Directeuren van de muziekindustrie bij Def Jam Recordings hielden een echte begrafenisdienst voor het woord def zodra de slangterm in het woordenboek stond. Sinds Erykah Badu de tekst I stay Wake 12 jaar geleden zong op Master Teacher, heeft de term Wake een vergelijkbare reis gemaakt, van Black nationalistische relevantie naar de mainstream.
Vandaag lanceert Hulu zijn nieuwe comedyserie Wakker —Met Lamorne Morris ( Nieuw meisje ) als cartoonist Keef Knight - in een tijd waarin wakker worden nog nooit zo belangrijk was; maar de term zelf is gecommercialiseerd om t-shirts, sieraden en nu tv-shows te verkopen. Voornamelijk geregisseerd door uitvoerend producent Maurice Marable, en gebaseerd op het echte leven van striptekenaar Keith Knight ( The K Chronicles ), Wakker omzeilt zijn geladen titel door verdomd grappig te zijn door stof tot nadenken.
Lamorne Morris schittert in de nieuwe serie van Hulu Wakker
Wakker laat zien dat Keef Knight zijn eigen raciale bewustzijn ontwaakt na een incident met de politie van San Francisco, een verhaal dat deels wordt verteld door middel van geanimeerde sequenties ingesproken door komieken J.B. Smoove, Eddie Griffin en Cedric the Entertainer. ESSENCE sprak met Lamorne Morris en regisseur Maurice Marable over het lanceren van een show gebaseerd op cultureel zelfbewustzijn in het leliewitte Hollywood en Wakker 's waterkoeler-gespreksthema's.
ESSENCE: Hoe ben je voor het eerst betrokken geraakt bij? Wakker ?
MAURICE MARABLE: Mijn agenten waren destijds de vertegenwoordiger van een andere directeur die in gesprek was voor dit project. Ze lieten me het script toe. Ik heb er altijd bij mijn bureau op aangedrongen om ervoor te zorgen dat ik kijk naar dingen die duidelijk niet stereotiep zijn - die me niet afschilderen als een quotadirecteur. Ik wil meer eigenzinnige verhalen over ons doen, maar ik wil zeker weten dat ze slim zijn, toch? En het pilootscript was gewoon zo geweldig. Ik zei, ja, ik wil meedoen. Ik ontmoette hen en brak uit wat ik wilde doen: de look, het gevoel, de houding, welke veranderingen ik zou maken. En uiteindelijk kwam het op mijn pad. Ze hielden van wat mijn visie was voor de show.
LAMORNE MORRIS: ik was op Nieuw meisje zeven jaar lang, en het onderwerp was leuk en luchtig. Af en toe pakten we onderwerpen aan die iets betekenden. We pakten de race aan in een aflevering die ik schreef. We pakten feminisme, seksisme op de werkvloer aan. We hebben een aantal van die dingen aangepakt, maar we hebben ze vaker aangeraakt en in beweging gehouden. Toen ik klaar was, zei ik dat ik deel wilde uitmaken van iets dat mensen op een sociale manier ontroerde. Ik wilde mijn deel doen, wat ik ook kon doen. Ik leer altijd nieuwe dingen over wat er in de wereld gebeurt, en probeer meer te weten te komen over het lot van onze mensen - en over mensen in het algemeen en verschillende culturen. Ik ben op dat gebied een werk in uitvoering, maar ik probeer altijd het beter te begrijpen. En ik dacht, nou, ik ben een acteur. De beste manier waarop ik het kan doen is in prestaties, toch?
Toen ik het script las, resoneerde het niet alleen met mij, het was me. Zo liep ik mijn leven. Ik wist dat er dingen gaande waren in de wereld, maar ik werd nooit echt geactiveerd om er iets aan te doen totdat het [eindelijk] tijd was om mijn mond te houden. Zeg gewoon wat je ziet, noem het op. Lees meer, begrijp meer, geloof niet altijd wat je wordt verteld. Deze show paste zeker bij mijn energie, dus dat was de reden waarom ik meedeed.
LR: Op de set van Hulu's Wakker , met regisseur Maurice Marable, Sasheer Zamata en Lamorne Morris | Foto met dank aan Maurice Marable
ESSENCE: Wat is de persoonlijke kijk van Keef Knight op zijn Blackness, en hoe evolueert het in de loop van? Wakker ? Net als hij wakker wordt, begint hij te daten met een blanke vrouw.
MORRIS: [gelach] Nou, veel ervan is gebaseerd op het echte leven van Keith. Zijn vrouw is Duitse, en daar wilden we dan ook trouw aan blijven. Maar het is allemaal opzettelijk, om een gesprek op te roepen en het publiek aan te zetten om te gaan, Oooo , waarom is zijn meisje wit? Waarom is [Keef's vriend] Ayana een lesbienne? Ze waren heel opzettelijk om ervoor te zorgen dat deze gesprekken plaatsvinden.
Voor het personage wilden we de reis echt maken en wat mensen intern doormaken. En voor Keef is hij een werk in uitvoering, net als de meeste mensen. Dit is allemaal zo nieuw voor hem, dat zijn ogen voor het eerst worden geopend. Zijn Zwartheid is voor hem een spectrum. Het is, ik kan alles. Ik kan alles zijn. Ik kan zeggen wat ik wil. Het betekent niet dat ik minder zwart ben - het betekent niet dat ik niet zo zwart ben als de man aan de overkant van de straat die dreds en een zwarte vrouw heeft. Hij leeft zijn leven op een bepaalde manier, en hij is nieuw. Hij is als een baby die net voor het eerst wakker wordt. Ik denk dat het geweldig zal zijn voor het publiek om hem te zien evolueren en met hem mee te evolueren.
ESSENCE: Wat zijn de uitdagingen van het pitchen van shows over de zwarte cultuur in een branche waar, naast de recente benoeming van Alana Mayo bij Orion Pictures, geen zwarte poortwachters zijn?
MARABEL: Elke vergadering waar ik naartoe ging met leidinggevenden, de creatievelingen en ik zou, op misschien drie keer na, de enige zwarte mensen in de kamer zijn. En je hebt het over aan tafel zitten met 15 andere mensen. Dus daar zijn er geen leidinggevenden op hoog niveau die in die ruimte met je praten over je show.
We hadden op een avond een bijeenkomst en het waren alle producenten, het netwerk en zo. En er zijn veel dingen die mensen zeggen: Nou, ik begrijp dit niet. Je moet hier duidelijker over zijn. En dan is er een moment waarop je je hand moet opsteken en zeggen - en ik zei dit - voor wie maken we deze show? Want wat ik niet wil doen, is deze show maken die aan blanke mensen uitlegt wie zwarte mensen zijn. Dat is niet wat dit is. Als het publiek voor 80 procent zwart is, is het nog steeds een hit. Wanneer Atlanta voor het eerst uitkwam, betwijfel ik of het iets universeels was. Het is iets waar mensen naartoe gaan, oh, dat is dope, en dan wordt het een universeel iets.
Dus als het gaat om de nuances van cultuur, is er niemand en moet je dingen uitleggen. En het is frustrerend. Zij zijn de poortwachters van hoeveel [van onze cultuur] ze ons laten delen en welke waarheden we daar mogen publiceren. Maar uiteindelijk bleken het geweldige partners. Als je eenmaal de pushback hebt - als je eenmaal zegt: dit is niet wie je bent, dit is wie we zijn - snappen ze het. Ik denk dat zwarte makers op korte termijn de macht hebben om dat te zeggen.