Geplaatst door Valerick Molinary op 17-11-2020 naarDanser onderwijs Toen ik Hanan ontmoette, wist ik dat ze buikdanslessen gaf in Cuba. Ik wist dat Cuba en de Verenigde Staten een conflictueuze relatie hadden. Ik wist ook dat de stad waar ik naar was verhuisd, Miami, de bakermat was van de Cubaanse ballingschap. Ik begon privélessen te nemen bij Hanan nadat ik vier jaar in Miami had gewoond, terwijl ik lesgaf bij Belly2abs. Hanan had me verteld dat ze de documentaire eindelijk ging presenteren Havana Habibi Deze film zou haar ervaring illustreren met het geven van buikdanslessen gedurende dertien jaar in Cuba. Ik was geïntrigeerd.
De film Havana Habibi presenteert de politieke en sociale obstakels die er bestaan tussen Cuba en de Verenigde Staten, de film verkent bovendien de fijne kneepjes van het lesgeven in buikdans in Cuba. De moeilijkheden om de bureaucratie van de Cubaanse regering te overwinnen en middelen naar het eiland te brengen, zijn duidelijk. Een van de moeilijkheden waarmee Hanan als Cubaanse Amerikaan te maken kreeg, was de afkeuring van haar familie toen ze erachter kwamen dat ze naar het eiland ging. Hanans persoonlijke dysforie en haar ontmoetingen met de Cubaanse dansers leggen de gevolgen van traumatische sociaal-politieke gebeurtenissen voor vrouwen bloot.s lichamen.
Dans is een effectief communicatiemiddel en een genezingsstrategie die een brug van contact herbouwt en twee realiteiten verbindt die schijnbaar tegenstrijdig zijn. Deze documentaire is emotioneel en krachtig. De film illustreert hoe Cubaanse dansers zich onafhankelijk hebben ontwikkeld en gegroeid in de dans.
In 2016 breidde Hanan het project uit en besloot het allereerste Cuban Belly Dance Festival te doen. Ik was vereerd om uitgenodigd te worden als gastdocent op het eerste en tweede Havana Habibi Festival. Na het bekijken van de film Havana Habibi, wist ik dat dit een uitdagende pedagogische ervaring zou worden. Cubaanse dansers hebben geen gemakkelijke toegang tot internet, daarom wordt hun sociale beeldmateriaal niet besmet door de oriëntalistische media die dansers in de Verenigde Staten consumeren. De Cubaanse regering heeft echter diplomatieke betrekkingen met verschillende landen in het Midden-Oosten. Dit is duidelijk omdat je de ambassade van Qatar, Verenigde Arabische Emiraten, Egypte, Algerije, Libië, Libanon, Koeweit, Saoedi-Arabië, Jemen en Syrië in La Habana kunt zien. Sommige van deze ambassades huren Cubaanse dansers in om buikdans en folkloristische dansen te onderwijzen en uit te voeren als onderdeel van hun culturele agenda. Bovendien zijn Cubaanse dansers vertrouwd geraakt met de Arabische cultuur vanwege het aanzienlijke aantal Arabieren dat in de loop van de tijd naar het eiland emigreert.
Ik was er getuige van dat de dansers veel enthousiasme en dankbaarheid uitten aan alle instructeurs de keren dat ik les kon geven in Cuba. Ik was erg onder de indruk van de kwaliteit van de aandacht die elk van hen had en hoe expressief ze waren met hun lichaam. Hoewel de lessen altijd vol zaten, waren de Cubaanse dansers niet bang om te bewegen en daarom vielen ze mij op. Het festival omvatte ook verschillende paneldiscussies over feminisme en het geven van voorlichting over het gebruik van dans als empowerment instrument voor sociale rechtvaardigheid en autonomie.We zijn niet naar Cuba gekomen om liefdadigheid te doen. We kwamen naar Cuba als een daad van solidariteit met Cubaanse vrouwen ”, zei professor Meiver de la Cruz in een van haar verhelderende presentaties. Het festival bood een waardevol platform voor sociaal-cultureel discours met Cubaanse en internationale dansers. Samenkomen met de Cubaanse dansers is een van de meest cruciale afhaalrestaurants en leerervaringen die ik heb opgedaan tijdens het Havana Habibi Festival.
