Kentucky Mansion: The Thomas January House Kentucky Landmark The Thomas January House '> Naam huis: Het Thomas Januari Huis Bouwjaar: ongeveer 1810 Architect: Onbekend Stijl: Griekse Revival met Italianiserende bloeit Huidige eigenaar: John Wilkirson, een antiquair John Wilkirson staat voor zijn huis, een van de belangrijkste bezienswaardigheden van het centrum van Lexington, Kentucky, even bekend om zijn Ionische portiek als om zijn wilde feesten. | Krediet: Laurey W. Glenn Kentucky herenhuis Lexington, KY Naam huis: Het Thomas Januari Huis Bouwjaar: ongeveer 1810 Architect: Onbekend Stijl: Griekse Revival met Italianiserende bloeit Huidige eigenaar: John Wilkirson, een antiquair Rond 1810 bouwde de lokale hennepproducent en burgerleider Thomas January dit grootse stadshuis voor zichzelf. In 1840 kocht Tobias Gibson, een rijke plantage-eigenaar van gemengd ras in Louisiana, het huis om te ontsnappen aan de hete zomers in het diepe zuiden. Nadat Tobias het januarihuis had verkocht, werd het ondergebracht bij het Lexington Episcopal Theological Seminary en later bij Campbell-Hagerman College, een afstudeerschool voor vrouwen. In de jaren zestig werd het opgedeeld in negen appartementen. Toen John Wilkirson het huis in '99 kocht, combineerde hij twee appartementen op de begane grond tot één grote unit voor zichzelf. Met veel ruimte over, blijft John de bovenwoningen verhuren. Als deze muren konden praten Tijdens zijn jaren als een vervallen verhuur, was het 'Big Spooky House' een hippie-paradijs waar legendarische Halloween-feesten plaatsvonden. Dit is een van de vele tradities die John in leven houdt. Volgens de legende wordt het huis achtervolgd door een jonge vrouw die bij het altaar werd gedumpt en zich vervolgens van de trap ophing. Haar geest zou in de spiegels van de balzaal verschijnen. Gerelateerd: Kentucky's Red River Gorge Evolutie van het huis Januari bouwde een bescheiden federale boerderij bestaande uit een kern met twee verdiepingen en drie traveeën geflankeerd door een paar vleugels met twee traveeën en één verdieping. Toen Gibson het in 1840 kocht, huurde hij de lokale architecten John McMurtry en Thomas Lewinski in om het huis groter te maken. Ze brachten de vleugels naar twee verdiepingen en voegden een onbetwistbaar zuidelijke, vooroorlogse centrale portiek toe, ondersteund door vier Ionische zuilen. De architecten voegden ook gietijzeren en terracotta raamlijsten en ijzeren balkons toe, die werden gemaakt in plaatselijke gieterijen. Alles over de details De verbazingwekkende vergulde schoorsteenspiegels in de belangrijkste kamers zijn sinds de jaren 1840 in het huis aanwezig, inclusief de spiegels die zich excentriek uitstrekken tot valletjes boven de ramen. De knappe schoorsteenmantels beneden zijn gemaakt van wit beeldhouwmarmer. Een prachtige federale boog overleeft in een hal op de bovenverdieping. Op de ramen staan vrouwennamen gekrast; Wilkirson vermoedt dat vroegere vrouwelijke bewoners dit misschien met hun diamanten ringen hebben gedaan. Ontmoet de eigenaar the Wat leidde je naar het leven in een monument? Ik ben opgegroeid in een oud huis op het platteland van Kentucky. Sindsdien kon ik nooit meer wennen aan het hermetisch afgesloten comfort van een nieuw gebouwd huis. Wat is het meest vertederende aan het huis? De 12½-voet plafonds en bijna 9-voet hoge ramen en deuren zijn perfect voor een 6'4' antiekhandelaar die constant meubels verschuift. Welke kamer is jouw favoriet? Mijn onconventionele keuken is 12 meter lang en 3 meter breed - een veranda die zich uitstrekt over de achterkant van het huis. Er is misschien weinig ruimte voor alledaagse kasten, maar oh, het licht! Heeft de geschiedenis van het huis uw levensstijl beïnvloed? Tot nu toe heb ik geweigerd om centrale airconditioning te installeren. Ik koel het huis op de ouderwetse manier. Het twee keer per dag openen en sluiten van luiken en het verstellen van dubbel hangende raamvleugels, plus een paar strategisch geplaatste ventilatoren, maken het huis in de zomer bijna draaglijk. Welke les heb je geleerd door hier te wonen? Geduld. Alles tegelijk en zo snel mogelijk proberen te doen, is een grote fout. Als je het patina eenmaal hebt verwijderd, is er niet veel kans om het terug te brengen.