Oprichtend lid van En Vogue, Cindy Herron, wil dat voormalige leden terugkeren voor de viering van het 30-jarig jubileum



Er zijn veel mensen die bekende artiesten zijn geworden, een nummer of twee in de hitlijsten hebben gehad en voor duizenden hebben opgetreden. Maar er zijn er maar een paar die kunnen beweren dat ze dat al bijna drie decennia twee keer hebben gedaan. Met meer dan 20 miljoen verkochte albums wereldwijd, zeven MTV Video Music Awards, drie Soul Train Awards, twee American Music Awards en zeven Grammy-nominaties, zijn de legendarische harmoniserende en soulvolle R&B-diva's bekend als En Vogue een van de weinige groepen die dat voorrecht hebben. . De speler wordt geladen... Ze werden voor het eerst aan ons voorgesteld in 1989 als kwartet met de hitsingle Hold On, en daarna volgden ze hit na hit, waaronder Don't Let Go, You're Never Gonna Get It, Hem iets geven dat hij kan voelen, bevrijd je geest, en we mogen de klassieke Salt-N-Pepa-samenwerking op Whatta Man niet vergeten. Tegenwoordig bestaat En Vogue uit de oprichters Terry Ellis en Cindy Herron, evenals Rhona Bennett, en ze zijn terug alsof ze nooit zijn weggegaan, en mogelijk omdat ze dat niet deden. Het is de reden waarom het trio werd afgeluisterd om op te treden tijdens de officiële afterparty-viering van de Grammy Awards dit jaar. Het is 26 jaar geleden sinds ons laatste optreden op de eigenlijke Grammy's, dus het was echt een coole en leuke avond, vertelde Herron aan ESSENCE na het optreden. Er waren daar veel mensen - misschien ongeveer 3.500 ... Dus het was gewoon leuk om daar na al die jaren terug te zijn. En de mensen hadden echt een geweldige tijd. We hadden een geweldige tijd, ook. ESSENCE sprak met Cindy Herron van En Vogue terwijl de groep zich opmaakt om 30 jaar in het vak te vieren om te praten over hun jubileumplannen, de steeds veranderende aard van prijsuitreikingen en de erfenis die ze willen achterlaten - wanneer de tijd daar is natuurlijk.

Ari Perilstein/Getty Images voor The Recording Academy



ESSENCE: Volgend jaar viert En Vogue 30 jaar samen. Dat betekent dat jullie drie decennia lang je schoonheid, stijl, gratie en talent hebben vastgehouden - en je gaat nog steeds door. Moeten fans op zoek naar een feest? Cindy Herron: Ja, en we zijn een beetje in gesprek over wat we gaan doen voor het 30-jarig jubileum. Het zou niet vergezocht zijn om [voormalige leden van de groep] erbij te betrekken. Of ze nu beslissen of niet, dat kan ik niet zeggen. Ik weet niet echt hoe dat zal uitpakken. Maar ik denk zeker dat, als ze willen worden opgenomen, ze dat moeten zijn, want het is duidelijk dat de vier originele leden En Vogue, En Vogue hebben gemaakt, en wat onze nummers tot de hits heeft gemaakt die ze waren. Hebben jullie al contact gehad met oud-leden? Er zijn alleen discussies geweest tussen mij, Terry en Rhona en ons team waarmee we werken, maar we hebben nog geen contact opgenomen met Dawn [Robinson] of Max [ine Jones] omdat we nog steeds aan het bespreken zijn wat we willen doen en hoe we het willen doen. En dus zijn we die brug nog niet overgestoken.

Randy Shropshire/Getty Images voor The Recording Academy

De afgelopen jaren zijn awardshows steeds controversiëler geworden, grotendeels door ondervertegenwoordiging. Drake, Childish Gambino en Kendrick Lamar weigerden dit jaar op te treden bij de Grammy's . Wat vindt u van inclusie en ondervertegenwoordiging bij prijsuitreikingen? Misschien heeft Don Cornelius daarom besloten om de Soul Train Awards of de BET Awards te starten, omdat ik denk dat niemand ons zo kan vertegenwoordigen als wij. En ik denk dat we daarom andere prijzen hebben die ons talent echt benadrukken, omdat we weten hoe we onszelf moeten vertegenwoordigen, en we kennen onze muziek meer dan wie dan ook. Als je samenkomt en je muziek viert, je cultuur, je zakenmensen, je CEO's en politici die allemaal representatief zijn voor de zwarte gemeenschap, en mensen in de zwarte gemeenschap die dingen doen om de Afro-Amerikaanse gemeenschap vooruit te helpen, is het een heel ander niveau. Het is anders op spiritueel niveau... op zoveel niveaus. Wat is je grootste beloning geweest als lid van in En Vogue in de afgelopen 29 jaar? Als we terugkijken, is een van de grootste beloningen om deze vele jaren later regelmatig te kunnen blijven optreden en naar volgend jaar te kijken ... wauw, we zitten al 30 jaar in deze branche en we brengen nog steeds muziek uit, we doen nog steeds ga regelmatig op tournee, we hebben nog steeds een heel goede schare fans, we zijn nog steeds aanwezig op sociale media. Zoveel jaren later, voor mij, nog steeds kunnen doen waar we van houden, dat is de grootste beloning, zou ik zeggen.

Astrid Stawiarz / Getty Images voor AHA





Grootste les? Er is er niet één. Ik zou zeggen dat de grootste les gewoon alles is wat ik heb geleerd sinds ik in de groep kwam - het proces van opnemen, het proces van het promoten van een plaat, het proces van het samenstellen van een show om op pad te gaan, de hele ervaring van op tournee zijn, de hele ervaring om nu de wereld voor ons te hebben geopend in termen van reizen en andere landen zien en andere mensen ontmoeten en andere culturen zien en muziek horen en gewoon mensen ontmoeten uit verre landen die je opgroeit, dat verwacht je gewoon nooit Je zult het zien. En alleen de lange weg die het in de industrie heeft doorgebracht, het leren van de nieuwe muziekwereldindustrie omdat het veranderd is. Het ging van analoog naar digitaal. Het is gewoon zo snel geëvolueerd, en om te bedenken dat we nog steeds in het spel zijn. Kun je je leven voorstellen zonder En Vogue? Deze is met de hand geplukt door God, dat zal ik zeggen. En het speelt een grote rol in de Cindy die ik nu ben. Zo is het leven. Al die hele levenservaring. Je kunt niet naar school gaan en weglopen met een diploma... Om deze levenservaring op te doen. Dit soort moet je leven. Ik zou zeggen dat ik er een beter mens voor ben. Ik zou willen zeggen dat ik denk dat het me heeft geholpen om meer een goed afgerond persoon te worden, gewoon op zoveel niveaus. Ik ben erg dankbaar voor de weg die God voor mij heeft uitgestippeld. Dit interview is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.