“Je moet van dansen houden om je eraan te houden. Het geeft je niets terug, geen manuscripten om op te bergen, geen schilderijen om aan de muur te hangen en misschien in musea te hangen, geen gedichten om te drukken en te verkopen, niets anders dan dat ene vluchtige moment waarop je je levend voelt. ' —Merce Cunningham
Toen moderne danslegende Merce Cunningham in 2009 stierf, een paar maanden na zijn 90ste verjaardag, veranderde de danswereld voor altijd. Twee jaar later staan we op het punt een nieuwe grote verschuiving te voelen: met respect voor de wensen van Cunningham, zal de Merce Cunningham Dance Company deze maand officieel ontbinden, met het laatste optreden van de 40-city Legacy Tour van het bedrijf op oudejaarsavond in NYC.
Cunningham was een pionier op het gebied van dans, digitale media en kunst. Zijn professionele danscarrière begon toen hij in 1939 bij het gezelschap van Martha Graham kwam, en in 1953 richtte hij MCDC op, waarvoor hij vervolgens meer dan 130 werken choreografeerde. Cunningham werkte samen met tal van artiesten, waaronder Andy Warhol, Robert Rauschenberg en zijn oude metgezel, John Cage. Danssterren als Paul Taylor, Trisha Brown, Lucinda Childs, Karole Armitage en Jonah Bokaer trainden met hem.
Naast de laatste tour van het bedrijf bevat het Legacy Plan uitgebreide documentatie van de werken van Cunningham, zodat andere bedrijven ze kunnen blijven leren en uitvoeren. Dagelijkse lessen in Cunningham Technique zullen vanaf april 2012 ook plaatsvinden in het New York City Centre. Een hoofdstuk in de dansgeschiedenis loopt misschien ten einde, maar de erfenis van Merce Cunningham zal voortleven.
DS vroegen de dansers en vrienden van Cunningham om hun Merce-herinneringen te delen.
Andrea Weber, huidig MCDC-lid
'Ik vond het heerlijk om repetitienota's van Merce te krijgen. Zijn feedback was subtiel - hij zou één regel geven, misschien een maand na het proces. Hij heeft je veel ruimte gelaten. Ik heb opgetreden Regenwoud , een van de stukken die we hebben meegenomen voor de Legacy Tour, en ik kan het niet helpen dat ik me afvraag welk advies hij voor mij zou hebben gehad. Lisa Boudreau, die de rol heeft gedanst, zei dat hij ooit zei: ‘Geen stilte bestaat zonder beweging, en geen beweging komt volledig tot uiting zonder stilte.’ Ik ben zo opgeladen door die uitspraak.
David Vaughan, MCDC-archivaris
'Ik ben op dit moment erg ontroerd door de geest van kameraadschap van het bedrijf. Iedereen werkt eraan om het werk van Merce op zijn best te laten zien, waar we ook gaan tijdens deze Legacy Tour, en de uitvoeringen zijn daardoor geweldig. '
Julie Cunningham, huidig MCDC-lid
'Werken voor Merce heeft me meer geleerd dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Hij vroeg ons om ongelooflijk moeilijke bewegingen te maken, en we zouden ze zonder twijfel proberen, omdat hij je het gevoel gaf dat je alles kon bereiken. Telkens wanneer ik voor uitdagingen sta, herinner ik me dat ik het onmogelijke heb bereikt. '
Kimberly Bartosik, MCDC-lid van 1987–1996, nu artistiek directeur van Daela
'Een van de meest memorabele momenten tijdens mijn tijd dansen met Merce was de dag na de plotselinge dood van John Cage. Op dat moment was Merce aan het creëren Enter , en hij werkte aan een solo voor mij. Ik herinner me dat hij me naar de studio riep en de lucht dik en leeg voelde van verlies, en bedacht hoeveel ik wilde zeggen dat het me speet. Maar dat was niet wat hij wilde of nodig had. Hij had me nodig om te dansen. Het was door beweging, toen en altijd, dat we communiceerden. '
Robert Swinston, MCDC Director of Choreography
'Als jonge man stond Merce bekend om zijn sprong - dat zie je op foto's, een stilstaand punt in de lucht. Toen ik bij het bedrijf kwam, was Merce 60 en had die sprong niet meer, maar hij had nog steeds een dierlijke alertheid en een grote intensiteit. Het was opwindend om met hem les te nemen. Hij heeft altijd een manier gevonden om je over je grenzen te duwen. Een van zijn favoriete regels was: ‘Het is duidelijk onmogelijk, maar we doen het toch.’
Silas Riener, huidig MCDC-lid
Gespleten zijden is waarschijnlijk mijn favoriete stuk om te dansen, en degene waar ik het meest aan heb gewerkt met Merce. Een keer werkte Merce aan een solo waarin ik doe Gespleten zijden , en hij probeerde me iets te laten doen dat ik niet helemaal begreep. Hij zei uiteindelijk dat ik moest dansen alsof ik muggen mepte. Het was een hilarisch, verhelderend moment - ik wist niet dat hij zo taal zou gebruiken, maar het klopte precies. '
Carol Teitelbaum, faculteitsvoorzitter van de Merce Cunningham Studio
'Ik heb er altijd van genoten om Merce's dansen vanaf de coulissen te bekijken. Een in het bijzonder blijft in mijn gedachten: Afbeeldingen Er is een gedeelte van ongeveer tweederde van de manier waarop het podium tot leven komt, met een duet hier, een ander daar en individuen die solotrajecten volgen in het heetst van de strijd. Elke keer dat ik zag hoe de dansers die ik kende en waar ik van hield, veranderden in een bewegend beeld van de mensheid die bezig was met de activiteiten van het dagelijks leven: de krioelende rijkdom van het leven manifesteerde ik. '