In de aanloop naar het najaar van 2014 waren er meer ziekenhuisbezoeken. Veel meer. En ze eindigden altijd op dezelfde manier, waarbij we bespraken wat we zouden doen als onze vader thuiskwam. We zouden gewoon verder gaan waar we gebleven waren. We hebben tenslotte ons dagelijkse leven in realtime met hem gedeeld terwijl hij in het ziekenhuis lag. Zo zag ons leven er op dat moment uit. Hij was daar, en hij was zeker nog steeds onze vader; hij bleef gewoon niet thuis. Er was geen moment dat we geloofden dat hij zou sterven. Onze vader geloofde altijd dat hij kanker zou verslaan, en wij ook.
Hij reed me van en naar mijn middelbare schooldansen. Hij zag Taelor afstuderen van de middelbare school. We waren nog lang niet wie we zouden zijn als jonge vrouwen, maar het gaf ons de tijd voor onze vader om jurken voor het bal te kopen, een staatskampioenschap te vieren, films te kijken, vragen te stellen en zeldzame momenten in stilte door te brengen.
We verloren onze vader aan kanker op 4 januari 2015. Voor de rest van de wereld was hij Stuart Scott, de baanbrekende ESPN-zender met beproefde kreten en enorm vertrouwen, passie, kennis en creativiteit. Voor ons was hij de man die we papa noemden en onze pannenkoekenmaker op zondagochtend.
Taelor Scott en Sydni Scott wonen de CLIO Sports Awards 2015 bij op 8 juli 2015 in New York City. Foto: Jamie McCarthy/Getty Images
Ons gewone leven was een compilatie van buitengewone momenten op een continuüm van ups en downs, waardoor we vaak probeerden op adem te komen, maar het was vol en compleet. Zelfs vóór kanker nam onze vader niet vanzelfsprekend de tijd voor ons. Het SportsCenter om twee uur 's nachts was moeilijk, maar hij kwam elke ochtend slaperig en versuft tevoorschijn om een lepel van onze ontbijtgranen te stelen. En na school luisterde hij naar ons verslag van grappenmakers op de speelplaats – die wonnen bij trefbal en wie niet goed luisterde in de kring, voordat hij weer naar het Sportcentrum van 2:00 uur ging. Hij wist dat zovelen op hem rekenden om die avond magie te laten gebeuren met updates en hoogtepunten. En ja, mensen kwamen opdagen voor die explosies van energie die hij elke avond zo beroemd naar de show bracht. Een vermoeide maar energieke vader kwam elke avond thuis, dankbaar wetende dat hij een stem had gegeven aan een gemeenschap wiens leven op het zijne leek. Hij leerde ons al heel vroeg dat representatie belangrijk is.
Toen was het op een dag voorbij. De hectische achtbaan kwam tot stilstand. Het diepe verdriet en de pijn die gepaard gaan met het verlies van onze vader zullen nooit verdwijnen, maar een erfenis van geleerde lessen hebben de scherpe kantjes van verdriet gladgestreken en een weg geopend om degenen die nog steeds in deze strijd zijn en degenen die van hen houden, te bemoedigen. Onze vader wist dat de strijd tegen kanker geen solo-optreden was - we doen het nog steeds samen.
Een bericht van Taelor:
Als zijn oudste dochter deelden mijn vader en ik een liefde voor de kunst van het vertellen. Van mijn reis met de ziekte van mijn vader, weet ik dat hoewel kanker kwetsbaarheid creëert, we allemaal kunnen leunen op onze collectieve kwetsbaarheid om onze collectieve kracht te vinden. We delen deze woorden van troost en hoop van onze vader met iedereen die een ouder of geliefde heeft verloren aan deze ziekte:
Als je sterft, betekent dat niet dat je aan kanker verliest. Je verslaat kanker door hoe je leeft, waarom je leeft en de manier waarop je leeft.
Een bericht van Sydni:
Als zijn jongste dochter weet ik dat het verhaal van onze vader niet eindigde op de dag dat hij stierf. Mijn reis zonder onze vader gaat verder met verdriet als een onwelkome partner onderweg. Soms belemmert verdriet mijn zicht en vertroebelt mijn begrip van hoop. Maar ik heb ook het geluk gehad om uit die kloof te worden teruggetrokken, herinnerd door de mensen van wie ik hou aan de impliciete overeenkomst waarvan ik deel uitmaak. Met verdriet nog steeds aan mijn zijde, kan en moet ik niettemin proberen het leven beter te maken voor degenen die nog steeds een kans hebben om hun families en gemeenschappen heel te houden, en we kunnen allemaal deel uitmaken van dat proces.
Voor ons betekende het dat we optimaal gebruik moesten maken van de kostbare tijd die we hebben gekregen. Ons plan is om gezondheidsverschillen in kankeronderzoek en -behandeling aan te pakken via een samenwerking met de V Foundation for Cancer Research, een organisatie waar onze vader al lang voor zijn diagnose bij betrokken was. Sinds zijn overlijden heeft de V Foundation het Stuart Scott Memorial Cancer Research Fund opgericht om de ongelijkheden bij kanker aan te pakken, zoals het algehele hogere sterftecijfer voor verschillende soorten kanker en de ondervertegenwoordiging in klinische onderzoeken, die effectieve behandelingen voor kanker vinden, testen en valideren. Zwarte en bruine mensen. Het Stuart Scott Fund ondersteunt ook kankeronderzoekers uit een minderheidsgroep die ondervertegenwoordigd zijn in het kankeronderzoekspersoneel.
De huidige volksgezondheidscrisis en antiracistische bewegingen hebben deze ongelijkheid belicht en geprioriteerd in gesprekken buiten de wetenschappelijke gemeenschappen op de voorgrond, waar we ons moeten concentreren op het dichten van de kloof en het beëindigen van de ongelijkheden. Door de bekendheid van het Stuart Scott Fund te vergroten, doen we een klein deel om ervoor te zorgen dat we allemaal de mogelijkheid hebben om die extra zondagochtend voor pannenkoeken te hebben.
Ga voor meer informatie over het specifieke fonds dat is opgericht bij de V Foundation, om de nalatenschap van onze vader te eren, naar v.org .
Taelor en Sydni zijn dochters van de Amerikaanse sportverslaggever en anker op ESPN Stuart Scott. Scott was een geliefde sportverslaggever die bekend stond om zijn charisma en slogans. Scott werd geëerd tijdens de ESPY Awards in 2014 met: de Jimmy V Perseverance Award voor zijn moed in zijn strijd tegen kanker, minder dan zes maanden voor zijn dood in 2015 op 49-jarige leeftijd. Sydni is momenteel student aan de Columbia University en zit in haar derde jaar en Taelor is een Columbia Aluin met een graad in antropologie. Beiden zijn nu ambassadeurs voor de V Foundation om geld in te zamelen voor kankeronderzoek via het Stuart Scott Memorial Cancer Research Fund.
De speler laden...De speler laden...