Toen de wereld zich begon te isoleren als gevolg van de COVID-19-pandemie, kwam de dansgemeenschap in actie. Sociale media werden overspoeld met virtuele lessen en op elk moment kon je gemakkelijk een dozijn gratis opties vinden op Instagram. Maar de nieuwigheid van onze op Zoom gebaseerde realiteit begint te slijten - en dansers voelen zich fysiek en mentaal uitgeput als ze proberen dit nieuwe normaal bij te houden. 'We hebben sociale interactie en directe feedback nodig', zegt dr. Brian Goonan, een psycholoog die met dansers werkt in Houston, Texas. 'De meeste mensen kunnen niet twee maanden in hun eigen onderhoud voorzien als er geen feedback is.'
Het is oké om te worstelen met je gemotiveerd of vrolijk voelen over dansen in de huidige omstandigheden. Dat is geen indicatie dat je niet van dansen houdt, maar een duidelijk teken dat je een pauze nodig hebt. Deskundigen zijn het er zelfs over eens dat een van de beste dingen die een danser nu kan doen, is om een tijdje te stoppen met dansen.
De voordelen van een pauze
Veel dansers hebben niet veel vrije tijd. Tussen een heel schooljaar vol lessen en zomerintensieven en wedstrijden zit er zelden een moment om op te laden. 'Ik denk dat vooral jonge dansers chronisch overwerkt zijn. Ze krijgen niet genoeg rust ', zegt Jason Harrison, een kracht- en conditioneringscoach die met dansers in Dayton, OH werkt. Hij zegt dat veel dansers een mentaliteit hebben die meer betekent beter - voeg een dansles of 20 minuten meer op de elliptische trainer toe - wat tot uitputting kan leiden. 'Als je kijkt hoe sprinters trainen, word je niet sneller als je moe bent', zegt hij. In plaats daarvan adviseert hij dat dansers weloverwogen moeten zijn in hun training en planning in rustperiodes. 'Vraag jezelf af: doe ik deze les of training omdat ik angstig en onzeker ben? Of doe ik dit omdat ik denk dat het me gaat helpen? '', Zegt hij. 'Ik denk dat de danser te vaak opereert vanuit een plaats van onzekerheid.'
Catherine Vargo, een fysiotherapeut die met dansers werkt in het Pittsburgh Ballet Theatre, zegt dat dansers vaak fysieke onevenwichtigheden hebben die tot blessures kunnen leiden, zoals wanneer je een aantal maanden aan een choreografie werkt, je misschien een been optilt. tien keer en de andere slechts één keer in dat stuk. Rust is een van de weinige manieren om die onevenwichtigheden op te lossen. 'Overweeg deze tijd te gebruiken om de zaken goed te laten beoordelen door een fysiotherapeut, of dat nu virtueel of persoonlijk is', stelt ze voor. Vargo wijst er ook op dat veel dansblessures, waaronder tendinitis en stressfracturen, overbelastingsblessures zijn. 'Dit is een kans om te vertragen en sommige van die chronische overbelastingsblessures echt de tijd te geven om echt te genezen', zegt ze.
Getty-afbeeldingen
Veel dansers zijn competitief en perfectionistisch, maar het is belangrijk om te onthouden dat dit een buitengewone situatie is, en iedereen heeft moeite met. 'Dansers denken dat elke minuut dat ze niet in de studio zijn, een minuut is die ze zullen verliezen van hun concurrenten, en in deze omgeving is dat gewoon niet waar', zegt Goonan.
Fysiek gezien is je zuurverdiende conditionering volgens Harrison moeilijker dan je denkt. 'Cardiovasculaire en fysieke kracht zijn beide ongelooflijk veerkrachtige eigenschappen. Je kunt vrij nemen en toch terugkomen en sterk worden. ' Harrison raadt aan om de conditie thuis bij te houden door te sprinten en te springen (met sneakers aan als je geen verende vloer hebt). En in termen van herhalingen zijn zowel Harrison als Vargo het erover eens dat het de kwaliteit van de sprong is die ertoe doet, en niet het aantal dat je doet.
Nu dansers in sommige delen van de wereld en het land de studio's opnieuw betreden, zullen ze waarschijnlijk merken dat sommige van hun vaardigheden misschien moeilijker aanvoelen dan voorheen. Maar Vargo dringt er bij dansers op aan te begrijpen dat sommige van die tegenslagen met of zonder de pandemie kunnen zijn gekomen. 'Jongere dansers zijn altijd in transitie, dus een vaardigheid die twee weken geleden gemakkelijk was, kan ineens een uitdaging worden', zegt ze. Ze voegt eraan toe dat deze uitdagingen een natuurlijk onderdeel van de ontwikkeling zijn van hormonale veranderingen, groei, veranderingen in het zwaartepunt en evenwicht, evenals andere. 'Dansers moeten zichzelf een beetje genade geven en zeggen:' Dit is nu moeilijk voor mij, en het kan zijn vanwege groei en verandering, en niet alleen vanwege de tijd weg. '
Breid uw interesses uit
Op dezelfde manier dat deze tijd buiten de studio een gelegenheid is om de balans in je lichaam aan te pakken, moedigt Goonan dansers aan om ook de balans van hun interesses aan te pakken. Professionals in de geestelijke gezondheidszorg die met dansers werken, noemen herhaaldelijk de associatie van veel dansers met een vaste identiteit van 'een danser' als een psychologische hindernis die ze moeten overwinnen. Als je zelfgevoel volledig verbonden is met dansen, zullen verwondingen, afwijzingen of bijvoorbeeld een wereldwijde pandemie je een groter risico op geestelijke gezondheidsproblemen opleveren. Goonan vraagt dansers om de volgende zin af te maken: 'Ik ben een persoon die ...' Hij zegt dat het eerste antwoord voorspelbaar is: 'dansen', waarop hij antwoordt: 'Geweldig, wat zijn nu de andere elf dingen?' Hij raadt dansers aan om deze veelzijdige elementen van hun identiteit daadwerkelijk op te schrijven, elke dag naar hun lijsten te kijken en zich af te vragen hoe ze elk van die dingen respecteren.
'Als ik een 14-jarige of 15-jarige danseres had en hun keuze was tussen het volgen van veel willekeurige Zoom-lessen die al dan niet geschikt zijn, of leren koken, dan zou ik willen dat ze leren hoe om tien van de tien keer te koken, 'zegt Harrison.