Bloomberg/Getty Images
Dit was weer een jaar waarin het wapengeweld in dit land in feite zichzelf probeerde te overtreffen van het voorgaande jaar en wederom grotendeels ongecontroleerd bleef wat betreft wapenbeheersingswetgeving. Dergelijke herinneringen zijn te vinden in de verhalen van overlevende-activisten uit de Parkland-schietpartij , het Wafelhuis schieten, The Capital Gazette Shooting , Schieten op de Tree of Life-synagoge en vele anderen. Zelfs het moeten uitstippelen van vele anderen is al behoorlijk deprimerend genoeg, net als de idiote inzet van de politici van dit land om het te verhelpen met gedachten en gebeden - het equivalent van een Hello Kitty-pleister Moge het nieuwe jaar nieuwe wapenbeheersingswetgeving met zich meebrengen. 3. Het slechte jaar van Facebook A
Chip Somodevilla/Getty Images
Als ik dit jaar iets anders zou kunnen noemen dan het vreselijke jaar dat het was (met alle toepasselijke vloekwoorden), zou ik het zeker het jaar van de afrekening van Facebook noemen. Nadat ze de afgelopen twee jaar werden bekritiseerd vanwege de rol die ze speelden bij de presidentsverkiezingen van 2016 en al het nepnieuws dat ze zichzelf lieten dragen, dacht Facebook misschien dat ze toe waren aan een pauze. En natuurlijk zei het universum SIKE en liet het geen centimeter los. Want binnenkort, Facebook heeft zichzelf gevonden proberen hun kont te verbergen door hun relatie met Cambridge Analytica op te schorten, waarvan werd ontdekt dat het een gegevensbedrijf was dat naar verluidt vertrouwelijke gebruikersinformatie van Facebook misbruikte, verkeerd behandeld en verkeerd beheerde. Undercoververslaggevers ontdekten ook onsmakelijke dingen zoals omkoping, spionage en plannen voor nepnieuwscampagnes om verkiezingen te beïnvloeden. Dit alles leidde ertoe dat Facebook leed onder een van de grootste aandelenverliezen in de geschiedenis en Mark Zuckerberg persoonlijk voor de rechtbank werd gesleept door het Britse parlement. Over een L gesproken! 4. De nominatie van Brett Kavanaugh en de degradatie van Christine Blasey Ford
SAUL LOEB/AFP/Getty Images
Woorden kunnen het pandemonium niet verklaren dat volgde toen de voormalige rechter van het Hooggerechtshof Anthony Kennedy zo grof aangekondigd dat hij met pensioen zou gaan en de GOP greep de kans om Brett Kavanaugh te nomineren. Echter, zoals veel mannen die ofwel naar macht streven of het willen oppotten voor misbruik, werd ontdekt dat zijn karakter niet zo brandschoon was als eerder werd aangenomen en dat hij naar verluidt professor in de psychologie Christine Blasey Ford had aangevallen toen ze jonger waren en ze gingen samen naar de middelbare school. Ford was niet de enige vrouw die naar voren kwam, maar zij... was misschien wel de meest opvallende zaak en toen ze ermee instemde te getuigen voor de rechterlijke commissie van de Senaat, zij, evenals de rest van het land, werden gedwongen om herbeleef iets dat pijnlijk lijkt op de hoorzittingen van Anita Hill-Clarence Thomas. Het was een sombere herinnering dat we niet zoveel vooruitgang hebben geboekt als we denken. 5. De moord op de beroemde journalist Jamal Khashoggi . van de Washington Post Toen journalist Jamal Khashoggi van de Washington Post werd vermoord in het Saoedische consulaat in Istanbul , was het de zoveelste schrijnende herinnering aan de gevaren waarmee journalisten elke dag worden geconfronteerd als ze alleen de waarheid vertellen. Dat is iets dat fel wordt besproken naarmate de regering-Trump vijandiger wordt tegenover nieuwszenders. De meesten noemden de gruwelijke misdaad een diplomatieke crisis en een twistpunt tussen de VS en Saoedi-Arabië. Maar wat duidelijk werd toen zijn mysterieuze verdwijning en de vervolgens bevestigde moord verder werden uitgediept, was dat 45 en zijn landgenoten hun zakelijke connecties waardeerden en veronderstelden voordelen die ze kregen van Saoedi-Arabië en hun kroonprins meer dan het verlies van een leven dat ze zagen niet Amerikaans genoeg. Voor dit grote onrecht werd Khashoggi uitgeroepen tot Time's Person of The Year . Moge hij rusten. 