Carm, heeft hij het over jou?
De indringende stem van Nas drong door tot in de mist in mijn hoofd. Ik moet de rinkelende telefoon in mijn slaap hebben opgenomen. Had het onze dochter, Destiny, ook wakker gemaakt?
Wat? Op mijn nachtkastje stond middernacht. Het was 3 uur 's nachts. voor Nas in New York. Oh Oh. Wat de aanleiding voor dit telefoontje was, was verontrustend genoeg om hem wakker te houden.
Ik hoor steeds over dit nummer van Memphis Bleek met Jay-Z. Het hoort over jou te gaan.
Het lied was nieuw voor mij, maar bij het noemen van Shawns naam zonk mijn hart in mijn maag, die in de knoop raakte. Ik ging rechtop in bed zitten en gooide het zijden dekbed opzij. Met de beweging ving de diamant aan mijn linkerhand een zilveren straal van maanlicht op. Ik haalde diep adem en kwam tot rust. Nas en ik gingen eindelijk trouwen. Dit was geen tijd voor paniek.
Welk liedje? vroeg ik zo neutraal mogelijk.
'Is That Your Chick.' Carm, het wordt steeds moeilijker voor me om de geruchten over jou en deze gast te negeren -
Het zijn maar geruchten, Nas. Ik zette op wat ik hoopte dat het een overtuigend redelijke toon was. Mensen praten. Ik verdraag geruchten over met wie je de hele tijd zou moeten zijn. Foxy, Beyoncè, Mary J. Elke week zeggen ze dat het een nieuw iemand is. Je moet het gewoon in de game opladen, zoals ik.
Nas was stil. Ik kon hem bijna horen balanceren in zijn gedachten. Aan de ene kant was er mijn geruststellende uitleg. Een groot deel van hem wilde het geloven. Aan de andere kant was er het groeiende gewicht van zijn achterdocht. Nas geloofde niet echt in mijn kleine toespraak, maar hij liet de zaken voorlopig even rusten. We hingen op en ik sprong naar de badkamer, waar ik ziek was.
Nas was zeer competitief omdat hij twee deeltijdbanen had: de helft van zijn tijd besteedde hij aan zichzelf praten en de andere helft aan het neerhalen van anderen. In het openbaar was Nas doorgaans meer ingehouden en afstandelijk dan andere entertainers. Maar thuis was hij buitengewoon eigenwijs en vocaal over de artistieke inspanningen van zijn collega's. Zelfs als hij persoonlijk cool was met iemand, had Nas altijd een rauwe opmerking over hun muziek. Bijvoorbeeld: naar mijn mening is Foxy Brown de meest getalenteerde vrouwelijke MC. De meesten zullen het erover eens zijn dat Foxy de kroon draagt, zonder twijfel. Niet Nas. Je zou gewoon een paar ingrediënten in een kom kunnen gooien, roeren en met een andere Foxy komen, zou hij tekeergaan. Hij had kritiek op zowat iedereen. Hij zou zeggen dat Ja Rule de stijl van DMX beet, of dat Fat Joe oubollig was. Deze beoordelingen leidden altijd tot hetzelfde punt: er is geen echt talent. De enige tekstschrijver die Nas in zijn klasse beschouwde, was wijlen B.I.G. De strijd van Nas met Jay-Z was evenzeer een van woorden als van het hart. Ik zag Jay eindelijk met Nas doen wat hij mij al jaren aandeed.
Nas en Jay-Z hadden altijd deze bizarre wedstrijd. Nas zou opmerkingen tegen me maken als, ik kan me niet herinneren dat n*gga geen zieke drugsdealer was. In feite kon niemand met enige echte geloofwaardigheid Jay-Z's drugsdealer/baller-status bevestigen. Overdrijving is standaard in de muziekindustrie. Maar volgens Nas had Jay-Z geen enkele waarde voor zijn beweringen en niet één verdediger.
Carm, deze neger Jay is zo oppervlakkig, zou Nas zeggen. Hij is een oppervlakte-MC. Hij is van plastic op het podium. Dat is al erg genoeg. Maar hij weet niet eens waar hij het over heeft. Hij heeft nog niet de helft van de shit gedaan waar hij het over heeft in zijn rijmpjes. ik geloof hem niet. Periode.
