Fotograaf Noah Sahady
Het afgelopen jaar heeft de zwarte gemeenschap veel verlies geleden. Tussen de dood van George Floyd, Breonna Taylor en Ma'Khia Bryant tot persoonlijk verlies van vrienden en familie, of zelfs het verlies van hun baan of huis - het gevoel van verdriet trof ons dit jaar anders. In een wereld van stilte en niet in staat zijn om zoveel mogelijk bij dierbaren te zijn als we zouden willen, vereiste ons mentale welzijn veel meer bedachtzaamheid. Hoewel velen van ons misschien niet weten waar ze moeten beginnen in onze genezingsreis, waren gelukkig opinieleiders en experts in de zwarte gemeenschap beschikbaar om ons te begeleiden en een veilige ruimte te bieden voor zwarte geestelijke gezondheid.
Catherine Ekeleme , instructeur bij inclusieve mindfulness studio Open , ontdekte de kracht van yoga en mindfulness tijdens het werken als gezondheidsvoorlichter in Zuid-Afrika. Nu dient de bewegings- en mindfulness-opvoeder als leider van de meeslepende ervaring van Open en structureert ze haar cursussen doelbewust om de brug tussen atletiek en de ziel te slaan om haar studenten te begeleiden naar een beter zelfgevoel.
Open was iets heel toevalligs, deelde ze mee. Na haar eerste ontmoeting met de mede-oprichter van Open dankzij een connectie via een klant, realiseerde Ekeleme zich hoeveel afstemming er was tussen de studio en haarzelf. Toen het idee ontstond om vanuit Brooklyn naar Californië te verhuizen, bestond er geen twijfel over de aarzeling in haar lichaam. Soms moet je het leven en het universum echt het werk voor je laten doen. In termen van wat zwarte vrouwen kunnen krijgen door deel uit te maken van deze gemeenschap, is de diversiteit en het zien van een persoon met een andere achtergrond en een andere benadering van hoe dit ding dat leven heet te doen. 
2021 geopend
Ze vervolgde: We zijn allemaal verbonden in dezelfde visie om de wereld opener te maken, meer compassie te hebben, dit zelfgevoel te laten groeien in de ruimte die liefdevol, bewust en open voor vreugde is. We zijn een mindfulness-studio in het hart ervan.
Ter ere van de Mental Health Awareness Month sprak ESSENCE met Ekeleme om het belang van mindfulness voor zwarte vrouwen te bespreken, hoe yoga helpt om een betere mentale welzijnstoestand aan te boren, en meer. Bekijk het hieronder!
Hoe veranderde je welzijnsroutine toen de pandemie begon?
Het stortte neer en het brandde, en toen pakte ik de stukken op. Ik zou zeggen in de eerste zes maanden van COVID, het was echt heel moeilijk omdat alles wat ik wist gewoon was weggevallen. Ik stopte onmiddellijk met het werk dat ik de afgelopen drie jaar elke dag deed. De sportschool is gesloten, ik kan mijn klanten niet zien en ik kan nergens heen. Eerst wist ik niet wat het zou worden; niemand wist het. Ik had zoiets van, oh, ik ga twee weken vrij nemen omdat ik het verdien. Ik ben moe. Maar terwijl we verder gingen en ik besefte, omdat ik zo gevoelig en zo empathisch ben, alsof ik gewoon voelde wat iedereen voelde, en het gevoel had dat ik moest komen opdagen? Het was echt moeilijk.
Ik heb het hele jaar door dezelfde studenten gezien van wat we hebben meegemaakt en laten zien. Ze hebben me verteld, het is omdat je kwam opdagen, en ik moest ze echt vertellen, nee, het is omdat je kwam opdagen en ik kon zien dat je het nodig had. Daarom moest ik voor mezelf opkomen, maar het was echt heel moeilijk. Ik denk dat ik vooral in juni veel valpartijen heb gehad. Om eerlijk te zijn, heb ik veel gehuild. Het was een heel moeilijke tijd, maar opkomen voor andere mensen heeft me er echt doorheen gesleept. Bewegen op de mat, mediteren en ademen - het is transformerend.
Hoe heb je digitale wellness beoefend en tegelijkertijd je social media-inname en mentale gezondheid beheerd?
