Er gaat niets boven de sensatie van het bijwonen van een zomerprogramma. Ervaar nieuwe docenten en klassen kan een wereld van verschil maken in uw techniek. Het ontmoeten van andere studenten die net zo geobsedeerd zijn door dans als jij, kan leiden tot levenslange vriendschappen. En soms kan een zomerprogramma de loop van je danscarrière veranderen. Vraag het maar aan de pro's Evelyn Kocak, Stacy Martorana, Mayumi Enokibara en Stephanie Klemons, die hun levensveranderende intensieve zomerervaringen deelden met Dansgeest
Stacy Martorana
Tussen mijn eerstejaars en tweedejaars aan de University of North Carolina School of the Arts, schakelde ik over van de balletafdeling naar het moderne en hedendaagse programma. Mijn leraren hadden me aangemoedigd om van majoor te veranderen, hoewel ik aarzelde. Ik had maar een paar moderne lessen gevolgd als balletstudent, en hoewel ik erin uitblonk, was ik bang. Dus de volgende zomer ging ik naar het Bates Dance Festival in Lewiston, ME.
Het was echt een eye-opening zomer. Ik had nog nooit zoveel verschillende stijlen van moderne en hedendaagse dans meegemaakt. Er was een hele wereld die ik niet eens kende. Elke les was opwindend. Ik zweette en danste zo hard als ik kon, ik voelde me vrij. Het bevestigde dat ik op de goede weg was - ik had het gevoel dat dit was waar ik moest zijn.
Ik heb ook geleerd hoeveel klassieke techniek nodig is voor modern. Ik ontdekte hoe ik mijn liefde voor ballet kon combineren met deze nieuwe manieren van bewegen. Dat is nuttig geweest in mijn professionele carrière - het werk van Mark Morris is zo nauwkeurig en technisch veeleisend. Bij Mark Morris Dance Group volgen we elke dag balletles bij Mark, en ik vind het heerlijk om de dag op die manier te beginnen.
Martorana treedt op met MMDG. (Melanie Futorian, met dank aan MMDG)
Evelyn Kocak
Ik was 15 toen ik voor het eerst intensief deelnam aan het Exploring Ballet met Suzanne Farrell. Maar Suzanne was al een tijdje mijn idool. Ik las haar autobiografie toen ik 12 was, en ik wist dat ik in haar voetsporen wilde treden - de School of American Ballet bijwonen, lid worden van het New York City Ballet en de balletten van George Balanchine uitvoeren.
Als je een Balanchine-danseres wilt worden, is Suzanne een van de grootste bronnen om van te leren. Het programma was vrij klein - ongeveer 30 dansers - en zij was de enige lerares. Ik kreeg een echte relatie met haar, in een intieme omgeving, die zo speciaal was.
Door met Suzanne samen te werken, werd mijn liefde voor de Balanchine-techniek gestold en werd ik aangemoedigd om lid te worden van een gezelschap dat Balanchine-dansers waardeert. Ik ben de komende drie zomers eigenlijk teruggekeerd naar Exploring Ballet. Voordat ik bij Pennsylvania Ballet kwam (een gezelschap met wortels in de Balanchine-traditie), was ik een NYCB-leerling en danste ik een jaar bij het Suzanne Farrell Ballet.
Kocak in repetitie. (Alexander Iziliaev, met dank aan Pennsylvania Ballet)
Mayumi Enokibara, Corps de ballet, Miami City Ballet (en castlid, 'Strictly Ballet 'seizoen 2)
Ik ging in 2011 voor het eerst naar de zomerintensief van de Miami City Ballet School. Het was geweldig om lessen te volgen bij zoveel leden van het bedrijf - zoals Patricia Delgado en Jennifer Kronenberg. Het was mijn eerste keer dat ik de Balanchine-techniek leerde, wat behoorlijk schokkend was. Ik had het thuis in Brazilië nog nooit meegemaakt. Maar ik werd verliefd, hard.
Ik heb die zomer ook Engels leren spreken. Ik had het op school een beetje bestudeerd, maar ik was niet sterk. In het begin was het zo moeilijk om leraren te begrijpen en met iemand te communiceren. Maar de vrienden die ik tijdens het programma heb gemaakt, waren zo behulpzaam. Ze zouden me corrigeren als ik iets verkeerds zei, dus ik leerde het snel.
Het zomerprogramma duurde vijf weken, en in mijn vierde week werd ik gevraagd om het hele jaar door op school te blijven, met een volledige studiebeurs. Ik wist dat dat soort kansen niet waren in mijn geboorteplaats in Brazilië, dus ik was enorm opgewonden. Mijn ouders maakten zich zorgen - ik was pas 14 - maar ze wisten hoeveel het voor me betekende. Twee jaar later ging ik in de leer bij Miami City Ballet, en twee jaar later werd ik gevraagd om bij het hoofdgezelschap te komen werken. Het is een droom die uitkomt.
Enokibara treedt op met MCB. (Marissa Matluck, met dank aan MCB)
Stephanie Klemons, danskapitein, swing en associate choreograaf, Hamilton
Als kind bracht ik mijn zomers door in slaapkampen, waaronder Buck's Rock Performing and Creative Arts Camp in New Milford, CT. Toen ik 18 was, werd ik aangenomen om terug te keren naar Buck's Rock als dansadviseur - maar toen ik daar aankwam, bleek dat ik de huischoreograaf van het muziektheater zou worden. Ik had geen idee wat dat inhield! Ik had nog nooit dans voor een musical gemaakt. Tegen het einde van het kamp had ik een aantal shows gechoreografeerd, waaronder Jezus Christus superster en Er gebeurde iets grappigs op weg naar het forum
Die zomer wekte echt mijn interesse in choreo. Ik studeerde dans en choreografie aan de Mason Gross School of the Arts van Rutgers University. Het jaar na mijn afstuderen ontmoette ik Andy Blankenbuehler tijdens een auditie voor In de hoogten , en later werd ik de associate choreograaf voor de eerste nationale tour van de show. Maar ik denk vaak terug aan mijn zinken of zwemmen zomer bij Buck's Rock. Tegenwoordig, als ik niet zeker weet of ik iets kan bereiken, of als een nieuwe ervaring overweldigend lijkt, herinner ik me dat je er soms gewoon voor moet gaan.
Klemons rocken op een dak in NYC. (Kamille Upshaw, met dank aan Klemons)