Toch kon ik me niet voorstellen wat dit Is That Your Chick-nummer zou hebben gemotiveerd. Natuurlijk zou Shawn op de single van Memphis Bleek verschijnen - een collega-artiest op het Roc-A-Fella-label. En het nummer zou zeker iets met mij te maken kunnen hebben. Tijdens onze clandestiene relatie had Shawn veel naar mij verwezen in zijn teksten. Maar hij had nooit iets negatiefs of expliciets gezegd en had zijn relatie met mij nooit gebruikt om Nas te bespotten.
Dit werd een urban soap met mij in de hoofdrol als de femme fatale. Ik moest dit nummer van Memphis Bleek horen. Na een paar telefoontjes naar vrienden in New York, vond ik iemand die het nummer voor me kon spelen via de telefoon. Het ging. Hoe vies is ze? En je trouwde met haar en sprak over hoe hij het condoom strakker omdeed.
Ik dacht eerst: Psss. . . Ik weet niet naar wie Shawn verwijst, maar hij heeft het verdomd zeker niet over mij! De teksten waren nogal pittig en beschreven een soort liaison die precies het tegenovergestelde was van onze relatie.
De minachtende teksten van Shawn gaven geen indicatie van de solide vriendschap die we door de jaren heen hadden gedeeld. Om nog maar te zwijgen van het feit dat het een goed jaar heeft geduurd voordat we zelfs maar minnaars werden of dat ik onlangs zwanger was van hem - omdat hij helemaal geen condoom droeg, laat staan strak genoeg.
Nadat ik naar het nummer had geluisterd, was het duidelijk dat de plaat was ontworpen om Nas direct te raken, waardoor ik het slachtoffer werd van deze voortdurende en veel gepubliceerde strijd.
Ik probeerde de dingen in perspectief te plaatsen en het te nemen als een keiharde realist, maar ik kon geen ongevoeligheid veinzen. De acties van Shawn waren een complete teleurstelling. In plaats van gekwetst te worden, was ik woedend. Ik wist wat ik moest doen voordat dit ding verder ging. Ik moest Nas op de hoogte brengen. Het was tijd om de waarheid voor eens en voor altijd te onthullen.
De volgende dag verzamelde Nas bewijs dat het lied naar mij verwees. Die avond belde hij terug voor een nieuwe ronde vragen. Terwijl ik ze stilletjes afleidde, liep ik langs Destiny's kamer om er zeker van te zijn dat ze sliep en liep toen naar beneden. Ik liep de trap af met de draadloze telefoon aan mijn oor, mijn voorhoofd brak in het zweet. Mijn hart ging tekeer, mijn ademhaling werd zwaar en mijn maag zat in de knoop. Ik zei zelfs een kort gebedje en deed alle lichten uit alsof de duisternis een ontsnappingsmogelijkheid bood.
Na wat angstig heen en weer lopen tussen de badkamer en de keuken, belandde ik in het donker voor mijn badkamerspiegel. Mijn spiegelbeeld was een vaag silhouet, nauwelijks zichtbaar. Ik was het zo zat om mezelf verkeerd voor te stellen, naar buiten te sluipen, te liegen en de waarheid te ontkennen. Natuurlijk had Nas al lang hetzelfde gedaan. Het waren negen ruige en rotsachtige jaren voor ons geweest. Maar ondanks al ons drama waren we onlosmakelijk met elkaar verbonden - we hadden een dochter en een diepe, diepe geschiedenis samen. Ik kon niet toestaan dat Shawn Nas kleineerde als een man. Nas verdiende een vechtkans.
Nas, het is waar. Mijn woorden vielen eruit. De geruchten zijn waar. Ik heb Jay-Z gezien.
Carm, hoe kon je? vroeg Nas ongelovig. Waarom die neger? Ik kan niet geloven wat je me nu vertelt.
Nas, het spijt me. Ik onderdrukte mijn verontschuldiging terwijl ik begon te huilen. Het spijt me zo. Ik had altijd gedacht dat wanneer deze dag eindelijk zou komen, ik me gerechtvaardigd zou voelen. Ik verlangde al zo lang naar de smaak van bitterzoete wraak. Nas zou eindelijk voelen wat ik door de jaren heen had gevoeld. Maar dit was totaal anders. Ik voelde me verschrikkelijk, niet vanwege mijn daden, maar omdat ik Nas pijn had gedaan en hij leed aan enorm veel verdriet. Het was gewoon niet wat ik me had voorgesteld.
Nas was onbewogen door mijn snikkende spijt. Hij wilde details. Hoe lang ben je al aan het neuken met deze gast?
