Hoe Stephen Mills 'Ballet Company Austin op de kaart zet



Ballet Austin werd opgericht in 1956, maar heeft zichzelf de afgelopen zes jaar opnieuw gemaakt. Sinds 2000 heeft het bedrijf een nieuwe artistiek directeur aangenomen, maakte zijn NYC-debuut in het prestigieuze Joyce Theatre, tweemaal opgevoerd in het Kennedy Center in Washington, DC kocht een nieuwe faciliteit in het chique pakhuisdistrict van Austin, bezocht door Slovenië en Italië op uitnodiging van de Amerikaanse ambassade en verhoogde het jaarlijkse operationele budget tot $ 4,2 miljoen.



En het bedrijf is nog steeds gewapend met een ambitieuze to-do-lijst. Deze maand, terwijl het 24-koppige ensemble zich voorbereidt op het eerste van wat het hoopt dat het een tweejaarlijks choreograafproject wordt, onderzoekt DS hoe dit dynamische gezelschap zijn plaats op het nationale podium heeft verdiend.

Raad van Onderwijs
Een van de belangrijkste gebeurtenissen in de recente geschiedenis van BA was de beslissing van het bestuur in 1999 om het artistieke leiderschap te veranderen. Tijdens de jarenlange internationale zoektocht naar een artistiek leider die daarop volgde, werd Stephen Mills, een voormalig lid van het gezelschap en BA's huischoreograaf van 1994 tot 1999, benoemd tot interim-directeur. 'Ons bestuur heeft een ongelooflijk onderwijsproces doorgemaakt', zegt uitvoerend directeur Cookie Ruiz over dat jaar. Verdeeld in rollen als balletomane, classicus, recordhouder en interviewer, verplichtte het bestuur zich ertoe om elke video te bekijken die werd ingezonden door sollicitanten, afkomstig uit negen verschillende landen.

Door urenlang werk te zoeken, veranderde het bord in choreografiekenners, en ze ontdekten dat ze de hele tijd naar Mills op zoek waren geweest. 'Het gemakkelijkste was om de sexy persoon uit een ander land te kiezen', zegt Ruiz. 'Het bestuur deed het moeilijkste: ze gingen de wereld rond en realiseerden zich dat het beste hier was.'





Mills 'veelgeprezen hedendaagse balletten zijn zowel geschikt voor Arvo Pärt als voor Shawn Colvin en bevatten stukken als Hamlet, The Taming of the Shrew en 'One / The Body’s Grace', dat de Steinberg Award won op het Festival des Arts de Saint-Sauveur International Choreographic Competition in Montreal. Hij heeft meer dan 40 balletten gemaakt voor gezelschappen in de VS en daarbuiten, in samenwerking met diverse artiesten, waaronder de negenvoudig Grammy Award-winnende Texas swingband Asleep at the Wheel en flamencodanseres José Greco. Molens ' Carmina Burana , dat afgelopen oktober in Austin in première ging, met 200 vocale artiesten op het podium.

Voor de dansers betekent werken onder zo'n productieve choreograaf volop gelegenheid om gloednieuw werk te dansen. 'Een ballet op je laten maken is een geweldige ervaring', zegt Jim Stein, die in de loop der jaren rollen heeft gespeeld in een aantal werken van Mills, waaronder Petruchio in Het temmen van de feeks ​In feite was het een verlangen om de balletten van Mills te dansen die Stein terugbracht naar Austin na een periode van zes jaar bij Atlanta Ballet. (Hij had eerder van 1994 tot 1996 bij BA gedanst.)



Terwijl hij is overgestapt van huischoreograaf naar regisseur en dansmaker, erkent Mills dat ook zijn choreografische proces is verschoven. 'Ik ben minder gefixeerd op het maken van een meesterwerk', zegt hij. “Ik ging vroeger acht bij acht tellen. Nu kom ik binnen en maak een brede baan, ga dan terug en concentreer me op dingen. Ik heb de dansers ook toegestaan ​​om meer [een] deel van het proces te worden dan voorheen, en dat heeft veel te maken met de teambuilding die we hebben gedaan, die in mijn proces zijn verwerkt. '

Mills noemt 'alle gebruikelijke onderwerpen' als zijn choreografische invloeden - Balanchine, Forsythe en Kylián - en noemt ook Ulysses Dove. Mills zelf is een invloed geworden voor leden van het gezelschap, zoals Gina Patterson, een doorgewinterd gezelschapslid en opkomend choreograaf die niet alleen werk heeft gemaakt voor BA en het tweede gezelschap, Ballet Austin II, maar ook voor Ballet Pacifica, Hubbard Street 2 en Dayton. Ballet. 'Soms is hij moeilijk te volgen', zegt ze. 'De integriteit van zijn werk is een goed voorbeeld van wat dans moet zijn.'

