Tasha Cobbs Leonard maakte het internet gek toen ze haar nieuwe nummer met Nicki Minaj uitbracht en voegde zich bij de gelederen van Kirk Franklin, Mary Mary en anderen die werden bekritiseerd vanwege hun niet-traditionele benaderingen van gospelmuziek. De kritiek deed een oud en jaarlijks debat herleven over de regels en rollen van een christelijke artiest en riep verschillende vragen op over de toekomst van gospelmuziek, zoals: Als het uiteindelijke doel is om het goede nieuws te verspreiden, moet het dan niet worden toegejuicht als gospelmuziek kunstenaars samenwerken met musici die wellicht een ander publiek hebben? Kunnen gospelmuzikanten toegewijd zijn aan bediening, terwijl ze nog steeds artistiek zijn? Kunnen ze alles zijn voor alle mensen met het doel het evangelie te verkondigen?
Het voor de hand liggende antwoord is ja. Gospelartiesten worden beschouwd als de psalmisten van onze hedendaagse wereld, die ons aanmoedigen om naar God te kijken in plaats van ons in te plooien op zoek naar genezing en hoop. Ze prikkelen de ziel van een gebroken generatie. En wijdt u zich bij genade aan het omarmen van de binaire roepingen van dichter en prediker, kunstenaar en predikant, hoopgever en waarheidsverteller.
Bij de Grammy Awards vorig jaar, toen Kirk Franklin de Best Gospel Performance won, nodigde hij de andere genomineerden op het podium uit om de prijs samen met hem in ontvangst te nemen. Hij zei tegen het publiek, ik wil dat je deze gezichten ziet. Dit is de toekomst van gospelmuziek. Anthony Brown, Travis Greene en Jonathan McReynolds waren drie van die gezichten. In een tijd waarin millennials die de kerk verlaten een grote krantenkop is en diversiteit in gospelmuziek wordt bekritiseerd, bieden ze een nieuw perspectief op wat het betekent om een artistieke, authentieke bediening te hebben die gebaseerd is op geloof.
Kunstzinnigheid en dan Ministerie
Het remt gospelartiesten als we niet naar zowel kunst als bediening afzonderlijk kijken en niet weten hoe we ze samen moeten smelten, vertelde McReynolds aan ESSENCE. De muzikant en zanger is bekend van nummers als Pressure en No Gray.
Het is belangrijk om een niveau van artistieke transparantie te behouden, maar we moeten dat omzetten in bediening.
In een tijd waarin mensen op zoek waren naar transparante, openhartige uitingen van geloof, verbaasde McReynolds de evangeliewereld met zijn vindingrijkheid en oprechtheid. Terwijl nummers als Gotta Have You en Christ Representers krachtige proclamaties zijn van Gods vertrouwen en identiteit, voelen de meeste van zijn nummers aan als intieme gesprekken met God - sommige bekentenissen, andere smeekbeden, allemaal resoluut in hun overtuiging.
Begin volgend jaar brengt McReynolds zijn derde album uit, met daarop de single I'm Not Lucky, I'm Loved.
Het is mijn allereerste live-album. Het was echt een omgebouwde woonkamer en geeft een vollediger beeld van waar God met dit album heen wilde gaan. Het brengt de kerk naar je toe, zei McReynolds. En de kerk van McReynolds zit vol met zowel kunst als bediening. Tijdens zijn liveshows beweegt hij tussen zijn gitaar en keyboard. Hij gaat van jazzscats naar kerklopen. Hij maakt grappen en biedt door God geïnspireerde levenslessen. Het belangrijkste is dat hij dezelfde rauwe integriteit van zijn albums naar het podium brengt.
Als hij niet aan het opnemen of touren is, is hij professor aan het Columbia College en runt hij zijn stichting Elihu Nation, maar zijn grootste prestatie tot nu toe is een aanbetaling doen op een appartement voor zijn moeder. Mijn moeder uit de motorkap halen. Ik denk dat dat iets is waar de meeste zwarte mannen naar streven, vooral (die van ons) die zijn opgevoed door alleenstaande moeders.
Chris Brown vertalen naar het evangelie
Het schenken van zijn moeder is een van de dingen die McReynolds gemeen heeft met Greene, die ook zijn grootste prestatie vertelt aan zijn familie - in het bijzonder voor zijn twee zonen en zijn vrouw Dr. Jackie Greene, met wie hij mede-pastors is Forward City Church in Columbia, Zuid Carolina. Hoewel Greene het meest trots is op zijn rol als echtgenoot en vader, is hij vooral bekend van zijn hit Intentional and Made a Way van zijn album uit 2015 De heuvel .
Vorige maand bracht hij zijn vierde album uit oversteekplaats , en vergelijkbaar met De heuvel , herdenkt het album de pure essentie van een leven in het nastreven van God, maar met een meer gepolijste levering. De heuvel is veel rauwer, vertelde Greene aan ESSENCE. Het ging om het vastleggen van het moment. oversteekplaats is meer gepolijst in de productie. We haalden er een paar coole geluiden uit, wat Chris Brown, wat Justin Bieber en vertaalden het in de evangeliecontext.