Het is een minuut geleden, antwoordde ik. Ook al had ik me voorgenomen hem alles te vertellen, het duurde even voordat ik moed verzamelde.
Hoe lang duurt een minuut, Carm?
Zoals vijf jaar.
Vijf jaar! Vijf jaar, Carm? Wat is er verdomme met jou aan de hand? Wat dacht je? Je bedoelt dat ik al die tijd geruchten over jou en deze n*gga hoorde, ze wegwuivend van: 'Nee, niet Carm. Ze doet misschien haar ding, maar ze zou me nooit zo minachten. . . . Waar heb je deze n*gga ontmoet?
We ontmoetten elkaar in een club in de stad. Het begon als een vriendschap. Was een jaar voordat we samen sliepen.
Nas zoog op zijn tanden. Het kan me geen f**k schelen als het je tien jaar kostte om met hem naar bed te gaan. Je zou mijn vrouw moeten zijn, die shit had niet mogen gebeuren, Carm! Ik verdien dit niet. Ik wil alles weten! Ben je ooit in zijn wieg geweest?
Ja.
Ben je ooit met hem naar een hotel geweest?
Nee. We hangen altijd rond bij zijn wieg.
Heb je ooit mijn auto genomen om naar deze nigga te gaan? Ik dacht bij mezelf: wat is dat voor vraag? Maar ik bleef antwoorden.
Uh Huh.
Deze intieme details zouden Nas genoeg materiaal geven om een aantal uitvoerig jaloerse verhaallijnen in zijn hoofd te spinnen. Toch moest ik de vragen beantwoorden om te voorkomen dat zijn fantasie het beste van hem kreeg. Hij zou zichzelf gek maken met speculaties als hij niet de kans had om me op de proef te stellen.
Houdt hij je 's nachts vast?
Ja.
Hij aarzelde. Ik realiseerde me wat hij echt wilde vragen. Jongens doen misschien alsof ze desinteresse hebben, maar ze willen allemaal graag weten: is hij groter dan ik? Op dit moment ontweek Nas de maatvraag.
Ben je op hem afgegaan? hij vroeg.
Een keer.
Eén keer geloof ik dat niet! Je bent zo'n verdomde slet! Ik kan niet geloven dat je aan de lul van die neger hebt gezogen, Carm. Kom op, je gaat me vertellen dat je het maar één keer hebt gedaan. Je bent zo'n verdomde leugenaar.
Het is waar. Je kan het hem vragen.
Wat? Vraag hem? Carm, ik ga die n*gga vermoorden! Ik haat je verdomme!
Nas hing op. Ik belde terug. Hij bleef maar schreeuwen door zijn uitgebreide woordenschat van denigrerende termen: ik was een slet, een hoer, een vuile b***h en meer. Hij hing op, maar belde toen meteen terug, in de hoop een oplossing te vinden in een andere tirade. Het had het tegenovergestelde effect: Ranting hield alleen zijn gevoel van overtreding in stand, hield zijn gevoelens rauw. We gingen heen en weer met nog een paar rondes van bekentenis en veroordeling totdat hij eindelijk stopte met het beantwoorden van de telefoon. Nas was klaar met mij voor vannacht. Misschien voor altijd.
Ik deed het badkamerlicht aan en keek in de spiegel, nog steeds huilend. Tranen leken mijn gelaatstrekken weg te wassen en vormden een anoniem masker van mijn gezicht. Dus ik had eindelijk aan Nas bekend. Ik bekeek mezelf wat beter. Het was tijd voor mij om echt met mezelf te worden.
Ik huilde tranen van frustratie. Shawn had me de kans ontnomen om onze relatie op mijn eigen manier te onthullen. Ik was gekrenkt dat Nas er op zo'n openbare manier achter kwam. Maar zo gaat het in een liefdesdriehoek, de onheiligste drie-eenheid.
Ik staarde in de spiegel tot ik eindelijk stopte met huilen en waste toen de resten van mijn tranen weg. De waarheid onder ogen zien gaf me een nieuwe helderheid. Zelfrealisatie maakte mijn voorhoofd glad en overtuiging versterkte mijn kaak. Ik was naïef genoeg om te geloven dat de ontdekking van mijn affaire met Jay-Z mijn relatie met Nas zou beëindigen. Ik was er klaar voor dat het zou eindigen.
Maar het was niet het einde. In feite was het nog maar het begin.