Ik ben daar standaard altijd redelijk goed in geweest, omdat er een klein deel van mij is dat voelt alsof sociale media een beetje raar en onnatuurlijk zijn. Hoewel ik ervan geniet en ik er echt geweldige mensen door heb ontmoet, is het niet zo natuurlijk voor mij om naar een plek te gaan en te denken: Dit zijn alle dingen die ik doe. Dat is iets wat ik moest leren.
Een ding dat ik zal zeggen, is dat ik scrol totdat ik het gevoel heb dat ik moet stoppen, zoals wanneer ik bij die andere hashtag kom en ik mezelf verdrietig en zwaar begin te voelen. Ik weet dat het tijd is om te stoppen en dat is wanneer ik naar mijn binnenste cirkel van zwarte vrouwelijke vrienden ga. Voor werk en voor de lol moet je op sociale media gaan en ervan proberen te genieten, maar ik stop altijd als ik me angstig begin te voelen, als ik het gevoel krijg dat ik niet genoeg doe, of als iemands leven beter is dan het mijne. Ik stap uit en ga bij mezelf zitten. Als ik moet verwerken wat ik heb gezien, bel ik mijn zussen.
Wat zijn enkele belangrijke yogapraktijken die je in je dagelijkse leven hebt geïmplementeerd en die je hebben geholpen om een betere mentale welzijnsroutine te bereiken?
Intentie-instelling is zo'n game-changer. Ik denk dat wat ik leuk vind aan yoga en de manier waarop ik het deel, de nuance is. Ik heb het gevoel dat mensen in de zwarte gemeenschap de nuance echt kunnen waarderen - nuance van taal, de nuance van mode en expressie, en de manier waarop we dingen met elkaar zeggen en zien. Het is een nuance van het instellen van een intentie om je op een bepaalde manier te voelen of om je gewoon niet te voelen zoals je je nu voelt. Dat mentale stuk is echt de sleutel, want yoga gaat over het mentale.
Er is veel aandacht in de westerse wereld rond de fysieke Asana en het doen van deze lastige dingen en overgangen, wat erg leuk kan zijn. Het is ook belangrijk om te zien wat je lichaam kan doen, maar tegelijkertijd gaat de fysieke asana over het voorbereiden van je om te zitten en je eigen geest en meditatie te ontvangen. Het gaat om het werk van je geest en het cultiveren van dat gevoel van focus, zodat je niet door alle afleiding, alles wat er in de wereld gebeurt, al je pijn, pijn en trauma je laat stagneren. De speler laden...
Waarom is het zo belangrijk voor zwarte mensen om zichzelf te zien in de wellness-, yoga- en ademwerkruimte?
Zodat ze weten dat het ook voor hen is. Ik was die persoon. Ik was de enige zwarte in veel yogalessen. Ik was de enige zwarte op scholen die opgroeide in het zuiden, en alleen omdat je eraan went, wil nog niet zeggen dat het goed voelt. Het heeft nooit goed gevoeld. We verdienen het om deel uit te maken van het wellnessgesprek, want wellness is voor iedereen. Het is goed om te zien. Ik heb veel meegemaakt om te komen waar ik nu ben om zelfs die persoon voor andere mensen te zijn, maar ik ben blij dat ik heb meegemaakt wat ik heb meegemaakt, omdat het me in staat stelt om op een authentieke manier contact te maken.
Je kijkt omhoog, je ziet iemand en je hoort misschien hun verhaal. Je hoort me vertellen waarom ademwerk iets voor mij betekent of hoe ik een bepaalde pose heb gebruikt om ergens van te revalideren. Je gaat als, Oh ja, dat is een echt persoon. Ze lijkt op mij en ze heeft misschien een soortgelijke ervaring gehad, dus ik hoef me niet alleen te voelen in mijn interesse in yoga, in mijn nieuwsgierigheid naar ademwerk. Als ik vragen heb, voel ik me meer op mijn gemak om ze te stellen aan iemand waarvan ik denk dat hij die kan krijgen, of mij kan krijgen. 
Hoe kunnen we het gesprek over racisme als volksgezondheidskwestie inclusiever maken?
Als iemand die een master in volksgezondheid heeft en afstand heeft genomen van die benadering van welzijn en gemeenschapsgezondheid, is het een kwestie van menselijkheid. Ik zou het heel leuk vinden als er meer gesprekken zouden gaan over wat het betekent om mens te zijn en wat de menselijke ervaringen van mensen zijn. Met mij als mens voel ik dit als je X doet, en laten we het daarover hebben. Laten we het hebben over onze gedachten, onze gevoelens, en laten we het over die dingen hebben in plaats van over de volksgezondheid.
