Keenan oefent in de hoofdstudio van de Vaganova Academie, die de studenten 'Rep Zall' noemen, een afkorting van het Russische woord voor een oefenruimte. Met dank aan Keenan Kampa
Met haar kilometerslange benen en belachelijk gebogen voeten is Keenan Kampa de ideale balletstudent. Maar hoewel haar techniek bijna onberispelijk is, is ze ook een rustig magnetische artiest met intelligentie en klasse. Keenan, die opgroeide buiten Washington D.C., studeerde Russische Vaganova-techniek in een plaatselijke studio. In 2007 was de toen 17-jarige halve finalist bij de prestigieuze Prix de Lausanne-wedstrijd. Kort daarna werd Keenan uitgekozen tijdens een masterclass met het Russische Maryinsky Ballet. De leraren waren zo onder de indruk van haar capaciteiten dat ze haar uitnodigden om te studeren aan de beroemde Vaganova Academie - een zeldzame eer voor een Amerikaanse student. Nu in haar derde en laatste jaar aan de Academie, bloeit Keenan. Ze legde de drukke weken vast die leidden tot een workshopvoorstelling voor DS Lees verder voor een kijkje in haar leven op de historische Russische dansschool —Margaret Führer
Maandag 5 oktober
Vandaag wordt een typisch drukke dag! Op dit moment bereidt de school zich voor op een optreden in het Hermitage Theater in St. Petersburg op 16 oktober, dus de repetities zullen vanavond laat plaatsvinden. Ik oefen een van de vier solistenkoppels uit de 'Rose Waltz' (de 'Waltz of the Flowers' in Amerika) in de Notenkraker en een modern stuk met twee andere meisjes uit mijn klas. Ik ben een beetje zenuwachtig over het moderne stuk, vooral omdat we maar anderhalve week de tijd hebben om het te leren.
De afgelopen dagen zijn bijzonder zwaar geweest sinds het warme water en de verwarming in onze slaapzalen zijn uitgeschakeld. Ik weet niet zeker wanneer ze terugkomen, maar ik heb geruchten gehoord dat het minstens een paar dagen zal duren. Dit gebeurt zo nu en dan - het is gewoon iets waarmee je leert omgaan als je in Rusland woont. In juni wordt het warme water zelfs praktisch de hele maand uitgeschakeld!
Woensdag 7 oktober
Vandaag was een goede dag. Mijn les ballettechniek ging goed. Ik begin te voelen dat waar ik aan heb gewerkt, samenkomt. De Vaganova-techniek is extreem detailgericht, alles is elegant en puur. Port de bras en épaulement zijn erg belangrijk, en de leraren hier spenderen uren aan het muggenzifterij op de plaatsing van je hoofd en armen. Het maakt de les moeilijker, maar de resultaten zijn het waard. Ik denk dat aandacht voor detail een van de dingen is die Russische dansers onderscheidt.
Ik had ook een repetitie voor de Maryinsky's Notenkraker , waarin ik de rol van Masha zal dansen (dat is de Russische naam voor 'Marie' of 'Clara'). In december ga ik met een aantal van mijn klasgenoten op tournee naar Italië om op te treden De Nutcracke en van half december tot januari zullen we het weer dansen in het beroemde Maryinsky Theater hier in St. Petersburg. Ik vind het geweldig om een van de Masha's te zijn - het is zo'n eer - maar ik kan het niet helpen dat ik me een beetje bang voel, aangezien ik weet dat het ontelbare uren aan repetitie zal vergen.
Vanavond ga ik naar de Russische slaapzalen om thee te drinken met een paar meisjes - en om ze te helpen met hun Engelse huiswerk!
Donderdag 8 oktober
Ik heb het zo koud! Nog steeds geen warm water of warmte!
