De speler laden...
Maak notities: MLK's 'Mountaintop'-toespraak is hoe te praten over economische rechtvaardigheid
Op 3 april 1968 hield Martin Luther King, Jr. een profetische preek in Memphis, Tennessee. Zijn toespraak, die zijn toespraak op de bergtop zou worden genoemd, zou zijn laatste zijn. De volgende dag, terwijl hij op het balkon van het Lorraine Motel stond, werd King vermoord. King werd dat jaar vele malen naar Memphis geleid, geïnspireerd door zwarte mannen die staken tegen de arbeidspraktijken van de stad. Het katalyseren van de staking, en de niet aflatende steun van King, was de weigering van de stad om verantwoordelijkheid te nemen voor een slecht functionerend vuilniswagen dat de dood van twee van zijn werknemers veroorzaakte. De strijdkreet van de sanitairwerkers, I Am a Man, symboliseerde hun strijd. Maar het weerspiegelde ook King's toegenomen activisme in het revolutioneren van Amerika's aanhoudende economische ongelijkheden. Vijftig jaar na de dood van King klinken zijn toespraak tot deze sanitaire werkers en zijn bredere pleidooi voor banen, economische welvaart en economische onafhankelijkheid voor Afro-Amerikanen nog steeds. Zijn passie voor systeemverandering en de offers die hij bracht door voor die veranderingen te vechten, staat in schril contrast met de oppervlakkige boodschappen voor het scheppen van banen die uit het Witte Huis kwamen. Hier zijn 4 manieren waarop King's Mountaintop-toespraak en zijn pleidooi voor economische rechtvaardigheid ons blijft inspireren: 1. King pleitte voor eerlijke en veilige arbeidsomstandigheden als mensenrecht. En daar draait het allemaal om, zei hij. We zijn niet betrokken bij enig negatief protest en in enige negatieve discussie met wie dan ook. We zeggen dat we vastbesloten zijn mannen te zijn. We zijn vastbesloten om mensen te zijn. We zeggen dat we Gods kinderen zijn. En dat we niet hoeven te leven zoals we gedwongen worden te leven. Onze huidige bedrijfscultuur moedigt de overtuiging aan dat Amerikanen alleen maar blij moeten zijn met een baan, ongeacht de lage lonen, oneerlijke behandeling of arbeidsomstandigheden. Alleen het hebben van een baan was niet genoeg voor de 1300 zwarte sanitaire werkers die protesteerden tegen de arbeidspraktijken van Memphis in 1968 - waar ze werden gedwongen te werken in de stortregens die leidden tot de dood van Echol Cole en Robert Walker. En het was niet genoeg voor King. Terwijl de burgemeester van Memphis zei dat de vuilnismannen, die volledig uit zwarte mannen bestonden, konden praten over de arbeidsomstandigheden nadat ze weer aan het werk waren, was de klinkende boodschap die hun protest kristalliseerde dat ze mensen waren, geen slaven of contractarbeiders die onderworpen waren aan een werkgeversverklaring grillen. Hun menselijkheid ging vooraf aan hun identiteit als arbeider, en King baseerde zijn toespraak op de bergtop op deze bewering. 2. King erkende de immense economische macht van zwarte mensen. Individueel zijn we arm als je ons vergelijkt met de blanke samenleving in Amerika. We zijn arm. Stop nooit en vergeet dat collectief, dat betekent dat wij allemaal samen zijn, collectief zijn we rijker dan de hele natie in de wereld, met uitzondering van negen. Heb je daar ooit over nagedacht? Nadat je de Verenigde Staten, Sovjet-Rusland, Groot-Brittannië, West-Duitsland, Frankrijk en ik zou de anderen hebben verlaten, is de neger collectief rijker dan de meeste naties van de wereld. We hebben een jaarinkomen van meer dan dertig miljard dollar per jaar, wat meer is dan alle export van de Verenigde Staten en meer dan de nationale begroting van Canada. Wist je dat? Dat is kracht daar als we weten hoe we het moeten bundelen. King's erkenning van de economische macht van zwarte mensen was niet alleen om het kapitalisme te recreëren, een systeem waarvan hij dacht dat het had overleefde zijn nut . Hij beschouwde het eerder als een protestinstrument. Hij voerde aan dat als blanke bedrijven hun zwarte werknemers niet met respect en gelijkheid zouden kunnen behandelen, zwarte Amerikanen hun economische steun zouden intrekken en het economische systeem van het land enorm zouden belemmeren. 3. Het versterken van onafhankelijke zwarte instellingen is cruciaal om onze economische toestand te verbeteren. We moeten zwarte instellingen versterken. Ik roep u op om uw geld van de banken in het centrum te halen en uw geld in Tri-State Bank te storten - we willen een bank-in-beweging in Memphis ... U hebt zes of zeven zwarte verzekeringsmaatschappijen in Memphis. Sluit daar je verzekering af. We willen een ‘insurance-in’. Naast het pleiten voor rechtvaardigheid in banen van blanke werkgevers en economische terugtrekking, pleitte King voor de opbouw van zwarte instellingen. Zijn oproepen voor eenheid waren gewoon verlegen voor de Black Power-berichten die werden omarmd door de Black Panther Party en andere, meer radicale vrijheidsstrijders uit die tijd. 4. Economische rechtvaardigheid is een morele verantwoordelijkheid voor iedereen die in rechtvaardigheid gelooft, of ze nu persoonlijk worden getroffen door onrecht of niet. Niets zou tragischer zijn dan te stoppen op dit punt, in Memphis. We moeten het doorzien. En als we onze mars hebben, moet je erbij zijn. Maak je zorgen om je broer. Je mag niet in staking zijn. Maar of we gaan samen omhoog, of we gaan samen naar beneden. Laten we een soort gevaarlijke onzelfzuchtigheid ontwikkelen... De vraag is niet: “Als ik stop om deze man in nood te helpen, wat zal er dan met mij gebeuren?” “Als ik niet stop om de sanitaire werkers te helpen, wat zal er dan met hen gebeuren? ' Dat is de vraag. King wist meer dan de meesten van opoffering. Terwijl hij aan zijn Poor People's Campaign werkte, werd King drie keer naar Memphis geleid om de stakende sanitaire werkers te steunen. Tijdens Kings derde reis naar Memphis zou dat zijn laatste zijn. Zijn laatste woorden - waarin hij beweerde dat de bedreigingen tegen zijn leven er niet toe deden omdat hij op de bergtop is geweest en het beloofde land heeft gezien - benadrukten King's gevaarlijke onzelfzuchtigheid. Ook al was zijn werk dat het economische systeem van Amerika bedreigt waarschijnlijk gevaarlijker voor de status-quo dan zijn strijd tegen segregatie, hij wist dat de strijd noodzakelijk was.
De speler laden...
De speler laden...
