Als ik terugdenk aan mijn reis naar het vaderschap, ben ik gezegend dat ik een aantal geweldige voorbeelden had om na te volgen. Als jong kind had ik het geluk dat ik werd opgevoed door beide ouders, die mij en mijn drie broers koesterden en familie- en christelijke waarden bijbrachten.
Ik heb veel kinderen in mijn leven en ik ben liefkozend bekend bij mijn nichtjes en neefjes als oom Johnny. Ik heb 12 petekinderen, voornamelijk meisjes. Dus vóór de geboorte van mijn zoon, Jesaja, die nu negen jaar oud is, heb ik veel geoefend voordat ik officieel tot vaderschap werd geroepen.
Het is geen toeval dat God kinderen in ons leven plaatst. Ik geloof dat God ons roept om leiders te zijn. Sommigen van ons nemen de roeping niet serieus en sommigen van ons begrijpen niet dat het een geschenk en een zegen is. Ouder worden en het goede voorbeeld geven is een geweldige ervaring. Zaden planten in het leven van een kind en dat kind zien groeien, is een enorme verantwoordelijkheid die ik zeer serieus neem. Kinderen komen op deze aarde met een schone lei en ze zijn geprogrammeerd door ons, door onze ogen, door onze waarheden, en we hebben de kans om te helpen hun leven vorm te geven en vorm te geven.
Momenteel ben ik co-ouderschap aan bi-coastal en het komt zeker met zijn uitdagingen, maar een die ik met veel enthousiasme heb doorstaan en omarmd. Ik woon in Los Angeles en mijn zoon woont in Washington, D.C. Soms is het moeilijk om door het dagelijkse ouderschapsproces te navigeren. Mijn zoon is mijn grootste geschenk en mijn grootste zegen.
Voor mij is co-ouderschap niet de meest optimale manier om kinderen op te voeden. Mijn enige echte spijt is dat de moeder van Isaiah en ik nooit een relatie hebben gehad. Er zijn tijden geweest dat ik hem op het vliegveld afzette en hij zijn armen uitstak en papa huilde, en ik voelde me vreselijk. Of ik kreeg telefoontjes van de schoolfaculteit en hij zei tegen hen: ik wil gewoon mijn vader. Het zou mijn hart eruit scheuren. De speler laden...
Na een paar van die incidenten, heb ik tegen mezelf gezegd: ik zal nooit meer een situatie van co-ouderschap hebben. Nooit. Ik wil wel meer kinderen, maar het zal zijn met een vader en moeder in één huis, onder één dak. Gelukkig heb ik het goed bij de moeder van Isaiah, en door de jaren heen hebben we elkaar zien groeien. Ze is een ongelooflijke moeder geweest.
In de loop der jaren heb ik veel gezien en geleerd van verschillende van mijn vrienden en medewerkers die zich inzetten om geweldige vaders te zijn en die uitstekende opvoedingsvaardigheden hebben getoond. Ik heb mijn vriend en mentor Stevie Wonder bekeken, een van de meest toegewijde vaders die ik ooit heb gezien. Hij houdt zoveel van zijn kinderen en hij blijft op de hoogte van alles wat er met hen gebeurt.
Een andere man die ik diep bewonder, is Ken Wilson. Hij werkt met mijn team en hij heeft twee kinderen. Ik heb hem zien goochelen met zakelijke bijeenkomsten tussen het rijden met de kinderen van en naar de voetbaltraining en andere buitenschoolse activiteiten. Net als ik is dit een man die in een bedrijf werkt dat zoveel van zijn tijd vraagt en toch een manier vindt om het allemaal in evenwicht te brengen.
Ik ben ook geïnspireerd door mijn dierbare vriend, Sugar Ray Leonard, die ik ken sinds ik zestien jaar oud was, en ik heb zien evolueren en de cirkel rond zien komen. Hij kreeg een tweede kans, wat ik een herkansing noem, en het betekent gewoon dat hij tijdens zijn eerste huwelijk, op het hoogtepunt van zijn bokscarrière, constant van huis was. En nu, met zijn tweede huwelijk, had hij een nieuwe kans om het beter te maken toen hij zijn andere twee kinderen opvoedde.
Tijdens dat proces zag ik hem de meest ongelooflijke vader worden. En als een testament zijn zijn dochter en mijn nichtje onlangs afgestudeerd aan de universiteit en heb ik haar horen praten over hoe ze haar ouders waardeert en hoeveel ze van hen heeft geleerd. Wat een geweldige beloning!
Het album van Johnny Gill, Spelwisselaar, is nu uit.
