Erykah Badu en Jill Scott lieten Verzuz-vibes hoger trillen



We wisten dat deze strijd ons zou zegenen toen Jill Scott live begon te streamen vanaf haar Instagram-account met een beetje gospel op de achtergrond. Uiteindelijk ging ze op haar stoel zitten, haar huid gloeide, jumbo vlechten die haar hoofd sierden als een kroon en een glas wijn in de hand, Jilly uit Philadelphia begroette ons allemaal met haar kenmerkende glimlach. Het voelde als warme honing, een goede knuffel.



De strijd was nog niet eens begonnen. Erykah Badu moest nog meedoen, maar kijkers zoals Ebro Darden typten: Shhhh! Misschien kon de oude radio-persoonlijkheid de meer dan 600.000 fans niet horen die de woorden van Nikki Giovanni hoorden die de opmaat vormden van wat zou komen in de drie uur durende Verzuz-strijd.

Hoewel strijd lijkt een sterk woord voor de twee koninginnen van neosoul, die ons uiteindelijk zegenden met hits als Badu's Didn't Cha Know, Other Side of The Game en Apple Tree. Maar er werden ook diepe sneden gestreamd, waaronder Jill’s Crown Royal, Rolling Hills en Watchin’ Me.





De encryptie begon uiteindelijk toen de koningin van hen, Badu, zich bij de livestream voegde. Terwijl fans elke beweging in de gaten hielden, schreef een fan, Darius Brown, hilarisch: Iemand begeleidt mevrouw Badu naar het podium. Dit soort opmerkingen (zoals de vuuremoji's van Michelle Obama die zouden komen) geven Verzuz het gevoel van een kerk, een bomvolle bioscoop in de zwartste buurten, de ultieme groepschat. Beelden van Bruce Lee flitsten op de achtergrond - misschien een visuele knipoog naar Badu's mentaliteit: ze was klaar om te vechten.

Maar voordat de twee er helemaal aan toe waren, vroeg Erykah aan Jill hoe ze het bijhoudt. Hoe gaat het met dat schoolgedoe met Jett? vroeg ze, verwijzend naar de zoon van de zangeres uit Philadelphia. En toen Jill antwoordde, voelde het alsof ze ons allemaal, ouders, eraan herinnerde: ik vraag hem gewoon heel veel geduld met mij te hebben... en ik heb heel veel geduld met hem.



Toen kwamen ze in een beetje muziekgeschiedenis, waarbij Jill fans eraan herinnerde dat ze de hit van The Roots uit 1999 schreef met Badu, You Got Me. Wat niemand leek te weten, was dat de hook die ze schreef eigenlijk het eerste nummer was dat ze ooit schreef. Badu wierp ook licht op wat ze dacht toen ze de referentietrack voor het eerst hoorde. Ik wist niet wie Jill Scott was, maar ze speelden dit nummer voor me met de stem van deze dame erop, herinnerde ze zich. Ik hoorde je stem en ik dacht: ‘Wat, wat, wat doe ik? ‘We hebben een Grammy gewonnen van dat nummer, zus.

De speler laden...

De twee onthulden goudklompjes over hun kunstenaarschap en zichzelf. Badu onthulde dat ze tonnen poëzie heeft geschreven, beginnend op 5-jarige leeftijd, maar ik deel ze niet .... Ik had gewoon zoveel in me dat ik niet wist hoe ik eruit moest komen. En Jill onthulde dat het haar lerares Engels in de achtste klas was die haar aan Giovanni voorstelde, wat mijn geest opende en mijn pruik opblies.

De deur ging net open, zei de artiest, wiens albums bezaaid zijn met gesproken woordstukken. [Er waren] zoveel schrijvers die me met woorden konden schilderen.



Toen liet Jill een preek vallen voor schrijvers die misschien zouden afstemmen: er zijn nu veel schrijvers die zich aan dingen vasthouden omdat ze niet weten hoe mensen het zullen accepteren .... En het maakt niet uit. Je moet het eruit zien te krijgen. Je houdt gewoon vast aan iets dat echt niet meer van jou is.

Ondanks een paar technische problemen en zelfs een kleine echo, die Badu hilarisch een Teddy Riley noemde, verwijzend naar de mislukte strijd van de iconische producer met Babyface, leverden de twee wat voelde als een broodnodige balsem die een zware week afsloot.

En hoewel Erykah dit tegen Jill zei, zou het echt kunnen beschrijven wat beide zangers deden voor de duizenden die meeluisterden: ik waardeer je schrijven en je energie. Het vult ons allemaal.

Amen.