Als predikant en millennial gelooft Greene dat het grootste probleem waarmee deze generatie wordt geconfronteerd, de strijd om identiteit is. Alles [in de cultuur] wijst weg van het kruis voor identiteit. Maar drie spijkers, 39 zweepslagen, een bloederig kruis en een leeg graf lieten ons zien hoeveel we werden gewaardeerd door de Schepper van het universum, zei Greene.
Identiteitscrisis
McReynolds is het ermee eens dat identiteit een groot probleem is voor deze generatie. Er is veel druk vanwege de Instagram-cultuur. We zijn niet tevreden met onze gaven en de mogelijkheid om die gaven te gebruiken omdat we onszelf vergelijken, zei hij.
Hun sentimenten zijn relevant voor een groter gesprek rond millennial desinteresse in de kerk. anno 2015, CNN meldde dat millennials massaal kerken verlieten. Het gesprek dook dit jaar weer op, met de verrassende statistiek dat meer dan de helft van de Amerikanen tussen de 22 en 35 jaar die opgroeiden in de kerk, niet meer aanwezig zijn.
Brown is de Assistant Music Minister bij een van de grootste kerken in het DMV-gebied en heeft een ander perspectief. Naarmate millennials steeds intelligenter worden, hebben we minder tijd voor dingen die nep zijn. We houden van directe antwoorden, directe informatie. Dat is waar de kerk de millennials verliest, maar ik denk ook dat ze zich daarom aangetrokken voelen tot mensen als Jonathan, Travis en ikzelf. Er is een gevoel van authenticiteit, zei hij.
Echt herkent echt
Brown werd samen met zijn band Group Therapy bekend door nummers als Testimony en Worth van hun eerste twee albums, en hun nieuwste plaat A Long Way From Sunday, uitgebracht in juli, klimt nu al in de Billboard-hitlijsten. Met hoogtepunten als I Got That, Miracle Worker en Trust in You, spreekt het album rechtstreeks tot de tweedeling van het leven tussen hoe je je voelt en wat je weet en het omarmen van je geloof door het proces.
Christenen gaan elke zondag naar de kerk, maar op maandag ontmoeten je uitdagingen je, vertelde Brown aan ESSENCE. Je kunt emotioneel en mentaal op een plek komen waar je je ver weg voelt [van God]. De liedjes spreken tot die momenten.
Brown groeide op in Baltimore en begon op driejarige leeftijd met het spelen en arrangeren van muziek. Ondanks dat hij de zoon van een predikant is, hebben zijn ouders hem nooit ontmoedigd om andere vormen van muziek te ervaren en hij schuwt die invloeden ook nu nog niet. Er zijn geen ongelukken in de gaven die God geeft. Mijn basis is kerk, maar ik heb jazz en klassieke muziek gestudeerd. Ik ben nooit bang geweest om andere invloeden te gebruiken, zei hij.
Dit najaar neemt Brown zijn talenten mee naar het theater, waar hij een rol speelt in het toneelstuk Momma's Boy, naast Robin Givens, Shirley Murdock en Johnny Gill. Anthony heeft een waanzinnig vermogen om te regelen en buiten de gebaande paden te denken. Beiden [Anthony en Jonathan] hebben muzikaal een onbevreesd randje, zei Greene.
Hoewel de drie duidelijke aanhangers zijn van elkaars muziek (ze werkten samen aan het album van Anthony en er was zelfs sprake van een tour eerder dit jaar), hebben ze ook een hoofdbestanddeel van huidige en toekomstige gospelmuzikanten die hen beïnvloeden en inspireren.
Mensen praten altijd over Kirk die alles wint, maar hij zou alles moeten winnen. Als het niet voor Kirk Franklin , zouden we niet eens in staat zijn om dit te doen. Ik denk dat iedereen weet dat John P. Kee mijn grootste inspiratiebron is. [In termen van de toekomst], ik hou van Todd Dulaney en Casey J. Ik zou Tasha Cobbs Leonard zeggen, maar het is respectloos om haar de toekomst te noemen. Ze heeft al een legendarische status, voegde Greene eraan toe.
Jermaine Dolly is een jonge, frisse artiest die eraan komt. Miles Caton... Er zijn er zoveel. Ik denk dat wat er gaande is renaissance is. De diversiteit zal meer naar God toe trekken. Soms hebben we het gevoel dat als mensen artistiek zijn, daar geen ruimte voor is, maar de kerk zou net zo creatief moeten zijn als waar dan ook. zei Bruin.
Wat betreft de kritiek op gospelartiesten die samenwerken met seculiere artiesten of een niet-traditionele benadering van gospelmuziek hebben, houdt Brown zich niet bezig met de afwijkende mening. Ik ben het meest bezorgd dat we liefhebben en accepteren, zei hij. Het belangrijkste voor mij is dat als mensen naar ons kijken, we op Jezus lijken.
Je kunt het album van Anthony Brown kopen hier , Travis Greene's hier en Jonathan McReynolds hier .
De speler laden...
