Voor veel niet-dansers kan het plannen van een tussenjaar na de middelbare school een noodzakelijke stap zijn om klaar te zijn voor de universiteit. Voor potentiële dans majors klinkt het misschien contra-intuïtief om een jaar vrij te nemen tussen de middelbare school en de universiteit. Je stelt tenslotte in wezen je toegang tot professioneel dansen uit. Maar een tussenjaar kan nuttige ervaring, training of persoonlijke groei opleveren - het hangt allemaal af van hoe u de tijd besteedt.
Waarom een tussenjaar nemen?
Megan Slayter, universitair hoofddocent en voorzitter van de dansafdeling aan de Western Michigan University, zegt dat een tussenjaar het beste werkt voor potentiële dans majors wanneer ze in die tijd iets specifieks en dansgericht doen. 'Stel dat u een contract met een cruiseschip krijgt aangeboden', zegt ze. 'Een dansopleiding is niet vereist om in de danswereld te werken. Als je de kans hebt om je droom na te jagen, grijp die dan. Kom dan naar school. '
Leigh Evans, afgestudeerd aan het World Arts and Culture-programma aan de University of California, Los Angeles, wist dat ze professioneel wilde dansen, maar vond dat ze tijd nodig had om haar opleiding om te buigen voordat ze ging studeren. 'UCLA was waar ik wilde studeren, maar ik was een klootzak op de middelbare school en wist dat de bredere focus van UCLA een moeilijke overgang zou kunnen zijn', zegt ze. Evans heeft een jaar in L.A. gewoond, gewerkt en getraind voordat ze aan het programma begon, waarbij ze zichzelf ertoe aanzette zich te vertakken en lessen in verschillende stijlen te volgen. 'Misschien vond ik het prima om meteen naar de universiteit te gaan', zegt ze. 'Maar na een jaar wist ik zeker dat ik klaar was om nieuwe uitdagingen aan te gaan.' En, voegt ze eraan toe, ze had een beter begrip van haar eigen interesses.
Terug naar school
Dat gezegd hebbende, zal het nemen van een tussenjaar niet voor iedereen de juiste keuze zijn. Als Slayter eerstejaars geeft aan WMU, vindt ze het leuk om te zien hoe open en opgewonden studenten zijn over de mogelijkheden van dans. 'Meestal hebben ze maar een beperkte blootstelling gehad aan de kunstvorm waar ze al van houden', zegt ze. Het is zeker mogelijk om tijdens een tussenjaar te worden blootgesteld aan een breed scala aan stijlen en potentiële banen, maar Slayter denkt dat informatie gemakkelijker te verteren is als je op een hogeschool of universiteit zit. 'Je bent omringd door docenten die vragen stellen en je begeleiden', zegt ze.
Evans heeft het gevoel dat ze het meeste uit haar tussenjaar heeft gehaald door zichzelf uit haar comfortzone te duwen, maar het was haar universiteitsgemeenschap en de programmastructuur van UCLA die haar uiteindelijk hielpen om dans in de grotere wereld te begrijpen. 'Ik stond al open voor veel dansideeën', zegt ze, 'maar ik had niet nagedacht over hoe beweging zich verhoudt tot film of geestelijke gezondheid of al die andere disciplines en paden die je kunt volgen. Dans is zoveel meer dan alleen optreden. '
Overbruggen van de kloof
Universitair hoofddocent Megan Slayter weet dat het moeilijk kan zijn voor dansers die een tussenjaar nodig hadden om over te stappen naar de universiteit. 'Gelukkig', zegt ze, 'komen niet-traditionele studenten, mensen die niet meteen van de middelbare school naar de universiteit gaan, heel vaak voor.'
Het is normaal dat je zenuwachtig bent als je wat ouder bent dan de rest van de eerstejaars, of als je meer professionele ervaring hebt. Maar de faculteit zal dat waarschijnlijk erkennen en je bij dansers plaatsen op jouw vaardigheidsniveau. 'Zelfs op een grote universiteit zijn dansafdelingen als een familie', zegt Slayter. 'Het zou niet lang moeten duren om te acclimatiseren.'
Een versie van dit verhaal is verschenen in het mei / juni 2018 nummer van Dansgeest met de titel 'Mind the Gap