De professionele relatie van Patterson en Mills dateert uit de tijd dat ze allebei in het gezelschap dansten, en Mills begon net zijn choreografische stem te vinden, waarbij hij Patterson vaak als zijn muze gebruikte. Vandaag is ze goed op weg om haar eigen stem te laten horen. Onder haar vele onderscheidingen werd Patterson, die ook danste voor Pittsburgh Ballet en Ballet Florida, in 2002 geëerd met de Choo-San Goh Award for Choreography voor Levenswind en de B. Iden Payne Award for Outstanding Choreography van de Austin Circle of Theaters voor Trail of Tears - Walking the Choctaw Road ​



Volgende maand presenteert BA een Director's Choice-programma op het hoofdpodium getiteld 'Evolution', dat de vroege werken van Mills en Patterson naast hun nieuwste creaties plaatst: Patterson's binnenstebuiten , dat in 1999 werd gepresenteerd op Ballet Builders, en het debuut van een nieuw werk op muziek van Dmitri Shostakovich en Mills ' Rode rozen in tegenstelling tot een nieuw stuk op muziek van Steve Reich.

Investeren in infrastructuur
Sinds de aanstelling van Mills werkt de hele organisatie in de hoogste versnelling en heeft ze verheven doelen gesteld om het techniekniveau van het bedrijf te verhogen, het gemeenschapsbewustzijn te vergroten en een repertoire op te bouwen. Een ander aspect van de nieuwe visie was het ontwikkelen van een meer samenhangende stijl, die gedeeltelijk is bereikt door de implementatie van een nieuwe syllabus in de Ballet Austin Academy, de aangesloten school van het bedrijf. De lancering in 1999 van BA II, onder leiding van Associate Artistic Director Michelle Martin, heeft ook bijgedragen aan de ontwikkeling van de look waar Mills naar op zoek is. Tot op heden zijn zes leden van het bedrijf afgestudeerd als BA II en zijn veel alumni van BA II ingehuurd bij andere professionele bedrijven.

BA II is een tweejarig leerlingprogramma dat is ontworpen voor dansers die hun traditionele academieopleiding hebben voltooid, maar nog niet klaar zijn voor het professionele podium. BA II geeft zijn 10 dansers (geselecteerd uit het zomerprogramma van de school) de kans om te trainen bij het hoofdgezelschap en hun eigen repertoire uit te voeren. Ze leren ook andere vaardigheden, zoals spreken in het openbaar, interviewen en het lezen van een begroting, en moeten stage lopen op een administratieve afdeling, want, zegt Ruiz, 'als door een tragedie hun carrière wordt afgebroken, doen we dat niet. willen dat [deze industrie] ze verliest. ' Voor de artistieke staf dient BA II ook om te bepalen of een danser technisch en persoonlijk geschikt is voor het hoofdgezelschap.

Dansers zijn tegenwoordig misschien meer vertrouwd met het bewegingsvocabulaire van Mills dan zes jaar geleden, maar dat betekent niet dat ze fysieke kopieën van elkaar zijn geworden. 'Als je over het podium naar mijn dansers kijkt, is er geen uniformiteit in het lichaamstype', zegt Mills. Wat ze gemeen hebben, is atletisch gedrag. 'Het zijn geen dwaallichten', zegt Mills, 'en ik vind dat interessanter dan een danser te hebben die past in een lichaamsstructuur die misschien klassieker geaccepteerd is, maar die niet kan dansen.'

Nieuw Amerikaans talent / dans
New American Talent / Dance, dat van 16 tot 19 februari wordt gehouden, is de manier waarop Mills opkomende choreografen een locatie, een mentorschap en de middelen biedt om werk te creëren. Het proces begon afgelopen mei, met een oproep tot inzendingen van aspirant-dansmakers. De aanvraag bestond uit een clip van 10 minuten van eerder werk en een schriftelijk voorstel voor een nieuw stuk dat, indien gekozen, op het gezelschap zou worden geplaatst. De enige voorwaarde was dat elke sollicitant als 'opkomend' moest worden beschouwd - dat wil zeggen dat een bedrijf een deel van zijn of haar werk niet had kunnen uitvoeren. Uit een pool van 50 hoopvolle mensen selecteerde een intern panel zes finalisten 'waarvan we dachten dat ze interessant waren en die een vocabulaire hadden die we niet al in ons repertoire hadden', zegt Mills. Vervolgens een externe jury - bestaande uit Pointe-hoofdredacteur van het tijdschrift en voormalig Dance Theatre of Harlem-ster Virginia Johnson, Hong Kong Ballet Artistic Director John Meehan (voormalig directeur van de American Ballet Theatre Studio Company) en Complexions Dance Company Co-artistiek directeur Dwight Rhoden - koos er drie: Thang Dao, die momenteel masterstudent is aan de New York University Sonya Delwaide, een inwoner van Quebec die werk heeft gemaakt in de Bay Area in Californië en Thadeus Davis, een inwoner van NYC die heeft gewerkt met bedrijven als Complexions en DTH. Elke choreograaf kreeg een twee weken durende, 40-uur durende residentie bij BA onder Mills 'mentorschap om het voorgestelde nieuwe werk te maken, dat in elke discipline kon zijn en met maximaal acht dansers.

