Houd van je lijnen: stop met proberen je striae te vervagen, wissen of verbergen
Het was toevallig Internationale Vrouwendag toen ik in de zesde week na de bevalling bevallen was van mijn tweede kind. Ik merkte dat ik openlijk trots was op mijn vrouw-zijn en nog meer tevreden dat ik een moeder van meisjes ben. Dus ik nestelde me heerlijk in mijn nieuwe rol als moeder van twee en ontdekte een ander soort vrede met thuis zijn in mijn lichaam. De speler wordt geladen... Tijdens mijn meest recente zwangerschap van mijn dochter Ila is mijn lichaam veel meer veranderd dan bij mijn oudste dochter. Ik kwam meer dan 25 pond aan en mijn maag werd veel dieper bruin dan voorheen. Het is nu gekust met zichtbare striae die ik liefkozend liefdeslijnen noem. En hoewel ik terug ben op mijn gewicht van voor de zwangerschap, ben ik niet terug op mijn lichaam van vóór de zwangerschap. Door het midden zie ik er anders uit. Mijn liefdeslijnen bedekken niet alleen mijn buik, maar ook mijn kuiten, dijen en billen. De markeringen op mijn bruine huid doen me denken aan hoe de oceaan eruitziet als de zon of de maan op het oppervlak botst. In een bepaald licht lijken de lijnen bijna iriserend. In feite zien ze eruit als kunst. Dit lijkt voor sommigen misschien verrassend, maar ik ben in orde met mijn nieuwe lichaam. Ik vind het prima om ijdelheid opzij te zetten en nederig op te offeren voor de gave van het leven. Hoe zou ik niet kunnen zijn? Het duurde zo lang voordat mijn man en ik onze baby kregen. Op dit moment zou ik niet anders willen. Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef hoe maatschappelijke opvattingen onze persoonlijke verhalen kunnen vormen en veranderen. We leven in een cultuur die ongezond gericht is op het uiterlijk van vrouwen en die onrealistische verwachtingen stelt aan moeders. Als zwarte vrouw die zwarte dochters opvoedt, weet ik uit de eerste hand dat er radicale kracht nodig is om in zelfliefde te leunen als alles om ons heen zegt dat we niet goed genoeg zijn. Mijn reis door het leven was gevuld met moeilijke lessen, en door die lessen ben ik veerkrachtiger geworden en groeide en bloeide ik van elke reis, val, crash en verbranding. Toen ik opgroeide, wist ik nooit hoe belangrijk mijn girlpower was. En pas toen ik mijn eerste dochter kreeg, begon ik in die kracht te staan - een kracht die me leert zacht en sterk voor mezelf te zijn zonder schaamte of oordeel. Dus vandaag en elke dag dank ik mijn lichaam. Ik ben trots op elke striae en elk litteken. Elk kuiltje, rolletje en imperfectie. Zonder die kracht zou ik hier niet zijn. Of je nu een ouder bent of niet, we hebben waarschijnlijk allemaal op de een of andere manier geworsteld met het lichaamsbeeld. Dit keer moeder zijn heeft me gedwongen stevig in onvoorwaardelijke eigenliefde te staan. Het is niet altijd de gemakkelijkste berg om te beklimmen, maar ik ben nu meer dan ooit vastbesloten om de liefde die ik voor mezelf heb te verdiepen en voor de huid waarin ik me bevind. Als ik erover nadenk, zijn onze unieke reizen best opmerkelijk. Mijn lichaam heeft me ver en wijd gedragen. Het heeft mijn kinderen grootgebracht, gevoed en gevoed. Beiden werden gezond en gelukkig geboren. Ik hoefde alleen maar voor mijn lichaam te zorgen en erop te vertrouwen dat het hetzelfde voor mij deed. Ik zou nu niet dankbaarder kunnen zijn. Ik wil dat alle vrouwen zich op hun gemak voelen in hun lichaam. Ongeacht de omstandigheden verdienen we vrede, en we zijn allemaal zelfacceptatie waard, zelfs als de wereld anders zegt. Ik ben blij te weten dat dit schip - ongeacht de grootte, het gewicht of de markeringen - me door mijn laagste dieptepunten, hoogste hoogtepunten en al het andere daartussen heeft gehouden. Terwijl ik door het leven loop - en terwijl mijn lichaam met de jaren blijft veranderen - kies ik ervoor om mijn reis, mijn schoonheid en mezelf te vieren. Ik ben vereerd om op dit steeds evoluerende pad van bloei en ontplooiing te zijn te midden van puinhoop, waanzin en magie. Genezing is nooit lineair, of het nu fysiek of emotioneel is. We moeten leren geduldig te zijn met onszelf terwijl we herstellen - of het nu is door de bevalling of iets anders dat ons transformeert. Aan mijn medevrouwen, vier jezelf. Liefde voor jezelf. Waardeer je reis en lichaam. Blijf bloeien. Jij bent genoeg. Je bent waardig, verdient en in staat om door deze wereld te bewegen zoals je bent.