Als kind bewonderde Jamilah B. Creekmur veel dingen aan haar moeder. Ze was een verbluffende schoonheid. Niemand wedijverde met haar gevoel voor mode. Ze was een geweldige huisvrouw en een liefhebbende ouder. De overvloed aan positieve eigenschappen maakte het voor Creekmur moeilijker om haar hoofd rond de redenering van haar moeder te wikkelen om 20 jaar lang de minnares van een getrouwde man te zijn. In haar aanstaande, in eigen beheer uitgegeven boek, Raised by the Mistress (uit 24 augustus), praat Creekmur over de pijn, schaamte en woede die ze voelde als de machteloze derde partij in de affaire van haar moeder. Wat nog belangrijker is, ze deelt hoe ze leerde om een evenwicht te vinden in het accepteren van de beslissing van haar moeder zonder haar keuzes te laten bepalen toen ze volwassen werd tot een jonge vrouw, echtgenote en moeder. Creekmur praat met Essence.com over haar ervaring: ESSENCE.com: Het luchten van zulke vuile was wordt vaak als taboe beschouwd. Wat maakte dat je het wilde delen? JAMILAH CREEKMUR: Ik begon oorspronkelijk het proces om me te helpen genezen. Het verhaal van mijn moeder is uniek, want na twintig jaar zijn minnares te zijn geweest, heeft hij uiteindelijk ten huwelijk gevraagd. Het feit dat ze getrouwd waren, blies me weg - mannen verlaten hun vrouw meestal niet. Ondanks hun einde, waren er veel jaren van pijn. In de media zien we zaken vaak verheerlijkt en sensationeel, zoals bij de Tiger Woods-zaak. Wat we niet zien, is hoe ontrouw de kinderen beïnvloedt. Daarom wilde ik mijn verhaal delen. ESSENCE.com: Wat voor invloed heeft de relatie op je gehad? KREEKMUR: Ik verachtte de man op alle mogelijke manieren. Vooral omdat hij bleef zeggen dat hij zijn vrouw niet zou verlaten vanwege hun zoon samen, maar mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader was geweldig en actief, dus ik geloofde nooit in dat verhaal. Ik had het gevoel dat hij mijn moeder aan het lijntje hield. ESSENCE.com: In het boek laat je je moeder en haar man hun perspectieven delen over wat er is gebeurd. Waarom? KREEKMUR: Toen ik ouder werd, realiseerde ik me dat er zoveel andere factoren bij betrokken waren. Het alcoholisme van mijn moeder - ze is 14 jaar nuchter - was meer een probleem dan dat ze een minnares was. Tegenwoordig bouwen we allemaal een relatie op. Er was een tijd dat ik er niet tegen kon om in de buurt van haar man te zijn; ik krijg er letterlijk een brok van in mijn keel. Ik koesterde al deze vreselijke gevoelens vanwege de context waarin hun relatie begon. In het boek kan iedereen zijn of haar kant delen. ESSENCE.com: Hoe heeft het opgroeien in een huis met ontrouw je kijk op het huwelijk gevormd? KREEKMUR: Ik wist dat ik geen minnares zou worden, maar ik geloof dat de balans bestond uit het zien van mijn vader in zijn huwelijk. Nadat mijn ouders waren gescheiden, werd zijn nieuwe vrouw, Jackie, mijn bonusmoeder. Ze hielden me aan de grond in de kerk en ik zag een stabiel tweeoudergezin tijdens een cruciale periode in mijn leven. Mijn moeder heeft ook een aantal goede dingen voor mij gemodelleerd. Ik ben opgegroeid met het kijken naar een ongelukkig getrouwde man die naar ons huis kwam en gelukkig was. Mijn moeder vond het leuk om voor haar man te zorgen en ze was niet-confronterend. Ik nam de wachtrijen over hoe liefdevol te zijn van beide huishoudens. ESSENCE.com: Wat hoop je dat mensen van je ervaring leren? KREEKMUR: Ik wil dat mensen beseffen dat jij de baas bent over je eigen geluk. Je kunt een slachtoffer of een overlevende zijn. Ik had kunnen besluiten het slachtoffer te worden van schaamte die niet van mij was; in plaats daarvan koos ik ervoor om in liefde, huwelijk en goede mannen te geloven. Ik wil ook dat ouders weten dat ontrouw schadelijke littekens op de kinderen kan achterlaten. We moeten het huwelijk gaan vieren en betere beslissingen nemen. Niemand hoeft in een situatie te blijven waarin ze zich ellendig voelen - het maakt niet uit of je de bedrieger bent of wordt bedrogen - het is beter om te vertrekken. De speler laden...
