Bekijk de koningen van het hof >>
Derek Fisher, 34, die eerder deze week zijn vierde NBA-kampioenschapstitel won met de Los Angeles Lakers, legt uit hoe de zeldzame ziekte van zijn dochter hem de ware betekenis van liefde leerde.
Basketbal was vroeger mijn topprioriteit. Ik speelde op de universiteit voordat ik in 1996 werd opgeroepen als point guard door de Los Angeles Lakers. Maar na acht jaar in de NBA trouwde ik met Candace en alles veranderde. Nauwelijks hadden we onze families samengevoegd – haar zoon, Marshall, en mijn dochter, Chloe – of we ontdekten dat we een tweeling verwachtten.
Niets bereidt een gezin voor op het hebben van meerdere kinderen tegelijk. Toen Tatum en Drew in juni 2006 arriveerden, had ik net een contract getekend met de Utah Jazz. De zorg voor hen vergde zoveel energie, moeite en tijd. Maar de echte test van de band van onze familie kwam in april.
Toen de chaos van het verhuizen van mijn gezin naar Salt Lake City was afgenomen, liepen mijn vrouw en ik een maand achter op schema voor het doktersbezoek van de tweeling. Candace had gemerkt dat Tatum moeite had met haar evenwicht tijdens het kruipen, en haar linkeroog leek een ongewone fluorescerende gloed te hebben. Onze kinderarts verwees ons naar een specialist, die ons vertelde dat Tatum slechts 10 procent van haar gezichtsvermogen in haar linkeroog had en retinoblastoom had, een zeldzame vorm van oogkanker die kinderen treft. De aanbevolen behandeling was het verwijderen van haar oog. De speler laden...
Ik was in shock, maar ik moest sterk zijn voor mijn vrouw, die veel schuldgevoelens droeg omdat ze Tatum niet eerder naar een dokter had gebracht. Gelukkig hebben we wat onderzoek gedaan en zijn we in contact gekomen met een arts die gespecialiseerd is in intra-arteriële chemotherapie, een behandeling waarbij medicatie rechtstreeks in het oog wordt geïnjecteerd. We vlogen naar New York voor een consult en kort daarna onderging Tatum een operatie die haar oog redde.
Dat was een lange, emotionele dag voor mij, me zorgen maken over onze dochter en wetende dat ik niets anders voor haar kon doen dan wachten. Mijn team speelde wedstrijd twee van de halve finales van de NBA Western Conference op de avond van haar operatie, maar basketbal was het verst van mijn gedachten toen ik bad voor de gezondheid van Tatum.
###BLADZIJDE###
Hoewel de operatie succesvol was, zullen we de voortgang van Tatum moeten volgen tot ze 44 maanden oud is. Gedurende die tijd loopt ze het grootste risico op tumoren in een of beide ogen. Dit wetende, besloot ik dat we dichter bij artsen en ziekenhuizen moesten gaan wonen die gespecialiseerd waren in de behandeling van haar ziekte. Het was een moeilijke keuze die de financiële toekomst van mijn gezin in gevaar bracht. Ik moest de Utah Jazz verlaten en verloor de resterende drie jaar van mijn contract (ongeveer $ 20 miljoen) voordat ik zelfs maar kon overwegen om ergens anders te gaan spelen. En toen was er geen garantie dat een ander team me zou willen hebben.
De weken die verstreken voordat ik tekende bij de Lakers waren kwellend. Het verzekeren van de gezondheid van Tatum was onbetaalbaar, maar ik vroeg me af of ik mijn kinderen nog steeds het soort leven kon geven dat ik voor hen had voor ogen. Uiteindelijk sloot ik een tweede deal met de Lakers, wat een zegen was omdat Los Angeles een uitstekende medische faciliteit heeft waar Tatum de beste zorg kan krijgen.
Het is bijna twee jaar geleden sinds de diagnose en operatie van Tatum. En na twee extra chemotherapierondes heeft ze bijna 50 procent van het gezichtsvermogen in haar oog teruggekregen en is de kanker in remissie. Wat mij betreft, deze ervaring heeft me doen groeien en volwassen worden op manieren die ik niet kan meten. Ik heb nieuwe delen van mijn mannelijkheid ontdekt, plaatsen waar ik niet zou kunnen komen zonder onvoorwaardelijk van iemand anders te houden en anderen voor mezelf te stellen. Het vaderschap zal een man veel doorstaan, maar het is een geweldige baan, de beste ter wereld - zelfs beter dan basketballen.