De marketing van het programma vormde een uitdaging. 'Wat zeg je tegen het publiek?' vraagt ​​Ruiz. 'Ik heb drie mensen waar niemand ooit van heeft gehoord, omdat ze nieuw zijn, ze werk doen waar je nog nooit van hebt gehoord en bovendien kan ik je niet vertellen hoe het eruit zal zien, omdat ze het niet hebben gedaan. heb het nog niet gemaakt: hoe verkoop je dat? ' Het antwoord was om het publiek directer te betrekken. Bij elk optreden stemt het publiek op hun favoriete stuk en de winnende choreograaf ontvangt $ 1.000.

'We roepen het publiek op om met meer verantwoordelijkheidsgevoel te kijken', legt Ruiz uit. 'We proberen het publiek te helpen een onderscheidende smaak te hebben, en voor een gezin zeggen we tegen kinderen: 'Misschien vind je iets anders leuk dan mama en papa, we hoeven niet hetzelfde te voelen over kunst, en dat is oké. '”Bovendien krijgen Johnson, Meehan en Rhoden bij de laatste uitvoering $ 5.000 om onder de choreografen te verdelen zoals hij of zij wil, of het nu gelijk is tussen alle drie de artiesten of helemaal naar één.

Het waarderen van hedendaags werk is geen nieuw concept voor het publiek van Ballet Austin. Volgens bedrijfslid Frank Shott wordt nieuw werk al lang goed ontvangen. 'Negenennegentig procent van de tijd schijnen ze [het] net zo goed, zo niet meer, te waarderen dan de nietjes', zegt Shott. 'Austin is een unieke omgeving omdat we veel jonge mensen hebben, en de meesten van hen lijken vooruitstrevend te zijn in wat ze willen zien.'

Sinds Mills in 1989 zijn eerste ballet in Austin maakte, hebben lokale dansliefhebbers het extra voordeel gehad om te zien hoe zijn stijl evolueerde. Tot zijn grote vreugde zijn toehoorders tijdens de talkbacks na de uitvoering begonnen met het vergelijken van verschillende werken. 'Dat is een positie waarvan ik nooit had gedacht dat ik me er in zou bevinden', zegt Mills, 'dat iemand de kans zou krijgen om genoeg van [mijn werk] te zien om vergelijkingen te maken.'

Ballet Austin bevindt zich in een jong, hip deel van de stad, vol met locaties voor livemuziek, galerieën en hotspots, waar de gemiddelde leeftijd 35 is. Om van deze aspecten te profiteren, zal de nieuwe faciliteit van BA, die dit jaar moet worden gerenoveerd, worden voltooid. neem een ​​studiotheater met 300 zitplaatsen op dat zijn deuren zal openen op de grootste uitgaansavonden van Austin. Het gebouw in pakhuisstijl was een voormalige drukpers en bevindt zich op loopafstand van musea, de Austin Music Hall en trendy Sixth Street, waar clubbezoekers, muziekliefhebbers, feestgangers en andere feestgangers de stad rood willen schilderen. Een deel van de visie voor het studio-theater is om goedkope BYOB-danssets aan te bieden die gasten kunnen bekijken tussen het genieten van de livemuziek die op de vele omliggende locaties wordt gehouden. Als proeftuin voor experimenteel werk door leden van het gezelschap en andere beginnende choreografen die dansen willen maken, biedt het het publiek ook een informele, meer toegankelijke omgeving om dans te zien dan een volledige hoofdpodiumproductie.