Het was vandaag zwaar. Ik had geen pauzes en ik weet zeker dat ik morgen pijn zal hebben. Na de techniekles in de ochtend gingen we meteen naar onze historische dansles, waar we een beetje tango leerden (het lijkt me echt gaaf!). Toen was het zover om de deux-les te halen. Vijf minuten nadat die les was afgelopen, begon de repetitie voor de 'Rose Waltz'. Toen moesten mijn vriend en ik naar onze moderne repetitie rennen. Hoewel de docenten wisten dat we rechtstreeks uit een andere repetitie kwamen, waren ze nog steeds geïrriteerd door onze traagheid. ik was stervende de hele tijd. Het enige wat ik wilde was terug in mijn studentenhuis te zijn, te eten en te gaan liggen!
Na zo'n dag lukt het me nauwelijks om de vier trappen naar mijn kamer te beklimmen. Ik zal de rest van de nacht proberen warm te blijven, me uit te strekken en te praten met vrienden en familie op mijn computer.
Zondag 11 oktober
We hadden wat vrije tijd vandaag, dus een groep van ons ging naar het Maryinsky Theater om te zien Don Quichot (Een van de beste voordelen van de school: gratis kaartjes voor het ballet!)
Elke keer als ik naar het theater ga, verlaat ik me geïnspireerd. Vandaag zagen we Viktoria Tereshkina en Vladimir Shklyarov de hoofdrollen dansen. Tereshkina is een van mijn favoriete dansers. Ze is niet alleen prachtig, met prachtige lijnen en bijna perfecte techniek, maar ze heeft ook de meest aanstekelijke en uitbundige aanwezigheid op het podium.
Ik voel me verfrist en voorbereid om aan een nieuwe lesweek te beginnen - of ik nu warm water heb of niet. Het kijken naar de Maryinsky-dansers herinnert me eraan waarom ik dit doe.
Maandag 12 oktober
Na de techniekles vandaag, heb ik Masha gerepeteerd. Naarmate ik deze rol steeds meer oefen, heb ik het gevoel dat ik uithoudingsvermogen aan het opbouwen ben.
Een van de andere Masha's had een beetje een meltdown en verliet de repetitie in tranen. De verwachtingen en eisen zijn hier ongelooflijk hoog, je instructeurs willen alleen het beste van je en accepteren niets minder. Ik heb moeten leren dat wanneer een leraar tegen je schreeuwt, het belangrijk is om er geen last van te hebben, maar in plaats daarvan te beseffen dat ze hard zijn omdat ze om je geven. Je moet leren de kritiek niet persoonlijk op te vatten. Als je dat eenmaal doorhebt, motiveren die moeilijke woorden je echt.
Donderdag 15 oktober
De hitte en het warme water kwamen weer aan! Ik denk niet dat ik ooit in mijn leven zo enthousiast ben geweest over een douche.
Gisteren hadden we een generale repetitie in het Hermitage Theater. Het is zo'n coole plek: het werd tussen 1782 en 1785 gebouwd door Catharina de Grote en was oorspronkelijk het Winterpaleis van de tsaar.
Dansen hier voelde een beetje vreemd aan omdat het podium van de Hermitage vlak is. Omdat alle studio's van de Academie geharkt zijn, zijn we gewend om op een helling te dansen. (Dat was een grote aanpassing voor mij tijdens mijn eerste jaar!)
Toen we niet op het podium stonden, zaten we allemaal in de coulissen en keken. Iedereen op deze school is zo mooi en getalenteerd! Ik kan niet geloven hoe gelukkig ik ben dat ik hier ben.
Vrijdag 16 oktober
Het is showtime! Na de techniekles vanmorgen zijn we met bussen naar het Hermitage Theater gegaan. We nestelden ons in onze kleedkamers en hadden toen een doorloop van de hele show op het podium. Het was echt heel koud in het theater, ik moest mezelf dwingen mijn trui uit te doen elke keer dat ik aan de beurt was om te dansen. Zodra de doorloop was afgelopen, renden we allemaal terug naar onze kleedkamers om aan onze make-up en haar te werken. Toen was het showtijd! Alles verliep vlot, zelfs met de ijskoude zaal.
Met dit optreden achter de rug komen de “echte” repetities voor Notenkraker beginnen. Het is veel druk, maar ik kan niet wachten om erin te duiken!
De optredens van Keenan in Italië zijn goed verlopen en ze bereidt zich nu voor op haar afstuderen in juni 2010.