Toen mijn man, Darwin, en ik twintig jaar geleden trouwden, waren we allebei te zwaar en tegen de tijd dat ik begin veertig was, woog ik 295 pond en had ik een hoge bloeddruk. Darwin, een gospelzanger, woog 430 pond en leed aan congestief hartfalen, diabetes en artritis. Het ergste van alles was dat onze zwaarlijvigheid ons ervan weerhield onze grootste droom te vervullen: ouders worden.
We hadden altijd al een baby willen hebben en hadden zelfs namen uitgekozen: Zachary en Bethany. Maar ondanks dat we nooit anticonceptie hebben gebruikt, waren we er niet in geslaagd om zwanger te worden. Mijn dokter legde uit dat het vet dat we allebei droegen onze hormonen op de slechtst mogelijke manier aantastte. Darwins gewicht zorgde ervoor dat hij een laag aantal zaadcellen en testosteron had en een oestrogeengehalte dat bijna net zo hoog was als dat van een vrouw. Mijn oestrogeenspiegels waren ook erg hoog, wat het equivalent is van het nemen van anticonceptiepillen. Vijfenveertig procent van de zwaarlijvige vrouwen kan niet zwanger worden, vertelde mijn arts ons. Darwin en ik wisten dat het tijd was voor verandering.
Ik kan me niet voorstellen hoe ik je schoonheid kan verbeteren, zei mijn man. Maar ik weet dat je veel gezonder en gelukkiger zult zijn als je het gewicht verliest. De speler laden...
In de loop der jaren hadden we elk dieet geprobeerd, van Atkins en South Beach tot Weight Watchers en Slimfast. Ik zou 40 pond verliezen, maar het gewicht bleef nooit weg. Deze keer hebben we iets drastisch besloten: een afslankoperatie. Als het niet werkte, zouden we tenminste weten dat we alles hadden geprobeerd. Mijn man koos voor een maagbypass omdat de procedure zou helpen zijn diabetes type 2 om te keren. Ik koos voor sleeve-chirurgie, waarbij artsen je maag verkleinen van de grootte van een voetbal tot de grootte van een kleine banaan. In het voorjaar van 2012 planden we onze operaties met een tussenpoos van tien dagen. We gingen dit als team doen.
Darwin is altijd mijn grootste bron van aanmoediging geweest. Ik kan me niet voorstellen hoe je je schoonheid kunt verbeteren, zei hij meer dan eens. Maar ik weet dat je veel gezonder en gelukkiger zult zijn als je het gewicht verliest. Hij had een visioen van onze familie in zijn geestesoog en hij verloor nooit zijn focus.
Sinds onze operaties ben ik 110 pond afgevallen en Darwin 140. Maar verreweg onze grootste overwinning is de baby die in mij groeit. Ik zal nooit vergeten dat ik op 9 september 2013 in onze slaapkamer stond, met Darwin aan mijn zijde, met een witte plastic stok vast met de tekst zwanger. We stortten allebei in, huilden en hielden elkaar vast, overmand door vreugde. Die nacht sliep ik amper een oogwenk; Ik werd steeds wakker om het magische woord te lezen dat zei dat ik eindelijk moeder zou worden.
De volgende dag hadden we een echo. Toen we de hartslag hoorden, begonnen we opnieuw te huilen. Het was het beste moment van mijn leven. Ook al ben ik nu 45, mijn dokter zegt dat ik dankzij het gewichtsverlies in topvorm ben om ons kind te krijgen, dat in mei uitgerekend wordt. Ik heb geen complicaties gehad en ik voel me geweldig. De reis was zo geweldig, ik raak nog steeds verslikt elke keer als ik erover praat. We baden niet alleen - we vertrouwden op God om ons een baby te geven en deden het werk om onze droom waar te maken. Elke avond wrijft mijn man over mijn buik en vragen we ons hardop af hoe ons kind eruit zal zien. Het leven is goed. - Hij verliest Hobbs