6. Ter herinnering Elk jaar brengt zijn deel van de verliezen. Sommige pijnlijker dan andere. Dit jaar waren de sterfgevallen van de Aretha Franklin ook bekend als de koningin van de ziel en Ntozake Shange , twee zwarte vrouwen die voor altijd een stempel zullen drukken op de zwarte cultuur. Andere opmerkelijke sterfgevallen inbegrepen Kofi Annan , Craig Mack, Joe Jackson, Roy Hargrove, Kim Porter, Nancy Wilson, Anthony Bourdain , Kate Spade , Stan Lee en Mac Miller. De zaken voor Bourdain, Spade en Miller waren bijzonder pijnlijk, gezien de omstandigheden, en brachten belangrijke gesprekken opnieuw op gang over het aanpakken van de verslechterende geestelijke gezondheid van het land over klassengrenzen heen. 7. Online haat en gevolgen in de echte wereld De eerdere vermelding dat Facebook een rol speelde in de haat die online en tijdens de presidentsverkiezingen van 2016 werd gepropageerd, is hier ironisch, omdat Twitter zich in soortgelijke problemen bevond toen Cesar Sayoc Jr werd gearresteerd in Plantation, Florida wegens het naar verluidt versturen van bommen naar vooraanstaande politieke figuren zoals voormalig president Barack Obama, ex-minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton, voormalig CIA-directeur John Brennan (van wie zijn veiligheidsmachtiging eerder in het jaar werd ingetrokken wegens kritiek op Trump), Rep. Maxine Waters, voormalig AG Eric Holder, voormalig VP Joe Biden en Senator Cory Booker. Twitter bevond zich midden in deze storm toen f voormalige perssecretaris van het congres Rochelle Ritchie realiseerde zich dat Sayoc Jr. haar, andere gekleurde vrouwen en gekleurde mensen maanden eerder op hun platform had lastiggevallen, vitriool had verspreid en een aantal bedreigingen had geuit die hij beloofde waar te maken. Deze onthulling zette technologiebedrijven in de schijnwerpers en benadrukte hoe ze in feite verantwoordelijkheden hebben als het gaat om het reguleren van intimidatie en het beschermen van hun platforms tegen haat, zelfs als ze die verantwoordelijkheden niet willen. 8. De Thaise grotredding opnieuw bezoeken In juni hebben leden van a jeugdvoetbalploeg bekend zoals de wilde zwijnen door een grot trokken toen ze verstrikt raakten in opkomend vloedwater. Hoewel ze begin juli werden gevonden, werd al snel ontdekt dat de missie om ze te redden een gevaarlijke zou zijn. Gelukkig accepteerde een verzameling internationale grotgravende professionals de missie en kon iedereen redden, inclusief de coach. Het was een zeldzaam moment in 2018 dat toevallig gepaard ging met een gelukkig einde, ondanks de irritante inspanningen van Tony Stark-wannabe Elon Musk en opportunistische filmmakers ( die een inspirerende film over de beproeving wilde maken nog voordat alle kinderen volledig waren gered ) om de gelegenheid te verpesten. 9. Michael Flynn gaat naar de gevangenis Als je clownerie doet, komt de clown terug om te bijten. Michael Flynn leerde dit op de harde manier toen werd ontdekt dat hij zou zelfs kunnen worden geconfronteerd met gevangenisstraf , waarvan hij en zijn team hadden aangenomen dat ze dat niet zouden doen nadat ze hadden ingestemd met een pleidooiovereenkomst onder leiding van speciaal aanklager Robert Mueller, waarin stond dat Flynn had willens en wetens valse, fictieve en frauduleuze verklaringen afgelegd aan de FBI met betrekking tot gesprekken met de Russische