Er is een kans dat je nog nooit hebt gehoord van jookin ', een in Memphis gegroeide vorm van streetdance. Maar als je dat hebt gedaan, is de kans groot dat het komt door Charles Riley of Lil Buck. Buck begon serieus jookin na te jagen op 13-jarige leeftijd, toen hij zijn droom verwezenlijkte om een back-updanser te worden. Hij wist niet dat hij op een dag de belangrijkste gebeurtenis zou zijn. Buck ging voor het eerst viraal in 2011, met zijn videosamenwerking met Spike Jonze en Yo-Yo Ma, De Zwaan Sindsdien trad hij zowat overal op: op tournee met Madonna, in commercials voor spraakmakende gezelschappen als Apple en Lexus, op het podium van het Vail Dance Festival en naast dansers bij het New York City Ballet. Buck verlegt constant de grenzen van waar straatvormen kunnen komen, dus volg hem zeker op Instagram @lilbuckdalegend om te zien waar hij heen gaat. Cadans Neenan
Buck op 18-jarige leeftijd (met dank aan Buck)
Beste Chuck,
Ik zou willen vragen hoe het met je gaat, maar ik weet dat dat beledigend voor je zou zijn. Ik weet hoe het met je gaat ... je bent een straatdanseres die op een plek woont waar dansers geen kans hebben om carrière te maken met dans. Het is moeilijk. Maar hier is hoe u het bijna onmogelijke mogelijk kunt maken. Ik ga enkele dingen zeggen die moeilijk te lezen zijn, maar ik wil dat je blijft lezen. Geloof me: als je dit advies goed toepast, heb je meer dan genoeg drive en vastberadenheid om je door een betonnen muur te loodsen.
Weet je nog dat je opgroeide, in de kelder van je tante woonde omdat je moeder arm was?
Ik herinner. Je had geen speelgoed en verveelde je zo dat je ooit benzine dronk omdat je dacht dat je er snel van zou rennen, zoals Speedy Gonzales. Weet je nog dat je je moeder zo hard moest zien worstelen, twee baantjes moest zien werken in een gewelddadige relatie? Weet je nog dat je haar wilde helpen, maar dat je te jong was om iets te doen? Weet je nog dat je naar Memphis verhuisde, en dat niemand je leuk vond omdat je dat andere kind was dat uit Chicago kwam?
Hoe zit het met de tijd dat je oudere zus je begon te leren dansen, en hoe gelukkig werd je dat - om iets te hebben waar je eindelijk van hield en dat je gelukkig zou kunnen houden?
Herinner je je nog dat je zo vaak in de keuken van je moeder danste dat ze je naar buiten liet gaan om te spelen? En als die kinderen op school je elke dag pestten omdat je van dansen hield, en ze dachten dat je niet genoeg gangster was voor Memphis? Weet je nog dat je elke avond je dans oefende totdat je tenen letterlijk door je schoenen bloedden? Ik herinner. Hoe je dansend wakker werd en het overal mee naartoe nam: dansend terwijl je je gezicht waste, dansend terwijl je de kruidenierskar van je moeder duwde - overal dansend, zelfs in je slaap. Weet je nog dat je eindelijk lid werd van een hiphopdansgezelschap en kilometers moest rennen om te oefenen omdat je daar geen weg had, en je het nog steeds 100 procent gaf toen je daar aankwam?
Ik weet dat je je die momenten herinnert.
Vergeet ze NOOIT, oké?
Als die harde Momenten je er niet van konden weerhouden te dansen, kan niets of niemand je ervan weerhouden het succes te bereiken dat je voor ogen had. Vergeet NOOIT die Momenten die je aan het lachen maakten, want je hebt die herinneringen nodig om je door de moeilijke momenten heen te helpen. Kanaliseer die emoties die je in die Momenten voelde om je dans, lichaam en ziel kracht bij te zetten - en geloof me, als de wereld je eenmaal ziet bewegen, willen ze niet meer knipperen als ze naar je kijken. Geloof me, man, het zal het allemaal waard zijn. Ik weet dit uit ervaring.
Dit is waar alle drive om je stoutste dromen te bereiken zal worden gevonden. Elke dag.
Liefde,
Buck.