkheid en cultuur te ontnemen. Misschien herkenden kolonisten de betekenis van de uitgebreide strengen. In ieder geval probeerden ze de reddingslijn van de vrouwen naar hun thuisland weg te nemen. Toen de vrouwen de ontberingen van de slavernij in Amerika doorstonden, werden vlechten functioneler. In een systeem [waarin ze] gewoon probeerden in leven te blijven, was er geen tijd om ingewikkelde stijlen te maken, zegt Lori L. Tharps, een universitair hoofddocent aan de Temple-University en de co-auteur van
Haarverhaal: de wortels van zwart haar in Amerika ontwarren . Zondag, die een lichte uitstel bood van de martelende omstandigheden, was de enige dag dat de vrouwen hun lokken moesten voorbereiden. [Dus] vlechten wordt een praktisch iets, voegt Fraser toe. [Kapsels die nodig zijn om] een hele week mee te gaan. Zonder tijd, middelen of producten gingen Afro-Amerikaanse vrouwen hun lokken op een meer simplistische manier dragen. De vrouwen kozen voor gemakkelijker te hanteren stijlen, zoals enkele vlechten, en gebruikten oliën die ze bij de hand hadden, zoals kerosine, om ze te conditioneren.
Vlechten dienden ook een ander doel: ze werden een geheim berichtensysteem voor slaven om met elkaar te communiceren onder de neus van hun meesters. Tharps legt uit dat mensen vlechten zouden gebruiken als een kaart naar vrijheid. Het aantal gedragen vlechten kon bijvoorbeeld aangeven hoeveel wegen mensen moesten bewandelen of waar ze iemand konden ontmoeten om aan slavernij te ontsnappen. Ondanks de enorme moeilijkheden waarmee ze tijdens de slavernij werden geconfronteerd, deden Afro-Amerikaanse vrouwen hun best om vast te houden aan de voorouderlijke traditie van het dragen van zorgvuldig gevlochten stijlen. De emancipatie in 1865 bracht echter een verlangen met zich mee om alles wat aan die gruwelijke tijd herinnerde achter zich te laten. Toen zwarte vrouwen tijdens de Grote Migratie naar steden als Chicago en New York stroomden en banen als huishoudster aannamen (een van de weinige functies die voor hen beschikbaar waren), werden vlechten al snel synoniem met achterlijkheid. Voor sommigen werden vlechten en cornrows ingeruild voor chemisch rechtgetrokken of geperste lokken. Een vlecht was een teken van niet-verfijning, een degradatie van het imago van [een zwarte vrouw], zegt Tharps. Afro-Amerikaanse vrouwen wilden er als burger uitzien. Met hun hervonden vrijheid kozen velen ervoor om te assimileren, en rechte stijlen werden de norm.
ZEG HET LUID Pas tijdens de Black Power-beweging van de jaren 60 begon onze perceptie van ons haar te veranderen. De beweging bevestigde ons en verwierp het eurocentrische kader van schoonheid. Zwarte Amerikanen ontwikkelden een diep verlangen om onze Afrikaanse roots te eren, en onze stijlen du jour weerspiegelden dat. In de jaren zeventig was het vlechten van je haar op ingewikkelde niveaus nauw verbonden met [de praktijken in] Senegal en Nigeria, zegt Fraser. In de film uit het Depressietijdperk van 1972
Sirene , een jonge Cicely Tyson droeg cornrows en een hoofddoek. Tijdens de promotie van de Oscar-genomineerde film droeg ze opwaartse en kriskras zwaartekracht tartende vlechten die rond haar kruin zweefden. De actrice droeg een vergelijkbare iconische look op een
Jet tijdschrift omslag. Gedurende de jaren 70 en 80 droegen andere sterren zoals zangeres Patrice Rushen vlechten op de rode loper en tijdens optredens. Rushen versierde haar vaak met kralen.
In de loop der jaren werden vlechten een uiterlijke uitdrukking van zelfacceptatie en eigenliefde. En het was slechts een kwestie van tijd voordat anderen het merkten. Ironisch genoeg begonnen blanken - de mensen die een cultuur vertegenwoordigen die ons eeuwenlang haar schoonheidsideaal heeft opgelegd - de stijlen van onze voorouders te dragen. Ondanks het feit dat van nature steil haar niet zo geschikt is voor vlechten, werden de vrouwen mooi en hypermodern genoemd. Dit was culturele toe-eigening op het werk. Maar terwijl ze werden geprezen, kregen talloze zwarte vrouwen die vlechten droegen, zoals kassier Cheryl Tatum en telefoniste Sydney M. Boone, negatieve reacties: in de jaren tachtig werd de ene ontslagen en de andere gedwongen een pruik te dragen omdat hun haarstijlen in strijd waren met de kledingvoorschriften van hun bedrijf. Ongelooflijk dat we vandaag nog steeds dezelfde strijd voeren. Vorig jaar kreeg Destiny Tompkins, een voormalige medewerker van Banana Republic, van haar manager te horen dat haar boxvlechten onprofessioneel waren.
MAINSTREAM MAGIE Desalniettemin, toen hiphop in de jaren negentig en het begin van de jaren 2000 de standaard van de popcultuur werd, heersten er vlechten bij onze vrouwelijke artiesten op de grote en kleine schermen en in muziekvideo's. Janet Jackson maakte doosvlechten tot op de taille die beroemd waren in de film van 1993
Poëtische gerechtigheid . Wie kan Brandy's vlechten vergeten in de video voor haar geweldige debuutsingle, I Wanna Be Down? Ze droeg ze later op haar sitcom,
Moesha , die liep van 1996 tot 2001, en in de video voor haar nummer één crossover-hit uit 1998, Have You Ever? Celebrity-haarstylist Vernon François gelooft dat vlechten in deze periode nieuwe hoogten hebben bereikt - onderbroken door het verschijnen van Alicia Keys: toen Alicia Keys met haar naar buiten kwam [kijk in de vroege jaren 2000], was het echt een groot probleem. Ze commercialiseerde [verder] het idee dat je een succesvolle artiest zou kunnen zijn met vlechten. In 2016 bracht Beyoncé een eerbetoon aan ons erfgoed door traditionele Fulani-vlechten met dubbele rij te dragen in haar baanbrekende Formation-video. Ongeacht populariteit, vlechten zijn een onlosmakelijk onderdeel van de zwarte cultuur. We hebben deze stijlen door de hele geschiedenis met ons meegedragen - van Afrika tot zuidelijke plantages tot noordelijke binnenstedelijke salons en daarbuiten - zelfs wanneer onze natuurlijke schoonheid niet werd erkend en met de overvloed aan kapselkeuzes die voor ons beschikbaar waren. Van generatie op generatie kiezen we er niet alleen met trots voor om onze vlechten te dragen, maar we eisen ze ook keer op keer op als ons geboorterecht en dat van onze voorouders.
Aanvullende rapportage door Rachel Williams en Hope Wright. De speler laden...
Lees verder
Cultuur
16 LGBTQ-visuele artiesten die u moet kennen
Zwarte celebkoppels
Blair Underwood en vrouw Desiree DaCosta gaan scheiden na...
Geld & Carrière
Maak het uit met deze geldgewoonten om financieel succes te behalen
Amusement
Jodeci's debuutalbum wordt 30
Amusement
7 Tulsa Race Massacre Documentaires en specials om naar te kijken