ambassadeur. Dit is vooral humoristisch omdat voormalig president Obama waarschuwde Trump dat Flynn hem zou laten inhalen en ten tweede omdat bekend was dat Flynn zong sluit haar op bij pro-Trump-demonstraties en in verwijzing naar Hillary Clinton en die stomme e-mails. Uiteindelijk zal een van hen de komende jaren misschien een oranje jumpsuit dragen... en dat zal Hillary niet zijn. 10. Het merkwaardige geval van de republikeinse obsessie met Alexandria Ocasio-Cortez Het is geen geheim dat Republikeinen een vreemde obsessie hebben met de Amerikaanse vertegenwoordiger en politieke nieuwkomer Alexandria Ocasio-Cortez. Vrouwenhaat, racisme en leeftijdsdiscriminatie spelen zeker een rol, maar na een reeks incidenten en vraatzuchtige nieuwscycli werd duidelijk dat classicisme ook een rol speelde. Nadat Ocasio-Cortez had gedeeld dat ze zou niet naar D.C. kunnen verhuizen. en daar een appartement te kopen totdat haar nieuwe salaris in januari 2019 inging, veel Republikeinse en andere blanke supremacistische pratende hoofden die gelegenheid aangrepen om te proberen haar te dumpen, haar volwassenheidsvaardigheden te vernietigen, en bij uitbreiding millennials en ons vermogen om te overleven te vernietigen over het algemeen. Het hoogtepunt van deze stapeling vond plaats toen de verheerlijkte blogger Eddie Scarry (wat een naam) plaatste een tweet (dat is inmiddels verwijderd) waarin staat dat een fotograaf uit de Hill hem een foto had gestuurd waarop Ocasio-Cortez in feite te zien was met mooie kleding en een mooie jas en suggereerde dat ze loog over arm zijn. En bij het inspecteren van de foto gingen velen op Twitter vervolgens over tot clown Scarry, erop wijzend dat men fatsoenlijke kleding kan krijgen van plaatsen zoals TJ Maxx, en wezen er ook op dat zelfs als iemand arm is, ze zullen worden gestraft omdat ze er arm uitzien en dat het moet koste wat kost worden vermeden. De obsessie gaat natuurlijk door, maar het is iets dat een belangrijk gesprek op gang bracht over de combinaties van classicisme, racisme en/of vrouwenhaat dat millennial van kleur gezicht in de professionele wereld. 11. Sommige golven zijn blauw, sommige golven zijn regenboog
Ilhan Omar voor congres / Facebook
Velen van ons brachten het grootste deel van het jaar door op zoek naar goed en niet zo verschrikkelijk nieuws. En voor velen van ons bleek de blauwe en regenbooggolf die het congres overspoelde tijdens het midterm-seizoen dat kleine beetje goed nieuws te zijn dat we nodig hadden. Tijdens het tussenseizoen van 2018, de Democratische partij behaalde een recordaantal zetels in het Huis van Afgevaardigden , stuurde een recordaantal vrouwen naar het congres (inclusief de eerste inheemse vertegenwoordiger die een vrouw was ), en werden hele wijken blauw, die voorheen al jaren rood waren. Enkele opmerkelijke districten waar dit gebeurde, zijn onder meer: Orange County, Californië (een Republikeins bolwerk) ). Deze overwinningen werden ook gekenmerkt door het feit dat: veel van deze kandidaten identificeerden zich ook als iets onder de LGBTQIA+-paraplu, ook wel de regenbooggolf genoemd. En ondanks pijnlijke verliezen in Texas, Georgia en Florida met kandidaten als Beto O'Rourke, Stacey Abrams en Andrew Gillum, zeiden de verkiezingen dat elke staat, inclusief eerder afgewezen staten in het Zuiden , kan concurrerend zijn wanneer ze de kans krijgen en wanneer stemonderdrukking direct wordt aangepakt en niet als een bijzaak. Het zette de toon voor een bijzonder tumultueus jaar. En een die zich ervan bewust is dat hoe erg de dingen ook worden, omrollen en alleen het accepteren van calamiteiten geen optie is. Vechten is nodig. Dus vechten we door. En hopelijk heeft 2019 betere dingen in petto voor het land