Om echt te zijn, volksgezondheid is echt volksgezondheidsbeleid. Zodra je begint met beleid, bureaucratie en lobbyen, pakken we een probleem aan en politiseren het. Dan gaat het door als deze fan belt, en we moeten wachten tot deze bepaalde checkpoints en het beleid door al deze mensen en processen is gegaan totdat we er iets aan kunnen doen. Daarom ben ik weggegaan van de volksgezondheid. Ik dacht niet dat ik iemand in Malawi, Afrika moest helpen. Ik hoefde er geen jaarlange aanpak voor op te stellen. Ik zou daarheen moeten gaan om te praten; laten we daarheen gaan en verbinding maken.
Ik zou het echt geweldig vinden als de diversificatie kwam van gemeenschappen die eerst open waren en bereid waren om buiten het beleid en modewoorden om te verbinden, en bereid om op dat menselijke niveau contact te maken. Jij ademt, ik adem. Jij hebt bloed, ik heb bloed. Laten we het hebben over hoe het voelt om een mens te zijn en wat het betekent als we ons gekwetst voelen. De coping-mechanismen die we hebben en de dingen die misschien gezonder voor ons zijn, of je nu zwart, blank of Aziatisch bent, of een zij, zij of zij. Zo zou ik elke invloed die ik heb willen gebruiken om dat door te drukken.
Wat zijn enkele coping-mechanismen die u zou aanbevelen aan iedereen uit een gemarginaliseerde of rechteloze gemeenschap die zich in deze tijd niet gezien of gehoord voelt of zich getriggerd voelt?
Het is niet voor iedereen en ik zeg dat de wetenschap dat sommige mensen die me hebben verteld over een dagboek of schrijven niet voor hen werkten, nu schrijven en schrijven. Eén ding waar ik naar leef, is dat je eerst jezelf moet horen voordat iemand anders je kan horen. Je moet eerst jezelf zien voordat iemand anders dat kan. Elke dag sta ik op uit bed en kijk ik naar mijn spiegelkastdeuren, en ik praat tegen mezelf op een liefdevolle manier. Ik zie mezelf en kies ervoor om iets te vinden waar ik van hou.
Geloof me, op sommige dagen is het moeilijk om dat te doen, maar het is gewoon de gewoonte om dat te doen, dus ik weet wanneer ik voor andere mensen moet verschijnen, ik heb al op een liefdevolle manier tegen mezelf gepraat. Ik heb mezelf al gezegd dat het goed met me gaat, dat ik het waard ben, of wat ik die dag ook moest horen. Als ik dat niet kan, probeer ik te schrijven en een dagboek bij te houden, of een dankbaarheidslijst te schrijven en te maken. Ik weet dat niet iedereen toegang heeft tot een computer om te typen, of pen en papier, maar zeg het hardop. Zeg je gevoelens zodat je jezelf hoort. Als je jezelf hoort, kun je jezelf afvragen, is dat waar? Is dat dramatisch of overdreven? Of is dat echt voor mij?
Hoe definieer je mindfulness en hoe is het een integraal onderdeel van een algemeen goed mentaal welzijn?
Wat nu in mijn bewustzijn komt, als ik aan het woord denk, is dit vermogen om in het huidige moment te zijn. Het is niet reactief, het is niet defensief; het is echt zijn. Als je tegen me praat, hoor ik je woorden. Mijn bewuste benadering is om echt naar ze te luisteren en naar hen te luisteren, op te nemen wat je zegt, het over me heen te laten komen en erbij te zijn. Reageer dan vanaf die plek.
Wat betreft mentale gezondheid, wat mindfulness je echt in staat stelt, is je bewust zijn van jezelf terwijl je doorgaat als een zelf. Als er dingen gebeuren, of ze nu blij, verdrietig of ergens daar tussenin zijn, kun je inchecken. Als je psychische problemen hebt, en ik heb mijn deel gehad, kun je je zo machteloos voelen, alsof je geen toegang hebt of geen controle hebt over die neerwaartse spiraal. Mindfulness helpt je echt om je kracht terug te krijgen. Het plaatst je weer in de bestuurdersstoel van je leven en voegt dat gevoel van rust, vrede en aandacht toe.