Zoals verteld aan Jenisha Watts
Uit een recent onderzoek van de Oklahoma State University blijkt dat alleenstaande vrouwen zich meer aangetrokken voelen tot mannen die getrouwd zijn of een vaste relatie hebben. Onderzoekers hebben jarenlang over dit feit gedebatteerd, maar nu is er experimenteel bewijs om de eeuwenoude theorie te bevestigen.
Ontmoet een jonge vrouw die niet per se de aandacht van een genomen man , maar raakte toch verstrikt in een vicieuze driehoeksverhouding. Hier is haar verhaal:
De standpunten en meningen in dit commentaar zijn uitsluitend die van het onderwerp en weerspiegelen niet die van ESSENCE of ESSENCE.com.
Ik liep stage bij een groot accountantskantoor en hij was vice-president bij
een ander groot bedrijf. De vice-president van mijn bedrijf wilde dat ik je zou ontmoeten
hem omdat hij ook Afro-Amerikaans was. De eerste keer dat we elkaar ontmoetten was bij een
conferentie en hij stelde me voor aan een heleboel mensen die me mogelijk zouden kunnen helpen met mijn carrière in de toekomst. Nadat mijn stage erop zat, verloren we het contact, maar in 2008 kwamen we weer bij elkaar. We hadden een lunch gepland om bij te praten. De speler laden...
We hebben dat jaar bij verschillende gelegenheden geluncht en het was altijd zakelijk. Op een dag verschoof het gesprek naar ons persoonlijke leven. Er was nog een keer dat we naar een netwerkbijeenkomst gingen en daarna vertelde ik hem dat ik op het punt stond een huis te gaan bekijken. Hij zei: Zelf? Je moet niet alleen gaan; Ik zal komen. Ik herinner me dat toen we het huis bereikten, mijn makelaar hem herkende en naar zijn vrouw vroeg. Ik wist dat hij kinderen had, maar ik wist niet zeker of hij getrouwd was omdat hij nooit een trouwring droeg. Maar toen de makelaar naar zijn vrouw vroeg, was ik er 100 procent zeker van dat hij getrouwd was. Hij zei altijd dat ik een open geest moest hebben.
Toch zette ik onze vriendschap voort omdat ik in mijn hoofd het gevoel had dat ik controle had. Ik volgde lessen op een uur rijden van onze stad en elke week reed hij naar me toe om me uit eten te nemen. Als ik een slechte dag op het werk had, kwam hij me troosten. Hij zou altijd naar mijn huis komen. Hij was nooit discreet. Ik was zelfs bij hem thuis geweest. Ik ontmoette mensen in zijn familie en ontmoette zijn dochter vlak voor haar huwelijk. Hij gaf me wat ik wilde, wanneer ik het wilde. Net toen ik dacht dat ik niet kon vallen, viel ik. De relatie ging van strikt platonisch naar seksueel. Maar het ging niet om de seks; hij heeft me echt aangemoedigd, zowel professioneel als persoonlijk.
Op een middag veranderde er een enorme verschuiving. Hij kwam naar mijn huis om me zijn nieuwe telefoon te laten zien. Nadat we een tijdje hadden gepraat, keek hij op zijn telefoon en zijn huisnummer stond op de beller-ID. Hij zei dat hij naar huis moest bellen. Aan de andere kant flipte zijn vrouw; blijkbaar had ze ons hele gesprek gehoord, dus hij moest zich naar huis haasten. Ongeveer twee uur later krijg ik een vriendschapsverzoek op Facebook van zijn vrouw. Ik zat te denken, Oh, jeetje... waar ben ik aan begonnen? De volgende dag belde hij en zei sorry. Hij legde uit dat hij een vrouw en een gezin had en dat ik geduld moest hebben als ik bij hem wilde zijn. Ik had nooit de wilskracht om te vertrekken omdat ik van hem hield.
Tegen die tijd in onze relatie was ik begonnen met studeren voor de GRE en begon ik me weer op mijn toekomst te concentreren. Toch spraken we nog regelmatig en zetten onze relatie voort ondanks dat zijn vrouw erachter kwam. Een paar weken later werd ik gebeld door een nummer dat ik niet kende en het was zijn vrouw. Ze liet een bericht achter met de tekst: ik weet niet of je het weet, maar hij heeft een vrouw en kinderen en je moet uit de buurt van mijn familie blijven. Ze voegde eraan toe: je respecteert me niet. En natuurlijk belt hij me de volgende ochtend sorry. Hij bleef maar zeggen dat ik een beslissing moest nemen. De volgende dag belde hij me, maar ik nam niet op. Toen belde zijn vrouw weer. Ze zei: je bent respectloos. En op dat moment drong het tot me door dat wat ze daar ook aan de hand hadden, hij niet meer onder controle was. Hij deed wat hij wilde. Ze had geen controle.
Ik denk dat voor haar praten met hem was als praten tegen een muur en daarom bleef ze me bellen. Het was duidelijk dat hij van haar hield, maar hij deed echt niets om het beter te maken. In tegenstelling tot wat zijn vrouw en anderen misschien denken, ben ik geen vreselijk persoon. Ik dacht aan mijn eigen moeder en vader en hoe mijn vader mijn moeder bedroog en hoe ze zou huilen. Ik kon daar gewoon geen deel meer van uitmaken. Ik heb altijd geweten dat ik ongelijk had en zo niet zou willen worden gedaan. Dus nam ik de beslissing om verder te gaan zonder hem. Ik weet dat ik een man verdien die onvoorwaardelijk en zonder voorwaarden van me kan houden.
* Alle identificerende gegevens zijn gewijzigd.
De standpunten en meningen in dit commentaar zijn uitsluitend die van het onderwerp en weerspiegelen niet die van ESSENCE of ESSENCE.com.