Het Havana Habibi-festival waagde zich aan verschillende bekende kunstinstellingen, waaronder La Fabrica de Arte Cubano, Retazos, Teatro Nacional de Cuba en Ballet Nacional de Cuba. Onderdeel van deze strategie was het ondersteunen van Cubaanse buikdanseressen die culturele elite-ruimtes overnemen die artistiek prestige hebben en daarom hun danscarrière in Cuba ondersteunen.
Ik was onder de indruk van de geweldige artiesten die ik in La Habana zag. Een van de meest memorabele uitvoeringen voor mij was een groep die op een zeer ongebruikelijke manier met zwaarden optrad in vergelijking met wat we in de Verenigde Staten zien. Hun zwaarden zagen er anders uit dan alles wat ik had gezien, dus ik vroeg ze waar ze ze hadden gekocht. Ze vertelden me dat een van hun vaders monteur was en de zwaarden voor hen had gemaakt met een reflecterend plastic dat eruitzag als kristal. Het is hetzelfde materiaal dat u in de achteruitkijkspiegel van uw auto aantreft. De zwaarden waren absoluut verbluffend. Ze hadden me iets verteld dat bij me bleef terwijl we aan het praten waren,In Cuba bedenken we wat we niet hebben. '
Ik ben niet meer dezelfde persoon nadat ik de documentaire Havana Habibi heb gezien of na deelname aan de Havana Habibi Festivals in Cuba. De film is een geweldige bron die ons uitnodigt om na te denken over onze eigen persoonlijke praktijk in de dans en hoe ver we onze impact kunnen nemen. De film brengt het idee naar voren dat er een andere benadering kan zijn voor de manier waarop deze dans wordt onderwezen en behandeld als deze niet in een kapitalistisch roulette wordt geplaatst.
Havana Habibi leert ons dat we diepe en zware politieke gesprekken kunnen voeren over ons lichaam en onze dans. We hebben meerdere tools om deze gesprekken verder te stimuleren. We hebben film, theater, gemeenschapsbetrokkenheid, uitvoeringen en vele andere manieren waarop we een zinvolle ex kunnen creërenveranderingenen impact. Een danser uit elk deel van de wereld kan zich laten inspireren door deze memoires over de veerkracht en kracht van vrouwen. Dit staat centraal in het werk van Hanan Arts en Havana Habibi.
Het Havana Habibi Festival is dit jaar een virtueel aanbod vanwege de pandemie. Naast het zien van de originele documentaire, biedt het festival een galavoorstelling waar ik deelneem met Cubaanse dansers. Het middelpunt van dit jaar is de nieuwe documentairefilm van Hanan Arts die opnieuw de dansgeest centraal stelt en de Cubaanse en Arabische cultuur met elkaar verbindt door middel van film in Ya Habibi: The Story of a Song.
Ga naar voor meer informatie over Hanan Arts en een volledig programma van Havana Habibi Festival-evenementen Hanan Arts Om je te registreren voor de gratis virtuele wereldpremière van Hanan Arts 'nieuwe documentaire Ya Habibi The Story of a Song, ga je naar Live Arts Miami
Valerick Molinaryis een bekroonde kunstenaar die bekend staat om haar unieke en elegante stijl, die naadloos vloeit terwijl ze dat vleugje brutaliteit weerklinkt van haar geboorteland Puerto Rico. Ze heeft lesgegeven en opgetreden op internationale festivals in vier continenten. Al meer dan 15 jaar wijdt Valerick zich aan de diepgaande studie van Arabische dansen en folklore, en reist om te studeren in verschillende Arabische landen zoals Egypte, Libanon en Marokko. Ze heeft een BA in Spaanse studies en vergelijkende literatuurwetenschap, waarvan de invloed terug te zien is in haar creatieve en poëtische benadering van choreografie, dansonderwijs en productie. Sinds 2015 organiseert ze de Lebanese Love Affair, een jaarlijks evenement in Miami dat zich toelegt op het bieden van een platform voor dansers om rechtstreeks te studeren bij gerenommeerde en toegewijde Arabische dansartiesten. Ze is de mede-eigenaar met Kelly Rodríguez van Creative Hips Studio in Miami, FL. Bezoek Valerick online op www.valerickmolinary.com
