Er zijn veel problemen waarmee onze generatie wordt geconfronteerd die veel aandacht krijgen in de media - wapengeweld, reproductieve rechten, armoede, enz. - maar de gemiddelde persoon zou schoolkledingvoorschriften waarschijnlijk niet als een van hen beschouwen. Deze regels zijn echter meer dan alleen een ongemak, vooral voor meisjes van kleur en gender die zich niet aan de regels houden en LGBT-jongeren.
Stel je voor: het is een van de heetste dagen van het jaar, maar je hebt de perfecte outfit samengesteld - iets dat je individualiteit en gevoel voor stijl vertegenwoordigt, terwijl je je goed voelt over je uiterlijk en je comfortabel voelt in de hitte. Je zit in je favoriete klas als mevrouw Jones, een administrateur, binnenkomt en je vraagt haar de deur uit te volgen.
Als je dat doet, vertelt mevrouw Jones je dat je de dresscode overtreedt en dat je of je gymkleding moet halen of direct wat (ongewassen) kleding van de school moet lenen en omkleden. Anders moet je een dagje naar huis. Als dat nog niet erg genoeg is, geeft ze je de les over damesachtige kleding, effectief slet die je in één keer beschaamt en seksualiseert.
Terwijl je je klaarmaakt om naar een toilet te gaan om je om te kleden, zie je een klasgenoot, Sarah, die op dezelfde manier gekleed is en haar aanwijst. Mevrouw Jones rolt met haar ogen en beweert dat er niets mis is met wat ze aan heeft. Je stelt elk dezelfde hoeveelheid huid bloot; Sarah is echter veel dunner. U stelt dit en mevrouw Jones antwoordt dat ze aardig was door u niet te straffen voor de overtreding van de dresscode en dat als u doorgaat met terugpraten, u een schorsing op school krijgt wegens insubordinatie.
Je zou je zeker schamen om uit de klas te worden verwijderd en gedwongen rond te lopen in iets dat je niet zou kiezen om te dragen of waar je je ongemakkelijk bij voelt. U loopt misschien het risico een klasopdracht of uw huiswerk niet af te maken vanwege de tijd die u met mevrouw Jones moest doorbrengen, en een schorsing op school zou u in veel problemen kunnen brengen - om nog maar te zwijgen over hoe de een dubbele standaard voor jou en Sarah kan je een gevoel geven over je lichaam en hoe het onzekerheden kan veroorzaken waar je misschien al mee worstelde.
Helaas zijn deze ervaringen vrij algemeen in het hele land, en ze zijn zeker een probleem voor onze medestudenten in de openbare school in New York City, met name zwarte en Latina-meisjes, trans- en gender-nonconforme jongeren, van wie vaak wordt verwacht dat ze hun comfort in gevaar brengen om om lessen bij te wonen - een compromis dat niemand zou moeten sluiten. De speler laden...
School hoort een veilige plek te zijn, waar iedereen gelijk wordt behandeld en aangemoedigd om zich lekker in zijn vel te voelen. Voor velen van ons is dat helaas niet het geval. Als huidige middelbare scholieren zijn we de tel kwijtgeraakt hoe vaak we hebben meegemaakt of getuige zijn geweest van ongelijke naleving van schoolkledingcodes, waarbij curvy en plus-size meisjes van kleur de primaire doelen zijn. Deze ongelijkheid kan ongelooflijk schadelijk zijn voor jonge mensen die worstelen met problemen die verband houden met lichaamsbeeld en zelfrespect.
Het zou leerkrachten moeten worden verboden om gewoon te kiezen en te kiezen wie zich aan de kledingvoorschriften houdt en wie niet. Lichaamstype, huidskleur, geslacht en andere aspecten van onze identiteit zouden niet moeten bepalen hoe we door iemand worden behandeld - vooral niet door de volwassenen die verantwoordelijk zijn voor onze opvoeding. Maar hier in New York City verschillen de regels van school tot school en worden ze anders toegepast op basis van de student of het personeelslid (en) die bij een bepaalde situatie betrokken zijn.
Er moet een universele dresscode zijn die zowel redelijk is als voor alle jongeren geldt. Het is bijvoorbeeld logisch om kleding te verbieden waarin grof taalgebruik wordt gebruikt of waarin de geslachtsdelen zichtbaar zijn, of schoenen die een gevaar kunnen vormen voor de veiligheid van studenten. Hoewel het controleren van zoomlijnen of crop-tops niets doet om studenten te beschermen tegen seksuele intimidatie of aanranding, wordt ons vaak verteld dat dit de reden is dat we ons als dames moeten kleden. Dit leert jongeren dat het de verantwoordelijkheid van meisjes is om te voorkomen dat jongens en mannen ons slecht behandelen en dat we dit kunnen doen met onze kledingkeuzes, wat niet alleen onwaar is, maar de jongens ook het gevoel kan geven dat ze gerechtvaardigd zijn voor hun gedrag als we er niet respectabel uitzien.
Het is tijd voor scholen om zich te concentreren op het gelijk behandelen van kinderen van elk geslacht, elke grootte en elk ras, en het aanpakken van de ongelijkheid in kledingvoorschriften en -praktijken is een belangrijke stap in die richting.
Neillah Petitfrere, een student aan de Brooklyn School for Music and Theatre, en Sue Suilla Daley, die naar de John Adams High School gaat, nemen deel aan Girls for Gender Equity's Young Women's Advisory Council.
Meisjes voor gendergelijkheid (GGE), een in Brooklyn gevestigde intergenerationele belangenbehartigingsorganisatie, betrekt cisgender (cis) en transgender (trans) meisjes van kleur en gender-niet-conforme (GNC) jongeren van kleur en werkt om zwarte meisjes te centreren in de beweging voor gender en raciale gelijkheid. Sinds 2001 werkt GGE samen met en namens onze jongeren aan het ondersteunen van de optimale ontwikkeling van onze gemeenschappen door een combinatie van directe servicemaatregelen, pleitbezorging voor beleid en culturele verandering en inspanningen om de gemeenschap te organiseren. Volg de organisatie op Twitter: @GGENYC .