Leven voor licht, leven na licht

Tijdens het seizoen 2004-2005 begon het gezelschap aan een reis die voor velen de artistieke prestatie van hun carrière was: Light / The Holocaust and Humanity Project. Na lang te hebben nagedacht over het maken van een werk dat over de Holocaust gaat, besloot Mills op 12 september 2001 dat het tijd was om de gemeenschap in Austin in een dieper gesprek te betrekken. Ter voorbereiding maakte Mills, die niet Joods is, een persoonlijke reis met bezoeken aan zeven voormalige vernietigingskampen in Polen, Tsjechië en Duitsland, gesprekken met 25 overlevenden, tijd in Jeruzalem en reizen naar vijf verschillende Holocaustmusea. 'Wat hij in dat werk heeft geïnvesteerd, ken ik niet veel kunstenaars die zoveel hebben geïnvesteerd', zegt Ruiz.

Voorafgaand aan het maken van een choreografie, onderging het gezelschap een onderwijsproces van negen maanden met onder meer boeklezingen, filmvertoningen en het horen van getuigenissen van overlevenden. 'Iedereen die bij het project betrokken was - kostuumontwerpers, Marley-legers, lichtontwerpers - iedereen was hier bezig met het bestuderen van het onderwerp', legt Mills uit. Het laatste onderdeel was een groepsreis naar het Holocaust Museum in Houston. Toen, de volgende ochtend, nadat ze het werk hadden gedaan dat nodig was voor materiaal met een dergelijke omvang, begonnen Mills en de dansers het stuk te maken.

Het resulterende ballet van 75 minuten was verstoken van nazi-attributen als hakenkruizen of laarzen. In plaats daarvan volgde het een overlevende door haar persoonlijke ervaring. 'Dhr. Mills besteedde veel aandacht aan alle dansers en hun behoeften, omdat hij zelf de afgelopen zomer [de reis] had meegemaakt ”, zegt Stein. 'Het hielp met zijn begeleiding.' Lisa Washburn, die in haar 12e seizoen bij BA zit en een van de dansers was die de hoofdrol van de overlevende vertolkte, voegt eraan toe: “We kwamen allemaal samen en steunden elkaar als een gezin, en we hadden moeite om samen onderzoek te doen. '


Het project werd een landelijke discussie over onverdraagzaamheid, waarvan Mills zegt dat hij nooit had verwacht dat er een balletgezelschap bij betrokken zou worden. De Anti-Defamation League, het Holocaust Museum en tal van andere lokale groepen waren betrokken bij het creëren van tal van evenementen, waaronder een reeks openbare lezingen , een driedaagse workshop voor docenten en een kunstexpositie. 'Maar ze belandden allemaal bij de voorstelling', zegt Mills, 'dus ze hadden allemaal een gesprek over dit onderwerp vanwege kunst.'

Licht was zo'n mijlpaal voor het bedrijf dat het volgens Mills zelfs invloed had op de manier waarop de organisatie zaken doet. 'Het is het leven ervoor Licht, en het leven daarna Licht ”, Zegt Mills, erop wijzend dat het grootste verschil zit in de manier waarop bedrijfsleden met elkaar omgaan. “Ze zijn eerder geneigd behulpzaam te zijn, meningen anders te waarderen. Ik haat het om er papperig over te zijn, maar het is absoluut waar. '

Het project zette ook een nieuwe artistieke standaard neer. 'Het is alsof we onze artistieke en intellectuele spieren zodanig ontwikkelden dat het zo anticlimax was dat het volgende ballet dat we deden was Zwanenmeer , ”Legt Mills uit. 'Dat neemt niet weg Zwanenmeer is een prachtig ballet, maar artistiek gezien hadden ze net deze louterende ervaring gehad, en [ Zwanenmeer was slechts] leerstappen. '

De toekomst van Licht wordt nog bepaald. Hoewel Mills hoopt er een kleine rondleiding omheen te ontwikkelen, vereist de hoge mate van samenwerking en discussie in de hele gemeenschap die nodig zijn voor het project een uitgebreide planning. 'Ik heb geen interesse in putten Licht in een doos en breng het naar een synagoge bij jou in de buurt ”, zegt Mills. “We hebben het project opgezet om mensen op te leiden. Kunstorganisaties klagen de hele tijd over mensen die niet denken dat ze cultureel relevant zijn, maar ik was vastbesloten dat dit project de relevantie van kunst zou laten zien. '

Nadat het project was voltooid, creëerde de hoofdinspecteur van het openbare schoolsysteem van Austin een onderwijsprogramma voor personages waarin om de maand een nieuwe waarde aan de studenten wordt geïntroduceerd. 'De eerste waarde was respect, en de persoon die hij uit de gemeenschap koos om de waarde van respect te introduceren, was Stephen', zegt Ruiz. 'Hoe krachtig was dat?'