Het is van vitaal belang voor BIPOC-dansers om het gevoel te hebben dat de studio-omgeving, fysiek of virtueel, veilig en inclusief is. Dansdocenten en studio-eigenaren hebben de meeste macht als het gaat om het creëren van die omgeving, maar studenten staan niet machteloos. Masterballetleraar Preston Miller, bekend als The Dance Artist Coach, en jazzleraar Hollie Wright vertellen hoe ze persoonlijk racisme hebben genavigeerd binnen de dansstudio en wat studenten kunnen doen als ze raciaal gedreven interacties ervaren of zien.
Ballet's oneerlijke vooringenomenheid
Vooral voor BIPOC-dansers in de balletwereld komen dit soort interacties maar al te vaak voor. Veel jonge zwarte ballerina's dromen ervan om zich bij dezelfde klassieke gezelschappen aan te sluiten als hun blanke tegenhangers, maar worden geconfronteerd met de oneerlijke realiteit dat de weg niet even duidelijk is. Vaak worden ze gedwongen om niet-balletdansopties te overwegen. 'Ik moet regelmatig ongemakkelijke gesprekken voeren met mijn gekleurde studenten', zegt Miller. 'Als je ooit in een hachelijke situatie verkeert waarin je weerstand voelt in een klassieke balletomgeving vanwege de kleur van je huid, spreek dan uitsluitend vanuit je perspectief en vertel hoe je je voelt. Je mag de overtuigingen van je regisseur niet veranderen, maar je zult hun denkproces veranderen. '
Miller heeft ook gehoord dat instructeurs zwarte studenten bestempelen als technisch ontoereikend voor de balletwereld, uitsluitend op basis van hun lichaamstype. Ook in deze situaties is open communicatie de sleutel. 'Ik moedig studenten altijd aan om met hun directeuren te praten als ze zich door hun huidskleur belemmerd voelen in hun groei', zegt Miller. 'Als je het gevoel hebt dat je over het hoofd wordt gezien voor functies die je kunt vervullen, praat er dan met je directeur over. En als ze niet willen praten over hoe jij je raciaal benadeeld voelt, zijn ze misschien niet de leraar voor jou. Zoek een studio of docent waar je stem gewaardeerd wordt. '
Preston Miller in de studio (met dank aan Miller)
Haar- en kledingcodes
Natuurlijk haar kan ook een bron zijn van spanning in de dansstudio. Halverwege de les moedigt Wright studenten altijd aan om hun haar te laten zakken om hun individualiteit te promoten. Tijdens een van haar lessen was ze getuige van een zwarte student die tranen en ongemakkelijk werd terwijl blanke studenten zwermden om haar haar aan te raken. 'Ik heb dit meerdere keren zien gebeuren', vertelt Wright. 'Als je ooit in dat soort situaties verkeert, moet je je stem laten horen en je leeftijdsgenoten laten weten dat je je er buitengewoon ongemakkelijk bij voelt. Meestal bedoelen ze geen kwaad - ze weten gewoon niet hoe het voelt. '
Miller heeft ook gezien dat zwarte studenten zich ongemakkelijk voelen wanneer ze roze panty's en schoenen moeten dragen in plaats van opties die bij hun huidskleur passen. 'Ik vind dat alle gekleurde studenten bruine balletschoenen en maillots moeten kunnen dragen', zegt Miller. Hij stelt voor om je leraar erop te wijzen dat dit je techniek echt zal helpen: 'Het maakt de zin compleet', zegt hij. 'Als studenten geen panty's en schoenen kunnen dragen die bij hun huid passen, moeten ze twee keer zo hard werken om hun eigen uitlijning in de spiegel te vinden.'
Bondgenoten vinden en uw stem gebruiken
Omdat zowel Wright als Miller lesgeven aan verschillende studentenlichamen, hebben ze stappen uiteengezet die jonge dansers kunnen nemen om racekwesties aan te pakken en te voorkomen dat ze doorgaan. Miller benadrukt de noodzaak voor BIPOC-dansers om bondgenoten te vinden in de studioruimte. 'Als je als jonge zwarte student moet praten over een racistisch voorval, kijk dan wie er in je vriendenkring zit om je te steunen', zegt hij. 'Die gesprekken zijn zwaar, en je zou ze niet alleen moeten voeren. Breng een vriend of een ouder mee. '
Hollie Wright (met dank Wright)
Wright wees erop dat het belangrijk is dat studenten hun stem laten horen als ze getuige zijn van iets mis. 'Als je iets hoort, stap dan op en zeg iets', zegt ze. 'Je weet diep van binnen wanneer er iets mis is. Wees niet bang om uw stem te gebruiken. Wees je bewust van je omgeving en blijf op de hoogte van wat er gaande is. ' Dat advies is vooral belangrijk voor blanke studenten: hoewel het doel is dat BIPOC-dansers zich op hun gemak voelen als ze een ongepaste interactie hebben meegemaakt, moet de verantwoordelijkheid niet alleen bij hen liggen. 'Jonge dansers zouden hun privilege moeten erkennen, of het nu hun huidskleur, leeftijd of niveau is, en het moeten gebruiken om zich uit te spreken tegen racisme in hun studio', zegt Miller.
Het is ook belangrijk om openhartige gesprekken te voeren over de ongelijkheid die nog steeds aanwezig is in de professionele danswereld. 'Er is een harde realiteit dat dansers van kleur niemand een reden kunnen geven om ze niet in dienst te nemen', zegt Wright. Te laat komen, de verkeerde outfit dragen of de verkeerde toon hebben, kunnen BIPOC-dansers gemakkelijk bestempelen als moeilijk om mee te werken. Elk semester houdt Wright een proefauditie om haar studenten voor te bereiden op die onrechtvaardige omgeving.
Wright moedigt haar zwarte studenten aan om deze oneerlijke waarheden onder ogen te zien en hen aan te moedigen hun schoonheid en waarde te onthouden. Miller heeft ervoor gezorgd dat ze 'twee keer zo goed' moeten zijn als geen moment van nederlaag, maar een doel waardoor ze niet te stoppen zijn.
Beide docenten zijn het erover eens dat de beste manier om je omgeving te veranderen en je leeftijdsgenoten naar een ruimte te brengen die diversiteit en gelijkheid verheerlijkt, is door je stem te gebruiken om de aandacht te vestigen op wat je waarneemt. Zodra we empathie voorrang gaan geven en ons meer bewust worden van onrecht, kunnen we beginnen met het bouwen van een dansomgeving die alle dansers vertegenwoordigt, bekrachtigt en viert, ongeacht de kleur van hun huid.